Een portret: Dany Cottenie (lijsttrekker Gemeentebelangen)

Print
Een portret: Dany Cottenie (lijsttrekker Gemeentebelangen)

Foto: Gemeentebelangen Melle

Melle - Reeds voor de vierde opeenvolgende keer stelt Dany Cottenie zich kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen, zij het nu als lijsttrekker van Gemeentebelangen Melle. Een oude rot aan het roer van een gloednieuwe partij, zeg maar. We hadden hierover een openhartige babbel met Dany.

Waar haal je na drie legislaturen nog de moed en de energie vandaan om met een nieuwe ploeg en een nieuw programma naar de kiezer toe te stappen?

‘Ik heb daarvoor drie goede redenen:

Er zitten heel wat dossiers in de pijplijn. Het vergt veel energie om een project in de steigers te zetten, er moeten heel wat procedures doorlopen worden om de aanbesteding en budgetten rond te krijgen, soms kost het jaren om alle instanties op één lijn te krijgen. En dan wil ik een project waaraan ik zo lang heb (mee)gewerkt, niet zomaar uit handen geven, ik wil de continuïteit en afwerking ervan ook graag helpen verzekeren. Concreet betekent dit bijvoorbeeld de verderzetting van een goede ruimtelijke ordening, op maat van onze gemeente, en het verder uitwerken en afwerken van nog watergevoelige problemen in Melle.

De tweede reden is de team spirit van de nieuwe partij. Een lijsttrekker staat nergens zonder een goede en enthousiaste groep mensen op zijn lijst. De gedrevenheid en ploeggeest van Gemeentebelangen zijn een extra motivatie voor mij om door te zetten. Gemeentebelangen Melle is een neutrale partij, ik voel het niet aan als een nadeel dat wij niet gebonden zijn aan een partij op gewestelijk of nationaal vlak, wij kunnen ons volledig toespitsen op Melle. We ondervinden dat veel mensen zich aangesproken voelen door die neutraliteit, hierdoor bereiken wij echt een breder publiek.

En tenslotte kunnen wij terugblikken op een uitstekende samenwerking met onze coalitiepartner, met wie we doorgaans gelijklopende standpunten deelden. Ook hier hopen wij in de toekomst voor continuïteit te mogen zorgen.’

Welke ambities koester je verder nog voor Melle?

‘Het volledig realiseren van ons opgemaakt fiets- en trage wegenplan, uiteraard in samenwerking met de hogere overheid en met subsidies waar mogelijk.

Het Tuck-rail dossier, dat een realiteit is en blijft, maximaal ruimtelijk inpasbaar maken in de Vogelhoek. Ik durf te stellen dat ervaring en realiteitszin hier zonder meer de troeven bij uitstek zullen zijn. Ook ik zou op deze locatie veel liever een bos zien! Maar het betreft hier wel nationale materie en gemeenschapsgrond met een cruciale spoorwegenbundel. Het is dus streng en hard onderhandelen, met zin voor realiteit en terreinkennis.

Wat de huisvesting van het gemeentelijk onderwijs betreft, is een verhuis naar de Vossenstraat op het vlak van kwaliteit, kwantiteit en mobiliteit de enige nog resterende, financieel haalbare – en ook logische – oplossing, al dan niet in samenwerking met de hogere overheid.

Voor het personeel werkzaam in de gemeentediensten, hoop ik als geen ander op een volledige invulling van ons personeelsplan, uiteraard met bekwame nieuwkomers, een plan waaraan jaren hard is gewerkt en welke de overlast en werkdruk op onze huidige werknemers moet verlagen, hetgeen de kwaliteit van dienstverlening de burger zeker ten goede zal komen.

Tenslotte is een gezond financieel beleid een topprioriteit voor elke stad of gemeente.
Belastingen moeten en mogen niet worden verhoogd. Dit kan zonder meer door de regel “noodzakelijk, nuttig en aangenaam” in deze volgorde te blijven hanteren. Met andere woorden luxeproblemen dienen laatst opgelost. Begrijp mij niet verkeerd, ik noem deze volgorde voor álle bevoegdheden en/of beleidsdomeinen. Besturen is beslissen en beslissen is keuzes maken.’

Hoe ziet Dany Cottenie Melle in zijn dromen?

‘Een verdraagzaam Melle. Weet u, er is zon genoeg voor iedereen, toegegeven: als ze al schijnt. Het zal misschien nostaligisch klinken: een Melle dat weer een beetje meer op vroeger lijkt. Waar jong en oud, schoolgaande jeugd, senioren en gezinnen kunnen genieten van thuiskomen en waar ze zich thuis voelen, met alle mogelijke activiteiten en handelingen die daarbij horen. Een stressvrij Melle, met geduld en begrip voor noodzakelijke aanpassingen.

Melle is en blijft een valleigemeente die met ongeveer 5,6 km en dus haar langste zijde langsheen de Schelde gelegen is. Ik zie Melle als dorp aan de Schelde met het gezicht opnieuw naar de Schelde gericht. Dit kan mits een goed daarop gericht ruimtelijk beleid. Denken we maar aan Scheldelandschapspark, Dender-Durme-Scheldebeleving , met plezier- en toerismevaart. Er wachten Melle nog mooie tijden op dit gebied.

Voor het meer verdichte Melle Vogelhoek zie ik een sanering van de industriezone Vijverwegel (door zachtere activiteiten), een met fietspaden heringerichte groene Gontrodeheirweg , een aan de Vogelstraat met sporthal aangepaste omgeving met minder parkeerdruk en meer groenvoorziening. Met een blijvende zorg voor een gezond evenwicht tussen wonen, onderwijs, sport, de geplande spoorwegsite, handel…. Ik zie Melle Vogelhoek met zijn zeer goede bereikbaarheid (door beschikbaar openbaar vervoer en palend aan de stad) als zéér aantrekkelijk voor alle leeftijdscategorieën. Zelfs zonder auto zie ik mij daar perfect gedijen.

Voor het landelijke Gontrode, als aanzet van de voet van de Vlaamse Ardennen, zie ik het behoud van de boomgaard als unieke open ruimte in het centrum zo dicht bij een kerk , zie ik het behoud van de open ruimtes rond de rijksstations, droom ik van een verkeersluwe Geraardsbergsesteenweg, door groenbeplanting gemaskeerde geluidsschermen – want ik geef toe dat de geluidsoverlast van de autostrade in dit ogenschijnlijk rustiger deel van Melle inderdaad zeer zwaar te noemen is. Bovendien pleit ik in alle oprechtheid voor behoud en versterking van de weinige landbouwbedrijfjes die de nostalgie, de open ruimte en ons geheugen blijven prikkelen.

Ik beperk mij tot deze haalbare dromen, maar ik zou het rijtje met realiteitszin en getoetst aan de haalbaarheid nog met een behoorlijk deel kunnen aanvullen.’

Welke ambities koester je voor jezelf en voor Gemeentebelangen na de verkiezingen?

‘Mijn motto hier als lijsttrekker is hoe meer kandidaten mijn score verbeteren en/of benaderen des te meer kunnen we wegen op het beleid. Kortom, egoïsme is zeer nefast voor een goed resultaat.

Uiteraard hoop ik op een goed resultaat en dan vooral voor de ganse ploeg. De ervaring heeft mij geleerd dat politiek, net zoals voetbal, bij uitstek een ploegspel is waarbij soms nog lang na de match de gevoeligheden het klimaat in de groep bepalen.’

We leerden tijdens dit gesprek Dany kennen als iemand die heimwee heeft naar het Melle van zijn jeugd met minder stress en meer begrip tussen de mensen onderling. 'Ik draag de consequenties van de keuzes die ik maak en ging bijvoorbeeld parttime werken om meer tijd te kunnen besteden aan mijn taak in de gemeentepolitiek. Ik ben een man die als het erop aankomt, niet bang is om beslissingen te nemen en keuzes te maken'.

Het is trouwens zijn leuze: ‘Besturen is beslissen en beslissen is keuzes maken. En dit met moed als het moet’.
 

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio