The Antler King pakt uit met Patterns: ‘Al onze facetten, gebundeld tot een nieuw album’

The Antler King is goed op dreef. Het muzikale duo bracht op 4 oktober 2013 zijn tweede album ‘Patterns’ uit. Op vrijdag 1 november geven Maarten Flamand en Esther Lybeert in de Balzaal van de Vooruit de aftrap van hun promotour. Daarna staan Kortrijk, Antwerpen, Tielt, Bree en Brugge op het programma. Gentenaar.be ging met Maarten en Esther aan tafel zitten om hun enthousiasme van dichtbij te beluisteren en aanschouwen.

Twee jaar geleden leerden we jullie kennen. Op 4 oktober verscheen de tweede plaat ‘Patterns’. Wat gebeurde er in tussentijd?

Esther: We maakten twee platen, waarvan er één in de vuilnisbak belandde. Het jaar nadat het eerste album verscheen, begonnen we aan een tweede. We schreven nummers, speelden ze samen in, namen ze op en in oktober was de plaat af. Maar het was niet wat we wilden en we beslisten dan maar om ze weg te gooien en opnieuw te beginnen.
Maarten: Die eerste versie van de tweede plaat voelde niet goed. We waren vanalles ‘aan het redden’. Eens je daarmee begint, ben je niet goed bezig.
Esther: Het voelde alsof we laag op laag nummers maakten. Dat is niet wat we wilden doen. Onze muziek moest transparant zijn, zonder al te veel toeters en bellen. Opnieuw beginnen was de enige optie, al hebben we wel twee nummers gehouden. ‘Gold Red Circles’ en ‘Moonbeams’ hebben het overleefd. Op 4 oktober 2013, bijna dag op dag één jaar later, verscheen het definitieve tweede album. Een plaat waar we duizend procent achter staan.
Maarten: We vinden ze mega! En zullen er nog een tijdje enthousiast over zijn.

Op deze plaat doen jullie veel zelf. Esther leerde bijvoorbeeld drummen. Waarom?

Maarten: Nadat we die eerste versie achter ons lieten, namen we een ‘mentale pauze’: even bekomen en sparen. Nadien trokken we met ons tweeën de repetitieruimte in en gingen we samen jammen. Esther had al wel enige aanleg om te drummen, maar nu werd het concreet. ‘Along the way’ werd ze beter en beter.
Esther: We wilden voor bepaalde nummers een drummer vragen. Maar eigenlijk voelden we de drang om zoveel mogelijk bij ons te houden. Maarten, die eigenlijk gitarist is, nam de toetsen voor zich. Ik ging drummen.

Wie zijn jullie muzikale voorbeelden?

Maarten: Klankmatig werden we door verschillende groepen geïnspireerd. Zo hebben we bijvoorbeeld bij het maken van ‘Little Shakers’ veel naar Dirty Beaches geluisterd. ‘Chain of Memory Lane’ is dan weer ontstaan toen we op een zondagnamiddag naar Chopin luisterden. We gaan niet bewust op zoek naar inspiratie, dat gebeurt toevallig.
Esther: We luisteren naar elementen van andere bands. Bijvoorbeeld: hoe brengt die band de stem naar voren ten opzicht van de muziek? Al is klassieke muziek wel een constante voor ons beiden.

Hoe is het om als koppel zo intensief met muziek bezig te zijn?

Maarten: Ongelofelijk leuk, we kunnen zeer goed samenwerken. Esther en ik zijn enorm gedreven om een goed resultaat te halen. Ons ego speelt ons weinig parten en we kunnen veel van elkaar verdragen.
Esther: Eigenlijk, eens in de studio, zijn we bezig met de muziek en gedragen we ons niet als een koppel. We kunnen dat ‘afzetten’. We werken dan een hele dag samen en toch voelt het ’s avonds bij het thuiskomen alsof we elkaar niet zagen.
Maarten: Eens thuis kunnen we ook over andere dingen praten dan over muziek. Maar het is natuurlijk wel een constante in ons leven.
Esther: De praktische kant, dat kan wat tegenvallen. Onderwerpen als planningen, technische fiches… durven we wel eens voor ons uit schuiven. Zo lang het over het artistieke en muzikale aspect gaat, praten we graag en veel over muziek. Maar we zijn natuurlijk nog niet op wereldtournee geweest zoals ABBA en Fleetwood Mac. Laten we hopen dat het dan ook nog goed werkt tussen ons (lacht).

Halen jullie inspiratie voor de muziek uit jullie dagelijkse leven?

Esther: Alles eigenlijk, al vertrek ik niet van letterlijke situaties. Ik heb altijd boekjes en papiertjes bij. Als ik iets zie gebeuren en er schiet een zin door mijn hoofd, schrijf ik het op. Met die zin begint het en dan schrijft het lied zichzelf. Ik vertrek meestal vanuit basisgevoelens, niet vanuit anekdotes. Achteraf kan ik natuurlijk wel uit de nummers afleiden wat me op dat moment bezig hield.

‘Everything is moving way to fast into forms and shapes I do not know anymore’ is een zin uit 'It Ain’t Mine'. Welke boodschap zit daarin verscholen?

Esther: Die zin is ontstaan op een moment van melancholie. Ik liep in Gent rond. Toen ik voorbij de plaats passeerde waar ik vroeger woonde, zag ik dat mijn vorige huis afgebroken was. Ik schrok en was ietwat aangedaan. En dat is het gevoel dat ik in het nummer wilde leggen. Ik wilde de huidige tijdsgeest vervatten in een lied. Vandaag gaat alles zeer snel, dingen veranderen of gaan voorbij. Eens de dertig gepasseerd, ben je daarmee bezig. Zonder er depressief van te worden, natuurlijk. Maar ik schrik soms van die snelheid. Ik verlang dan naar een wereld zonder gsm, internet…. Maar begrijp me niet verkeerd: ik vind niet dat vroeger alles beter was.

Ik vind de plaat zeer gevarieerd: van opgewekt (Gold Red Circles) over eerder mysterieus (Patterns) tot ingetogen/triest (Chain of Memory Lane). Een bewuste keuze van bij het begin of is het zo uitgedraaid?

Esther: De bedoeling was om al onze facetten te bundelen tot deze plaat, te vormen tot een consistent geheel. We wilden ook verder denken dan het singer-songwriterconcept. Want we zijn meer dan dat. En dat is wat we met ‘Patterns’ willen aantonen.
Maarten: Je beluistert de nummers op de plaat best in de juiste volgorde. De ‘flow’ die erin zit is gebaseerd op die rangschikking. De tempo’s zijn op elkaar afgestemd.

Wat brengt de toekomst?

Maarten: We zijn klaar om veel te spelen. Het is ook zeker niet onze laatste plaat. De kriebels om een nieuw album te schrijven, duiken alweer op. Bovendien willen we een voorstelling in elkaar steken, want we werken graag vakoverschrijdend en multimediaal.
Esther: Daarnaast willen we ook wel in uiteenlopende opstellingen spelen. En ik wil ook blijven drummen. Ik heb al drie lessen achter de rug en het gaat goed. Er staat ons dus nog veel te doen (lacht).

 

Releaseconcert 'Patterns' van The Antler King. Vrijdag 1 november 2013 vanaf 19.30u, Balzaal Vooruit, Sint-Pietersnieuwstraat 23, Gent. Tickets en info vindt u hier

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio