Gesprek met een slachtoffer

Hoe gevaarlijk is de vleesetende bacterie?

Print
Hoe gevaarlijk is de vleesetende bacterie?

De verschrikkelijke gevolgen van de vleesetende bacterie Foto: Google pics

Wetteren - Ik had deze week een toevallig gesprek met een ex-dorpsgenoot (die anoniem wenst te blijven) die begin dit jaar een besmetting met de vleesetende bacterie opliep. De artsen waren alert en na het verwijderen van een deel van de huid van de besmette zone, het toedienen van massa's antibiotica en medicijnen herstelde hij gelukkig, hij verbleef meer dan een maand in het ziekenhuis. Hoe hij deze besmetting opliep? Niemand weet het, ook de dokters niet. Het meest aannemelijke is via een klein wondje. In alle geval: de man (54) ging door een hel en is getekend voor het leven! Klik op de titel van het artikel om verder te lezen.

De man kreeg begin dit jaar een onverklaarbare jeuk die een paar uur later overging in helse pijnen in zijn linkerbeen. De huisdokter werd erbij gehaald en gelukkig verwees die hem direct door naar een ziekenhuis. Na een opname van meer dan een maand werd hij genezen verklaard, door het oog van een naald gekropen.

De vleesetende bacterie heet officieel 'stretptococcus pyogenes'. Als je geïnfecteerd bent met de bacterie lijd je aan fasciitis necrotans. Infectie gebeurt doorgaans via een kleine wonde. Besmetting kan veroorzaakt worden doordat je zelf drager bent van de bacterie, maar ook door direct contact met een drager. BV kapper Glenn Gemeiner bezweek er deze week aan na een maandenlange strijd

Zo kan het gebeuren dat een gezonde persoon de bacterie in zijn keel draagt. Door hoesten kan die bacterie vrijkomen. Als iemand anders dan een klein wondje heeft, bijvoorbeeld op zijn handen, kan die persoon besmet raken.

Ter hoogte van die wonde krijgt de patiënt last van een verschrikkelijke, onverklaarbare pijn, die niet in verhouding staat tot die wonde. Vandaar de naam ‘vleesetende bacterie’: patiënten hebben het gevoel dat ze binnenin opgegeten worden. Dit gaat al snel gepaard met overgeven en diarree.

Op enkele uren tijd zorgt de infectie ervoor dat weefsel gaat afsterven. Dit kan erg snel gaan. Als de patiënt niet wordt behandeld, kan hij eraan sterven. De infectie kan binnen de 48 uur een dodelijke afloop hebben. Amputatie van het geïnfecteerde lichaamsdeel is vaak de enige redding.

Zeldzaam
Belangrijk om weten is dat de ziekte zeldzaam is. Slechts in uitzonderlijke gevallen ontwikkelt de bacterie zich tot een vleeseter. In de meeste gevallen krijgen patiënten gewoon een keelontsteking. De bacterie wordt pas gevaarlijk als ze in de bloedbaan terechtkomt.

Het aantal gevallen is dit jaar wel gestegen in vergelijking met vorig jaar.

De verspreiding van de bacterie zou afgeremd kunnen worden door de handen te wassen, zeker na hoesten of niezen en ook voor je eten klaarmaakt.
 

 In februari van dit jaar raakte het nieuws bekend dat wijlen Michael Jackson tijdens een van zijn vele neuscorrecties een besmetting met de vleesetende bacterie zou hebben opgelopen. Jacksons huid zou over zijn hele lichaam zijn aangetast en volgens een woordvoerder drongen huidtransplantaties zich op.

In mei 2000 al was de wereld in de ban van het nieuws dat de vleesetende bacterie was gevonden op bananen die afkomstig waren uit Costa Rica . Volksgezondheid en de Eetwareninspectie werden overstelpt met ongeruste telefoontjes. Het bericht bleek een kwakkel.

Op 14 september 2004 werd de Nederlandse premier Jan Peter Balkenende in het ziekenhuis opgenomen met fasciitis necrotans aan een teen van zijn rechtervoet. Hij moest drie keer worden geopereerd en zijn toestand was op een bepaald moment zelfs kritiek. Achteraf zei hij: 'Ik heb geluk gehad.' Balkenende lag een maand in het ziekenhuis.

In januari 2006 kreeg in Sanford (Florida) een vrouw kort na haar bevalling te maken met complicaties. Ze bleek te lijden aan fasciitis necrotans . Claudia Mejia werd meteen geopereerd en werd wakker zonder armen en benen .

Tan Boon Hock (83), een man uit Singapore, werd in maart 2007 geprikt door een levende krab . Die bleek besmet met de vleesetende bacterie. De man werd snel misselijk en klaagde over hevige pijnen. Ondanks hoge doses antibiotica werd hij niet beter. Artsen amputeerden de arm van de man, maar 48 uur nadat hij was besmet, overleed hij.

In november 2008 verloor Charlie Manning (61), een bewoner van de gevangenis van Strafford Creek, zijn penis aan de vleesetende bacterie. De besmetting werd middels een operatie gestopt. Artsen hebben intussen zijn penis gereconstrueerd.

Bron: Gezondheidsnet.be/Het nieuwsblad

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio