Mama

'Kiezen we voor één of voor meerdere kinderen?'

Hoeveel kinderen zullen we hebben? Daar hebben wij het vaak over. Onze eerste was een succes, maar is het voor kinderen nu beter om in een klein of een groot gezin op te groeien? De bekende kinder-en jeugdpsychiater Peter Adriaenssens geeft advies.

Hoeveel kinderen zullen we hebben? Daar hebben wij het vaak over. Onze eerste was een succes, maar is het voor kinderen nu beter om in een klein of een groot gezin op te groeien? Is het waar dat vier kinderen minder emotionele aandacht krijgen dan twee?
Er worden de jongste jaren wat meer kinderen geboren dan voordien, 2004 was het dieptepunt. Het eerste kind wordt wat later geboren, vele moeders zijn tussen de 25 en 30 jaar oud. En hoewel het nationale gemiddelde dicht bij twee kinderen zit, zijn er ietsje meer gezinnen met een derde of vierde kind, wat we vandaag al een 'groot' gezin noemen. Maar het is zeker nog geen nieuwe trend.


Kiezen voor één, twee of meer kinderen heeft dan ook met zoveel factoren te maken, dat je moeilijk een globaal advies kunt geven. U kent ze ook wel, de vele dooddoeners die de ronde doen: enig kind wordt egoïstisch kind, twee kinderen is ideaal, want je kunt ze precies de nodige aandacht geven (één ouder voor één kind), vier kinderen is beter, want dan hebben ze speelkameraadjes en leren ze socialer opgroeien, of vier kinderen is gegarandeerd verwaarlozing want wie kan vandaag daar nog voor zorgen? Laat je niet leiden door dergelijke rechtlijnige gedachten, er zijn meer uitzonderingen dan bevestigingen van dit soort oneliners.


Dat jullie er bij stilstaan is een goede zaak. Kinderen kunnen vandaag bewust gekozen worden, dat danken we aan anticonceptie. Het is een ontzettend cadeau waarmee je kind in het leven komt: weten dat het erg gewenst was. Waar moet je over nadenken? Meer kinderen vraagt meer organisatie, dat overloop je best voor je verder beslist. We leven in een tijd waar vele ouders beiden buitenshuis werken, dus ben je afhankelijk van goede kinderopvang voor het jonge grut. Heb je die in je buurt, kan je terecht bij mensen die je vertrouwen hebben? Opvallend nieuws in het jaarrapport van Kind en Gezin was dat er een nieuwe kanteling doorgezet wordt: steeds meer ouders kiezen samen voor anderhalftijds werken, al 36 procent. Dat is wat anders dan het gezeur dat ouders op de duur alles overlaten aan anderen. De vorige generatie jonge ouders, dat is nog maar tien tot vijftien jaar terugkijken, deed dat niet: zij kozen voor de volle baan. Het zinnetje 'kies voor kwaliteit' lijkt nu uitvoering te krijgen, meer jonge gezinnen kiezen voor een wat kleinere woning, een beter betaalbaar dagelijks leven en zorgen in ruil voor wat minder inkomen meer voor hun eigen kinderen. Binnen vijftien jaar zullen we misschien met z'n allen leren dat zij betere keuzes maakten dan wat wij deden in de jaren 90 en 2000. Kies je voor meer kinderen, dan is het ook meegenomen als je met de grootouders en familie een goede band hebt. Zij dachten misschien eens goed door te zakken nu ze op pensioen zijn, maar dat is zonder de verleiding van kleinkinderen gerekend. Als zij beschikbaar zijn op een soepele manier om hier en daar in te springen, is je opvangsysteem voor een groot gezin beter gestut.


Het zal wel logisch klinken dat het verhaal moeilijker zit als je leeft in een kwetsbare situatie. Is je gezondheid niet goed, stelt je eerder kind bijzondere uitdagingen omwille van ontwikkelingsmoeilijkheden, heb je een wankele relatie, leef je in armoede, in een veel te krappe woonst waar je nog dagelijks aan moet werken, dan dreig je meerdere kinderen niet het nodige te kunnen geven. Logisch? Tja, maar de waarheid is dat in zulke omstandigheden er vaker meer kinderen zijn, omdat anticonceptie door de vele zorgen slordig verloopt of er van kinderen te veel gehoopt wordt dat zij levensvreugde zullen brengen.


Eén of meer kinderen, het mag duidelijk zijn, het is een beslissing na afweging. Onterecht wordt één kind gezien als onvoldoende. Heeft een ouder het gevoel dat dit het beste is wat men aankan, dan is het net een heel wijze beslissing. We wezen in deze rubriek er al eerder op dat dit niet betekent dat het kind te weinig sociale vaardigheden leert, als je het maar genoeg laat deelnemen aan activiteiten met andere kinderen. Kiezen voor meer moet evengoed vertrekken vanuit je verlangen. Laat dat dus ook niet te snel ompraten. In groep, met twee en meer kinderen, kunnen ze in een veilig nest het moeilijkste oefenen dat je later erg nodig zal hebben: samenleven zonder je te laten doen en zonder een ander te beletten ook te groeien. Liefde te vragen, te krijgen, te delen. Aan jullie nu, als mama en papa om samen te zitten en te bekijken: is dat onze droom, zijn we daar klaar voor? Doen dan!

 

In 'De Opvoedcoach' gaat de bekende kinder- en jeugdpsychiater Peter Adriaenssens wekelijks in op een lezersvraag over opvoeden. Hij is de auteur van verscheidene klassiekers over het opvoeden van kinderen.

 

Corrigeer

Het beste van Enkel voor abonnees