De zomer wil niet echt mee tot nu toe. Wellicht het meest besproken onderwerp van de laatste weken: het weer.  Want ergens hopen we allemaal op dat beetje zon, weinig regen en een mooie blauwe lucht. Helaas, het heeft nog niet mogen zijn… 

 

Ik wil u niet jaloers maken, beste lezer, maar zelf ben ik net terug van Zuid-Kroatië. Nauwelijks anderhalf uur vliegen en het is er 35°. Elke dag een azuurblauwe hemel, een zacht kabbelende zee, oude stadjes en een Slavische ziel. Paradijslijk was het. Vanop ons terras hadden we uitzicht op het eiland Korcula (geboorteplaats van Marco Polo) en op de voorbijvarende bootjes en yachten. Voor ons raam een ruisende palmboom en constant een heerlijk zeebriesje. 
 
Ik was helemaal gecharmeerd van het allerlaatste dorp op het schiereiland: Lovište. Een klein haventje, een cafeetje op de kade en een tweetal restaurantjes. Toen ik er mosselen bestelde haalde de ober een net uit het water, gooide anderhalve kilo mosselen in een pot en ging ermee naar de keuken. Een kwartiertje later kreeg ik een heerlijk dampend bord kraakverse mosselen opgediend!
 
Maar achter al die schoonheid gaat een verhaal schuil dat de meeste toeristen niet horen: in de zomermaanden is er werk want dan komen de toeristen. De prijzen in de supermarkt slaan voor vier maanden op. Cafés, restaurants en hotels doen goeie zaken. De beachclubs, de duikschool, de windsurfschool, de wijnboeren, de campings… pikken allemaal hun graantje mee. De veerdienst naar Korcula vaart regelmatig uit. Maar eens het 30 september is loopt het schiereiland leeg: de toeristen zijn naar huis, de horecazaken, clubs en campings sluiten hun deuren, de passagiersveerdienst stopt met varen. De bewoners die het zich kunnen permitteren gaan terug naar hun appartement in de hoofdstad Zagreb. Na september is het een dooie boel daar in het paradijs. De echte zeerotten blijven: ze kunnen niet zonder het ritme van de zee, werken eventueel in de visvangst of trekken zich terug in hun oude kapiteinshuizen. Ze zijn het rustig kabbelende leven gewend, ze hebben niet veel nodig. Want er is ook niets tijdens de wintermaanden: geen cinema, geen discotheek, geen fitness, avondcursus of theatervoorstelling. De dichtstbijzijnde stad ligt op twee uur rijden.
 
Op mijn vakantiekiekjes zie ik het paradijs maar de échte realiteit van de eilandbewoners ken ik niet. Hoe paradijslijk zou uw vakantiebestemming zijn in de wintermaanden? Misschien is Lochristi, ondanks het weer, zo slecht nog niet…
 

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio