Monkey Mind verenigt les ballets C de la B met dansers met Down

Zoeken, vallen, opstaan en vertederen

Zoeken, vallen, opstaan en vertederen

Foto: Yuri Van der Hoeven

Gent - Vanavond, vrijdag, speelt in Minnemeers voor de laatste keer de hopeloos uitverkochte dansvoorstelling 'Monkey Mind', een coproductie van Platform K en les ballets C de la B. In het stuk weet je op voorhand dat dansers met en zonder beperking door elkaar zullen dansen. Maar in de openingsscène ben je dat al even snel weer vergeten. De tournee van de voorstelling is voorzien voor het najaar van 2016.

Alle vijf de dansers dragen in de openingsscène een papieren zak op het hoofd. Een hulpmiddel om de aandacht af te leiden van de amandelvormige ogen, dat typische kenmerk van mensen met Down. Op die manier ziet iedereen er precies hetzelfde uit. Even gespierd. Evenveel zin om te bewegen. Je moet al een heel scherpe blik hebben om de dansers met Down er toch nog uit te kunnen halen. Als de vijf elk op een houten platform staan en zich één voor één beginnen aan te kleden, is er, als je héél goed kijkt, één iemand die net iets trager zijn hemd dichtknoopt. Zo subtiel is het verschil.

Als geheel is 'Monkey Mind' een vrij abstract gegeven: veel beweging, veel dynamiek, maar geen duidelijke lijn. Maar misschien hoeft dit ook niet. De vijf zijn al sinds september aan het repeteren, en dat zie je. De ernst druipt van de gezichten van de spelers. Eén van de mooiste momenten in het stuk krijgen we als Hannah Bekemans luidop verschillende dansinstructies herhaalt. Ezelsbruggetjes voor zichzelf. 'Zoeken' zegt ze, als ze haar hand boven haar ogen houdt en zoekend in het rond kijkt. 'Koken' als ze artistieke cirkelbewegingen maakt die inderdaad ook wat lijken op het roeren in een pot.

Het spoken word-gedeelte is uiterst beperkt, maar een meerwaarde is het wel. Met die paar woorden krijg je als toeschouwer een blik in het lange repetitieproces dat wellicht een werk moet zijn geweest van vallen en opstaan. Zeker als je weet dat de communicatie met een Argentijnse, Spaanstalige choreografe ook niet altijd van een leien dakje moet hebben gelopen. De woorden van Hannah tonen letterlijk wat er door haar hoofd gaat terwijl ze op het podium staat te kronkelen. Ze legt linken met haar dagelijkse bestaan. Oprecht en eerlijk.

Als de papieren zak in het begin nog nodig was om ons te doen inzien dat iedereen, met én zonder beperking, evenveel mens is, blijkt dat hulpmiddel later totaal overbodig. De zak wordt weggegooid, net als alle overtollige kledij, en de dansers geven zich letterlijk bloot, heel kwetsbaar en daarom ook bijzonder vertederend.

'Monkey Mind' lijkt soms gedurfd. Zo vormen Hannah Bekemans en Kobe Wyffels sinds ze samen dansen voor Platform K al een tijdje een koppel. En dat wilden ze ook op scène uitspelen. Een kwartier lang kruipt zij bij hem op schoot en geeft ze zich over in een verbluffend amoureus tafereel. Er wordt zoveel en zolang gestreeld en gekust, dat je je bijna betrapt voelt om daar als toeschouwer bij te zijn. De perfecte manier om het debat over het recht op seks bij mensen met een beperking nog eens aan te wakkeren.

Alle info over het ontstaan en de verdere speeldagen van deze voorstelling op deze website.

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio