De geschiedenis van Gits in acht borden

FOTO & VIDEO. Vlaamse Kultuurvereniging vzw laat Gits proeven van hoe het vroeger was

In acht nieuwe groene borden schets de Vlaamse Kultuurvereniging vzw, in grote lijnen de geschiedenis van het mooie levendige dorp Gits. De nieuwe borden werden afgelopen zondag twee juli, in een druilerige regen maar onder ruime belangstelling met reus Gitsy op kop; officieel ingewandeld.

“De oude infoborden waren versleten en aan vernieuwing toe”, vertelt Marc Broucke van de Vlaamse Kultuurvereniging Gits. “We hebben ze opnieuw herdrukt en op ieder bord onderaan, staat er een ditje en een datje, leuk om te onthouden.”

“Dat de borden in een nieuw kleedje steken, wordt – en het doet ons deugd – wel gewaardeerd door zowel de inwoners als de toerist die hier soms verzeild geraakt”, vervolgt Marc. “We zijn dan ook blij met de ruime opkomst (een honderdtal aanwezigen verzamelde aan WZC Ter Linde waar de start werd gegeven) ondanks het miezerige weer voor – wat even later zou blijken – een zeer geanimeerde wandeling met reus Gitsy op kop.” Onder de vele aanwezigen noteren we de aanwezigheid van de schepenen Fredrik Sap (Open VLD-Allen 8830) en Dimitri Carpentier (Samen Sterk-Allen 8830).

Eerbetoon

De initiatiefnemers gaven bij aanvang aan het woonzorgcentrum Ter Linde – onze toekomst…. Ja, vroeg of late, een kort overzicht van wat Ter Linde was en nu is. “Waar is de tijd van Sancta Rosa”, vroeg de spreker getooid in de kledij van reus Gitsy zich luidop af. “Maar het is niet allemaal slecht. ’t Is een schone kuiskinge. Vroeger stonden hier van die grote linden. Vuiligheid dat dat gaf…. Al die bladen. Nu is het hier proper , een schoon gebouw met serviceflats…. moderne en comfortabel.”

“Vanachter is er ook vele veranderd. Een prachtig gebouw met een ondergrondse parking. Mensen die vroeger als ze jong waren, niet op de parking van de GB in Roeselare durfden parkeren; moeten dat hier nu doen.Chance dat ze tijd hebben en dat hulder ogen niet zo goed meer zien. Die paar schrevekes vallen toen niet up. En boven de parking bevindt zich het nieuwe gebouw voor de dementerende!”

“Jammer genoeg zijn er meer en meer mensen die hier terecht komen. Soms ook op relatief jonge leeftijd. Het kan vroeg beginnen en het valt in het begin niet altijd op. Daar zijn illustere voorbeelden van. Neem nu Joost (Joost Decorte), onze sympathieke verslaggever. Dat is lang geleden begonnen maar dat heeft lang geduurd eer dat de diagnose  der was…… Eind vorige eeuw (1999) schrijft Joost in de gazette dat het Asielcentrum van Den Hane naar ’t klooster in Gits komt, dat toch bijna leeg stond. Het kot was te kleine. Het bleek een vergissinge te zijn . Iedereen kan missen. Een paar jaar later met de vogelgriep schrijft Joost dat de vinkeniers ulder muite  en vinke kunnen laten ontsmetten. De vinkeniers zotcontent tot dat het uitkomt dat ’t geen waar is…. Verkeerde info gekregen? Het werd met de mantel der liefde bedekt.”

“Maar het komt meer en meer voor. Een geluidloos kanon tegen de vogels. Een nieuwe politieke partij (BG2006), bekende Gitsenaars met Mark  Broucke op kop. Tot en met de fusie van Cercle en Club Brugge. Maar slimme koppen zagen dat dat altijd rond dezelfde periode was. Ze peinsden dat het voorjaarsmoeheid en ze lieten Joost doen.”

Moar da kwam olle jaren were. B&B ’t Zwarte Gat van Willy en Francine, Windmolens op de wijk De Grijspeerd, Gratis vastensalde voor heel de gemeenten, enz. enz. In 2017 is het ontploft….De befaamde brugge van de koers gingen ze installeren icer de rijksweg als voetgangers- en fietsnebrug.Dat was erover en De Weekbode wilde dat niet publiceren. Geen één aprilgrappen meer.Joost heeft in een helder moment de eer aan zichzelf gehouden en is gestopt met verslaggeving voor het weekblad. Voorlopig kan hij nog thuis blijven met de goede zorgen van zijn vrouwtje Dorine, maar hij heeft al een kamer gereserveerd in Ter Linde”

“Toch gaan we je missen. Joost was volgens sommigen zijn tijd ver vooruit. Hij was de voorloper van Face News…. Al die jaren dat we op jou konden rekenen. En wat gaan we nu doen met al die duvels? Misschien kunnen we er enkele geven om je te bedanken voor al wat je voor de vele Gitse verengingen hebt gedaan. En je weet het… je zijt altijd welkom”, zo besloot spreker zijn openingstoespraak. Joost Decorte kreeg als bedanking enkele Duvels cadeau.

Info

Dat de geanimeerde culturele wandeling onder de noemer 'Gits Herzien' van bord naar bord, zeer werd gesmaakt, letterlijk en figuurlijk, kon moeilijk anders want op iedere locatie kregen de deelnemers een Gitse specialiteit zomaar aangeboden. Het begon al van bij de start waar we letterlijk getrakteerd werden op lekkere vers geplukte aardbeien en ander lekkers. “Kwestie van geen appelflauwte te krijgen nietwaar”, gekscheerde er een deelnemer aan de fontein op het kerkplein toen we er een tas koude erwtensoep aangeboden kregen.

De nieuwe borden bevatten heel wat interessante informatie. Wist je trouwens dat het toenmalig gemeentebestuur (rond 1900) besliste om de eerste telefoon niet in het gemeentehuis, maar in café De Engel te hangen?

De initiatiefnemers durfden hier en daar ook wel een sneer te geven zoals op het kerkplein wanneer ze het hadden over de koers – Gitskoerse – ooit de trekpleister van elke wielerliefhebber maar ook voor de coureurs zelve; want als je die koers won, dan ging je het als coureur verre briengen. “De koers lokte, toen je zelfs entreegeld moest betalen, veel volk naar Gits. Nu is het nog oltied koers maar de menschen kommen niet mi ut ulder kot voor een gewone koers! ’t Is moar t’hopen dat Gitskoerse nie verhuist naar Oostende”, zei er een verdwaalde renner op het kerkplein.

Ga dus gerust eens op zoek naar de bordjes en laat je verrassen, je zult versteld staan van wat je allemaal aan de weet komt.

De wandeling die het ganse traject begeleid werd door enkele muzikale vergane gloriën, die her en der een euntje speelden en ja… zelfs zongen, werd rond aperitieftijd afgerond in het park aan het cultureel centrum, waar vroeger – lang geleden – het huis Lebbe heeft gestaan. Raad wuk dat er daar allemaal gebeurd en bedisseld gewist is. Moesten de muren kunnen spreken  maar ja ze zien weg….. Hier stoat nu het cultureel centrum van Gits. De muren stoan der wel nog en moesten ze kunnen klappen , ‘k peinze dat het de moeite zoe zien…..

De wandeling werd afgerond in het park aan het cultureel centrum van Gits, waar de aanwezigen aan de democratische prijs van één euro, zich te goed konden doen aan een wijntje, een biertje en/of frisdrankje, terwijl men kon nakaarten en mijmeren over hoe het vroeger was.

 

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio