Voorzitter kerkraad viert gouden bruiloft

Print
Galmaarden - Jozef Vossen en Anny Van Dorsselaer hadden behoorlijk wat volk uitgenodigd voor hun gouden bruiloft. Niet verwonderlijk. Beiden zijn verankerd in het sociale en vooral kerkelijk leven van Tollembeek. Jozef is al jaren voorzitter van de kerkraad. Het kon dan ook niet anders of de dag begon met een eucharistieviering.

 Na de door pastoor Penne opgedragen eucharistieviering trok iedereen naar het parochielokaal. De meesten te voet, Jozef en Anny in een voor de gelegenheid feestelijk versierde auto. De rij voor de felicitaties groeide in geen tijd aan, ook al omdat wij het koppel opeisten voor een snelinterview.

Openen met een clichévraag is niet zo erg, zeker als je geen clichéantwoord terugkrijgt. Toegegeven, hoe leerden jullie elkaar kennen, was een beetje op veilig spelen. Maar dat was buiten Jozef gerekend. 'In bed', klonk het kurkdroog. Zelfs toen hij mijn mond zag openvallen van verbijstering, bleef Jozef even minzaam als onverstoorbaar wachten op de volgende vraag. 

Die liet even op zich wachten, want allerlei scenario's schoten tegelijk door mijn hoofd. 'Euh, in bed?', klonk ik als een echo van Jozef. 'In bed, ja', weergalmde het andermaal. Dit ging de foute kant op, koortsachtig zocht ik naar de nooduitgang. 'Hoezo?' 'Wel, mijn moeder lag in het ziekenhuis en deelde de kamer met Anny die op hetzelfde moment opgenomen was. Ik ben haar blijven bezoeken.'

Dit scenario was natuurlijk niet door mijn hoofd geflitst, maar het interview zat weer op het geijkte spoor, wat het belangrijkste was. 'Anny is afkomstig uit Vlezenbeek, bij Sint-Pieters-Leeuw. Zelf kom ik uit Eindhoven', ging Jozef verder. 'Maar ik ben wel Belg', voegde hij er snel aan toe. Het klonk haast vergoelijkend.

Het koppel trouwde vijftig jaar geleden en kreeg één zoon. 'Ondertussen hebben we ook nog eens drie kleinzonen', pikte Anny met bijzondere trots in, daarmee duidelijk makend waarvoor haar grootmoederhart klopt.

Van Jozef kwamen we nog te weten dat hij zijn professionele carrière sleet bij een fabrikant van autobatterijen. 

'Hoe we uiteindelijk in Tollembeek terecht zijn gekomen?', speelde Jozef op zijn beurt voor echo. 'Wel, mijn vrouw werkte al acht jaar als conciërge in de basiliek van Koekelberg. Daar hadden we nooit gedaan en dus gingen we op zoek naar een nieuwe woonst. Zonder doel doorkruisten we de streek, tot we hier in Tollembeek een geschikte woning zagen.'

Er werd niet langer getreuzeld. Het gezin vestigde zich in de gemeente en is er ondertussen helemaal mee vergroeid.

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio