Spinvis dicht kloof tussen muziek en poëzie in Handelsbeurs

Gent - In een concert van ruim twee uur smeerde Erik de Jong donderdagavond 18 nummers uit over het publiek van de Handelsbeurs. Hij bewees nogmaals dat hij een musicien tout terrain is. Of het nu stem met gitaar is, of beukende elektropop: Spinvis raakt.

Godzijdank raakte Spinvis heelhuids in Gent. In 2003 had de band een auto-ongeluk op de E17 en kon het optreden niet doorgaan. De sterren stonden nu wel goed dus. Voor het openingsnummer reed de band nog even door naar het strand van Oostende. Mooi opgebouwd: van solo tot tutti. 

Als het samenspel van de muzikanten de zaal al niet imponeerde, dan waren het de teksten wél. Spinvis is de man die het volk poëzie leerde beminnen. Als je een lied opent met "Aan de oevers van de tijd" of "Kom terug, gooi een steen naar de dag",  dan kan er al niet veel meer stuk. Welgemikt stuurde hij zijn woorden in het publiek. Vaak zingend, soms parlando. Vaak alleen, soms in duet met Sarah, zijn muzikale rechterhand en celliste. Spinvis wist ook met goed uitgewerkte harmonieën de liefhebbers van samenzang te bekoren. Het mocht soms zelfs wat dissonant klinken. 

Na een song of drie nam de Jong even de tijd om het publiek aan te spreken. Direct voelden we dat hij die sublieme tekstschrijver is. Ieder gesprek is een overschouwend gedicht. Misschien is er in het kielzog van Bob Dylan plaats voor een Nederlandse nobelprijs? Wij stemmen alvast in! In 'Hallo Maandag' groet Spinvis op zijn 'van Ostaijens' de dingen en in 'Ronny knipt zijn haar' zet hij een meesterlijk vergrootglas op alles wat banaal is.

Een dikke twee uur speelde Spinvis en dat mocht misschien iets korter. De vlucht van "Tienduizend zwaluwen" leek ons iets te vermoeiend en wat uitgemolken. Het publiek stond stil en genoot, maar kreeg lood in de benen. Gelukkig voorzag de setlist op het einde wat dansbaar materiaal. Het bluesy 'Insomnia' met de Jong op een Turkse saz zoog de Handelsbeurs in een Oosterse trip en zo danste de zaal zachtjes heen en weer.

Tijdens 'Ik wil alleen maar zwemmen' zwom Spinvis even tussen 'Vicious' van Lou Reed. Net voor de bisnummers moest de band volgens de Jong traditiegetrouw even in de backstage achter het gordijntje wachten op applaus. "Het publiek weet dat we terug zullen keren, en wij ook", aldus de Jong. Eindigen deden we net zoals we begonnen waren: op het strand. Door 'Bagagedrager' van Spinvis zongen we mee met 'Twee meisjes' van Raymond van het Groenewoud. Mooie geste. 

Als support act kregen we Aeham Ahmad te zien en te horen. De Syrische pianist inspireerde de wereldpers omdat hij een lichtpuntje was in het stoffige puin van de resten van het aan flarden geschoten Yarmouk (Syrië). De foto's op de achtergrond herinnerden ons aan die ver-van-ons-bed-show. In zijn performance was het pianospel van Ahmad even krachtig als zijn boodschap. Ahmad vertelde over de situatie in Syrië en liet het publiek meezingen voor het land in oorlog. 

Beide artiesten traden op in het kader van het 'Festival van de Gelijkheid' dat dit weekend doorgaat. Meer info  http://www.festivalgelijkheid.be/

 

Setlist Spinvis

Oostende
Artis
Voor ik vergeet
Voordeel van video
Aan de oevers van de tijd
Van de bruid en de zee
Ronny knipt zijn haar
Hallo maandag
Ik wil alleen maar zwemmen
Tienduizend zwaluwen
De grote zon
Kind van god
Club insomnia
Kom terug
Wat blijft
Trein vuur dageraad
_____

Wespen in de appeltaart
Bagagedrager

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio