Politierechter vergelijkt sanctie met nazipraktijken

‘Moeten we werkstraffen geven zolang er nog werklozen zijn?'

Print
‘Moeten we werkstraffen geven zolang er nog werklozen zijn?'

Politierechter Peter D'Hondt vraagt zich af of werkstraffen nog wel nuttig zijn. Maar al te vaak worden ze niet uitgevoerd. Foto: pn

Politierechter Peter D'Hondt vraagt zich hardop af of werkstraffen wel nuttig zijn. ‘De mensen die ik tot zo'n straf veroordeelde, kwamen achteraf zelf zeggen dat ze die niet hadden uitgevoerd.' En met dergelijke straffen neem je ook werk af van werklozen.

Een advocate die vrijdag politierechter Peter D'Hondt om een werkstraf vroeg voor haar cliënt die voor de zoveelste keer een rijverbod aan zijn laars had gelapt, was eraan voor de moeite. ‘Een werkstraf, daar ben ik geen fan van', reageerde rechter D'Hondt. ‘Ik ga soms lopen in het park van Aalst, en dan zie ik daar mannen bezig met het uitvoeren van zo'n werkstraf. Zittend op een bank en met een joint tussen de vingers. Wel plezant, zo'n werkstraf. De laatste keer dat er echt nog gedwongen arbeid was, dateert van de jaren dertig. Het was een Oostenrijker die dat toen oplegde.'

D'Hondt legde in zijn gekende schertsende stijl de vinger op de wonde. De statistieken liegen er volgens de rechter niet om. ‘Uit recente cijfers blijkt dat bijna vijftig procent van alle werkstraffen nooit binnen het jaar wordt uitgevoerd', verduidelijkt D'Hondt. ‘Een op vijf werkstraffen wordt zelfs helemaal niet uitgevoerd. Ik ben een ‘koele minnaar' van dit soort maatregelen. Het systeem functioneert niet naar behoren, en er zijn heel wat plaatsen te kort. Is het bovendien wel opportuun dat er werk wordt afgenomen van werklozen voor het uitvoeren van werkstraffen?'

Nooit uitgevoerd

D'Hondt sluit niet uit dat een werkstraf heilzaam kan zijn, maar had in zijn eigen rechtbank niets dan slechte ervaringen met de maatregelen. ‘Het kan soms nuttig zijn, en ook ik heb in het verleden al een paar keer een werkstraf opgelegd', zegt de rechter. ‘Maar de beklaagden kwamen achteraf zelf tegen mij zeggen dat ze de werkstraf nooit hadden uitgevoerd. Dat gaven zelfs hun advocaten toe.'

In de politierechtbank weet D'Hondt zich te redden met straffen waarbij de mouwen niet moeten worden opgestroopt. ‘Als het gaat over het beperken van de mobiliteit van de veroordeelden, beschikken we over heel wat armslag. Ook bij inbreuken op het rijverbod, kunnen er genoeg maatregelen worden genomen.'