Blondine zou vandaag 100 worden

'Prettige eeuwigheid'

Jarig zijn tussen Kerst en Nieuwjaar, het overkwam Blondine Appels 99 keer. Vandaag 29 december 2014 zou ze 100 worden. Het lukte haar net niet. Voor de klein- en achterkleinkinderen is dat echter geen reden om geen feestje te bouwen voor 'os moe' , 'de moe' of kortweg 'moe'.

Blondine overleed 12 maart, nog geen 3 maanden na haar 99ste verjaardag, geveld door een bronchitis. Ze was amper twee weken ziek. Ziek zijn was trouwens in haar leven iets dat ze nauwelijks kende. Op haar 90ste moest ze wel een dringende, zware operatie ondergaan. De dokters twijfelden, maar opereerden toch.

Omdat ze tot dan alleen in een veel te groot huis had gewoond, kwam ze revalideren bij haar dochter in Veerle. Ze is er gebleven tot het einde van haar leven.

In Veerle bloeide ze helemaal op. Ze was nooit zonder gezelschap. De jeugd was dol op de kranige moe die van de ene viering naar de andere werd gevoerd. In de familie wordt immers zowat alles gevierd.

Blondine heette Appels met haar familienaam. In Averbode was dat synoniem van boswachter. De Appelsen hielden toezicht op de  de Merodebossen. Henri was haar vader. Zijn broers Jules en Evarist waren eveneens 'groene jagers'.

Henri had tien kinderen. Blondine was de op drie na  jongste van de bonte bende. Eten was er nooit te kort. "Wij aten uit het bos", vertelde ze vaak.

Blondine ging niet regelmatig naar school. Op haar 9de 'diende' ze al in hotel 'de Post' en bracht de kinderen naar school. Ze bezorgde ook de post in de abdij van de Norbertijnen. Altijd bergop en bergaf in een snelle looppas. Ze was 'vervei', bekende ze. Bang dus. En zodoende de snelste meid van Averbode.

Vanaf haar 18de tot haar 22ste, toen ze trouwde, was ze huishoudster bij kolonel Sieben. Elke middag moest ze naar het café van 'de Jonne' om een demi-bocq van 't vat (een pintje). Averbode was in die tijd een toeristisch centrum dat vooral bij Brusselaars erg in trek was.

Na haar huwelijk met Charel Geyskens werd ze bakkerin. Charel bakte en bestelde brood aan huis. Uit het huwelijk werden 3 jongens en 1 meisje geboren. De bakkersstiel was in die tijden niet gezond. Veel stof in kleine ruimtes en geen afzuiging. Mijn vader was molenaar, zelfde problemen. Het werd hun dood.

14 oktober 2012 waren er gemeenteraadsverkiezingen. Zij wou nog een keer per se mee naar het stemhokje. Jo Vandeurzen, een verre telg uit het geslacht dat de broer van haar man in Beringen stichtte, was haar favoriet. Spijtig genoeg stond Jo niet op de lijst in Laakdal. Wie uiteindelijk haar stem kreeg, weten we officieel niet. Wel dat zij één van de weinige stemmers ter plaatse was van 98 jaar oud. Misschien wel de enige.

Blondine, straks nippen we op je 100ste verjaardag. De prille jeugd hier wou het zo. Gezondheid ... past niet echt als heilwens. Op je 'Prettige eeuwigheid' dan maar?  Doen we.

 

-ludo vervloet-

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio