Pianist Stijn Engels blijft de nalatenschap van het in 2014 overleden jazz monument Horace Silver vieren en verzorgen. Zijn eigen Silva Quintet, met Andy Declerck (sax), Marie-Anne Standaert (trompet), Wim Ramon (contrabas) en Stijn Demuynck (drums) put dan ook exclusief uit het rijke en afwisselende repertoire van Silver.

Dessertbord

Het publiek genoot zichtbaar van een avondje enkel (muziek van) Silver. Silva Quintet bracht verschillende nummers uit het Blue Note album “Song for my Father”. “Calcutta Cutie” begon met een mysterieuze, tere slagwerk intro met daarna synchroon blazersspel. Declerck en Standaert eindigden de compositie met fijne spatjes trompet en sax. De intro van “Che Pasa” werd door hen twee met ingehouden articulatie en zuinigheid het café ingeblazen. Bijna schoorvoetend beginnend, zoals bij een prachtig gedresseerd dessertbord waarbij je twijfelt waar je je lepeltje in zou zetten. Beeld van de avond: trompettiste Marie-Anne Standaert met de ogen dicht genietend van haar collega’s, alsof de muziek zonnestraalgewijs op haar huid landde.

Nasty solo

Het kwintet bracht soms tere en fijne passages van Silver, zodat er al eens om stilte werd gevraagd bij het publiek. “Peace” kreeg een heel fragiele vertolking. Op andere momenten beukten de solo’s alles open. Zoals de very nasty sax solo van Declerck tijdens “Filthy McNasty”. “Pretty Eyes” combineerde beiden. Een hele, berustende intro terwijl daarna terug alle opties open lagen, inclusief een mooie solo van pianist Engels.

Het bis nummer zette nog eens de kosmopolitische gemixte roots en vooral blik van Horace Silver in de verf. “The Cape Verdian Blues” sloot de fijne set vrolijk en speels af.

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio