Gezelligheid troef op het kleine podium dat in het Feestpaleis was opgesteld. Het was wachten tot iets voor elven vooraleer The Garnets werden aangekondigd, maar het was het wachten waard.

The Garnets openden met Return to Fantasy, een nummer van Uriah Heep en meteen was de toon gezet. Het Feestpaleis liet zich meeslepen met covers als Make me smile, Bus Stop en Easy Living. J. Vincent Edwards mocht er dan niet bij zijn wegens ziekte, de man werd niet vergeten. Daddy's Coming Home, een van de nummers die Edwards voor The Garnets schreef, werd aan hem opgedragen.

Een eerste echte hoogtepunt kwam er met The Air that I Breathe, een cover van The Hollies. De amper 10-jarige Wienke Van Bouchaute, de kleindochter van gitarist Willy nam plaats achter de drums en genoot met volle teugen mee van het oververdiende daverend applaus dat haar deel was.

Via Bad Case of Loving You , July Morning  en The Arms of Mary kwamen we bij Indian Uprising. Ondertussen hadden de zonen van Willy Van Bouchaute en Frank De Bock de groep al even versterkt. Met Same old story en Some Kind of Wonderful werd het slotnummer van de set voorbereid. Go Leila, dat ooit door Jo met de Banjo  in Vlaanderen werd geïntroduceerd, kreeg het Feestpaleis volledig mee.

The Garnets besloten hun concert met een stevige toegift. Paranoid (Black Sabbath) en Born to be Wild (Steppenwolf) waren ons deel, waarna The Garnets voorgoed (?) de coulissen indoken.

 

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio