GETEST. Het pop-uprestaurant van Wim Ballieu

Print

Foto: Lieven Van Assche

Niets is zo grillig als de populariteit van televisiesterren. Zelfs Sofie 'Goe Gebakken' Dumont werd door VT4 in een wip en een gauw vervangen door Wim Ballieu, tot voor kort niet meer dan een onbekende Jeroen Meus lookalike. Toch heeft de man nu al een eigen fanclub, getuige het fenomenale succes van zijn pop-uprestaurant Balls and Glory in Gent. Tot en met september kun je Ballieu zelve drie dagen per week ontmoeten in zijn ballenkeet. Op het menu? Gehaktballen met stoemp. Wie met zo'n 'gebald' idee komt, moet wel heel zeker zijn van zijn zaak. Hoog tijd voor een kwalitatieve test!

Het is woensdagmiddag, half een. Een rij jonge meisjes staat tot buiten aan te schuiven. Ik wurm me erlangs, want ik heb gereserveerd. Binnen staat nog een tiental meisjes toe te kijken hoe Ballieu, die vooraan in de zaak zijn keuken heeft, zijn ballen bakt. Ze wachten geduldig op een plaatsje. Stuk voor stuk staan ze glimlachend te glunderen. Ik probeer oogcontact te zoeken met Ballieu en kondig netjes aan dat ik gereserveerd heb. 'Voor twee toch?' 'Nee, ik ben alleen.' 'Ah ja. Daar, naast dat meisje met de rode jas. Daar kun je zitten. Wat wil je eten? Prei-ham of kervel-pancetta?' Ik knipper even met mijn ogen. 'Euh, de kervel.' 'Oké, ga maar zitten.'

Pas dan zie ik een grote inox tafel waar vijftien mensen naast elkaar zitten te eten. Bestek staat in Ikeabakjes op tafel, naast witte papieren servetten en karaffen met kraantjeswater. Ik vind het krukje dat voor mij is bedoeld en probeer zo onopvallend mogelijk te blenden met de andere ballenproevers. Ik ben ongewild getuige van een gesprek tussen twee jonge disgenoten: 'Dus er was ook pancetta en kervel.' 'Ja.' 'Wat is kervel eigenlijk?' Nog voor ik glimlachend mijn handtas op de grond heb gezet, staat er al een bord voor mijn neus en kan ik beginnen eten. Ik ben nog geen drie minuten binnen.

De gehaktbal is lekker kruidig gepaneerd. Het vlees is nog sappig en binnenin zit als een klein cadeautje de romige kervel-pancettavulling. De bal rust op een ferme portie stoemp met wortelen en boontjes. Ballieu heeft ook twee soorten saus op mijn bord geschept, zie ik. De saus op basis van kalfsfond, perensap en veenbessen is ongelooflijk lekker: net zoet genoeg om te complementeren bij het hartige vlees en de stoemp. Vreemd genoeg kreeg ik ook een grote schep Thaise currysaus met kokosmelk. An sich heel lekker, maar doordat ze zo pikant is proef ik nadien bijna niets meer van de subtiele kervelvulling. Het voelt een beetje studentikoos aan. Dit is een snelle, stadse maaltijd met roots die teruggrijpen naar tradities van lang voor Ons Kookboek. Net als ik mijn laatste hap –met veel smaak– naar binnenspeel, komt Ballieu vragen of ik kan opschuiven voor drie nieuwe klanten. Ik voel me niet langer 100% welkom en sta meteen op om plaats te maken. Bij het afrekenen neem ik nog twee ballen mee voor thuis. Ze worden mooi ingepakt in zijdepapier, bijna zoals lingerie. Exact 16 minuten na mijn binnenkomst sta ik verbluft weer buiten. Ballieu kookt sneller dan zijn schaduw en de lunch gaat in een moordend tempo vooruit. Dit pop-uprestaurant is niet meteen een pareltje van culinaire verfijning, maar wel een opwindend en gedurfd experiment. De man heeft ballen.

Op het bord
1 portie (10euro)
2 ballen take-away (2 x 4euro)
Totaal: 18 euro

De hamvragen
Correcte bereiding? Eigenzinnig
Memorabele smaken? Degelijke kost
Prijs/kwaliteit? Niet te kloppen
Prettig interieur/goed concept? Het is wennen
Wil ik teruggaan? Ja

Het verdict
Een opwindende ballenkermis!

Score
3/5
 

Niet te missen