Cd bespreking "Dug Out Skyscrapers"

De Beren Gieren rollen tussen glazen muziekbollen

Een piano, een contrabas, drums en de eindeloze macht van verbeelding. Dat zijn de hoofdingrediënten van de cocktail die De Beren Gieren al 8 jaar bijeen schudden. Het album dat ze dit najaar uit hun shaker goten, "Dug Out Skyscrapers", werd door onze recensente met geduld en op het puntje van haar tong geproefd. Fotograaf Steven Hendrix wachtte niet tot ze daarmee klaar was en schoot ondertussen al een reeks live beelden tijdens de cd voorstelling in de Handelsbeurs op 28 september.

Snel een cd bespreking schrijven zou strafbaar moeten zijn. Maar wanneer het gaat om de nieuwe plaat van De Beren Gieren, is het ook doodzonde. De composities van Gents stadscomponist Fulco Ottervanger, gearrangeerd door het berentrio, zijn weliswaar onmiddellijk klaar voor consumptie, maar groeien nu eenmaal duidelijk na wat gistingstijd. Het vierde trio album van De Beren Gieren is geïnspireerd door "possible stories that future archaeologists will construct after excavating the sedimenten of our times". We lieten archeologenkwastjes en borsteltjes aanrukken, maar de repeatknop was eigenlijk al wat we nodig hadden.

Eigen afrit op de snelweg van het pianotrio
Het pianotrio werd al zo vaak heruitgevonden in de loop van de muziekgeschiedenis. De Beren Gieren creëerden hun eigen afrit op de snelweg van het pianotrio en blijven daarmee verrassen. Vernieuwend en tegelijkertijd uitgebalanceerd zijn, alsof het enkel zo kon klinken, is een gave. 

Visuele songs
Dug out skyscrapers, geproduceerd door Koen Gisen, is een coherent werkstuk, zonder dat er één woord gezegd moet worden. Na een barokke, traag krullende intro ("broensgebuzze 9") bewandelt "voorlopige dagen" die merkwaardige, dunne lijn tussen spanning en dreiging. En op die lijn ontvouwen zich telkens opmerkelijk ruimtelijke, bijna visuele songs. De elektronische effecten dragen daar zeker aan bij. De drums van Simon Segers ontkoppelen in een massa verschillende geluiden. Ook de contrastwerking door bijvoorbeeld een quasi guitige geut piano overheen de basspanning van Lieven Van Pée te gieten in "voorlopige dagen", werkt.

Eindeloze zee van mogelijkheden
Fulco, Lieven en Simon laten de toekomst van het verleden niet roze klinken, maar ook niet verlammend zwart. De drie muzikanten staan in een spookachtig, leeg strandhuis met zicht op een eindeloze zee van mogelijkheden. En het is die zee van opties die hen vrij laat musiceren ("music for a sea change"). Op "oude beren", strak geleid door de contrabas van Lieven en de drums van Simon, riedelen zenuwachtige pianotoetsen die abrupt worden afgebroken om daarna traag verder te ademen in "distrusters". Die laatste compositie creëert terug zelf de fysieke ruimte waarin ze daarna wild tekeer kan gaan.

 

De Beren Gieren tonen razend veelzijdige jazz met ook klassieke insteken, rauwe en industriëlere klanken, en zelfs echo's afro-cuban terwijl ze toch die lange spanningsboog kunnen opbouwen. Dat maakt platen die blijven. Muziek die ruimte creëert door toekomst en verleden te omarmen. Gewoon op repeat duwen?

***

De Beren Gieren live aan het werk zien kan komende weken volop in België en Nederland. 16 december bijvoorbeeld staan ze in de AB. 
Meer info over het nieuwe album en de concertagenda van De Beren Gieren vindt u hier.
 

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio