GETEST. Citroen DS5 DSport

Print
De Citroën DS5 DSport ziet er geweldig uit en is onvoorstelbaar goed uitgerust. Jammer genoeg rijdt hij niet echt prettig en hangt er een duur prijskaartje aan.

BMW was zo vriendelijk mij een gloednieuwe V8 X5 uit te lenen terwijl ik in Duitsland was voor de finale van de Champions League, op voorwaarde dat ik er zou over schrijven als Bayern München Chelsea versloeg. Bon, laat ons bijgevolg eens kijken naar de nieuwe Citroën DS5 DSport. Om eerlijk te zijn, ik kan mij niet veel herinneren van de BMW. Ik weet nog dat de vriendelijke man die ermee reed Christian heette en dat hij bruin was. Maar de prestaties? Het zitcomfort. De ruimte achterin? Verloren, vrees ik, in de warme, gezellige voldoening dat Engeland Duitsland had verslagen met strafschoppen. Dat Chelsea de hoogste onderscheiding in het Europese voetbal had gewonnen. Dat Didier Drogba –de reus, de kolos– zijn carrière in een blauw shirt had afgesloten met de meubelen te redden.

Is het niet vreemd dat 22 vreemde mensen die op een buitenlands veld tegen de opgeblazen pancreas van een schaap trappen, zulke straffe emoties kunnen opwekken bij een volwassen man? Het is als een vreugdedansje doen omdat jouw zoon iemand anders zoon heeft verslagen in een spelletje Connect 4 voor de school begint. Er valt zeker geen reden te bedenken waarom ik omwille van de winst zo hard op en neer sprong dat de kredietkaart in mijn zak in tweeën brak. Het is zelfs mogelijk dat ik een taxichauffeur om de hals ben gevlogen. Toch is er eigenlijk wel een reden. En wel deze: in 1970 stopten supporters van Leeds hondenpoep in mijn schoolpetje omdat ik het had aangedurfd met een sjaal van Chelsea door een dorp van Yorkshire te wandelen. Dat is wat mij zo blij maakte in München. Omdat ik wist dat ergens in een werkmansclub de bende met een ellendig gevoel in zijn glas bier zat te staren. Ik was gelukkig omdat zij het niet waren. Dat is waar voetbal om draait.
Hoe dan ook, de volgende dag had de opwinding plaatsgemaakt voor een sombere lijst van afspraken en de auto die me ernaartoe zou voeren, de voornoemde Citroën.

In vroeger tijden vestigde Citroën zijn reputatie door anders te zijn. Het gebruikte andere motoren dan al de rest, een andere ophanging, andere remmen. Met als resultaat dat ze veel aanhang kenden onder excentriekelingen, mensen die dachten dat walvissen intelligent waren, dat groenten gevoelens hadden en dat jezelf vastklinken aan een hek in Greenham Common de beste manier was om de dreiging van een Russische aanval af te weren. Het laat zich raden dat het klantenbestand wegsmolt toen Rusland niet langer als een bedreiging werd gezien en er werd gelachen met baarden, waardoor Citroën iets nieuws moest zien te bedenken. En dat deed het: waar voor je geld. Het bedrijf adverteerde de auto voor 5.000 euro om dan in een hysterische tv-spot uit te leggen dat je recht had op 100 procent korting, 1.000 euro terugbetaling, gratis krediet, geen btw en de gelegenheid om naar bed te gaan met de verkoopsassistente van je keuze.

Vrij snel echter moet een boekhouder hebben opgemerkt dat er wel veel wagens de fabriek verlieten maar dat er geen geld binnenkwam. En hoe dan ook was het waar-voor-geld vloerkleedje weggetrokken door concurrenten als Kia en Hyundai die 200 procent korting boden, gratis vakantie in het verre Oosten en 20 miljoen euro voor je oude voertuig. Citroën zag zich genoodzaakt een nieuw plan te bedenken om te verhullen dat zijn auto's als puntje bij paaltje kwam niets anders waren dan saaie Peugeots. Het idee waar ze mee kwamen aanzetten was vormgeving. Om het met de woorden van het bedrijf zelf te zeggen, ze namen zich voor om haute couture te industrialiseren. Je kan er niet omheen dat de DS5 op de foto zeer memorabel is. En dan bedoel ik niet gedenkwaardig in de zin dat je de hopeloze poging zou beschrijven van een vriend die een olieverfschilderij probeert te maken. Ik bedoel memorabel zoals Kate Moss. Dit is nu eens een mooie auto.

Je zou dus wel eens geïnteresseerd kunnen zijn om hem van wat dichterbij te bekijken, en als je dat doet, zul je niet teleurgesteld zijn. Want binnenin is hij nog beter. Je zit achter een gestileerd stuur, knus ingesloten, niet enkel door een hoge centrale aandrijvingstunnel maar ook door een console die vastzit aan de dakbekleding. Beide elementen zijn rijkelijk versierd met zeer stijlvolle knoppen. Ze staan opgesteld als de nek van een rhodesian ridgeback en zien er geweldig uit. Maar Citroën had duidelijk een probleem. Als je knoppen gebruikt als onderdeel van de vormgeving moet je die ook allemaal een functie geven. Vandaar dat de DS5 waar ik mee reed was uitgerust met elk mogelijk snufje dat ooit is bedacht voor een auto, huis, ruimteschip, trein, seksspeeltje, gevechtsvliegtuig, onderzeeër, stofzuiger, laptop en gsm. Om die reden zit er niet een elektrisch zonnescherm in het dak. Er zijn er drie. Dat zorgt voor uitstekend tijdverdrijf in een verkeersopstopping: op knopjes duwen om te zien wat er gebeurt. Ik was bijzonder opgetogen toen ik op zeker ogenblik in een lelijke file op Euston Road ontdekte dat ik koude lucht naar het centrale bergvakje kon sturen.

Nu zijn er toch wel enkele problemen met die aanpak van Citroën. Vooreerst heeft het bedrijf geen al te beste reputatie op het gebied van betrouwbaarheid inzake elektronica, en ten tweede voegt het allemaal gewicht toe. En meer gewicht betekent minder acceleratie, hogere brandstofrekeningen en de noodzaak van een stevigere ophanging. Koppel die nood aan het feit dat deze auto wordt verkocht als DSport en het resultaat is een extreem hard rijgedrag. Dat is een teleurstelling. In het verleden heeft Citroën snelle, ja zelfs sportieve wagens gemaakt en allemaal onderhielden ze de befaamde comfortreputatie van het merk. De DS5 DSport doet dat niet. Hij rijdt als mijn Mercedes AMG. En denk maar niet dat het voordeel een pak wendbaarheid is. Omwille van de eerder vage besturing, bijterige remmen en al dat gewicht laat hij zich ongeveer even prettig oppoken als een heuvel. Of een Peugeot 308 waarop hij is gebaseerd. De motor is niet slecht. Je kan een hybride met 197 pk bestellen als dat je ding is, maar om eerlijk te zijn, de 2liter turbodiesel met 163 pk in mijn testauto was goed genoeg.Toch is er ook daar een probleem. Want voor 39.385 euro minus de toeters en bellen verwacht ik meer dan een viercilinder turbodiesel. Ik verwacht meer dan van 0 tot 100 km/u in 8,8 seconden.

Eigenlijk deed de prijs me meer dan eens aan mijn kin krabben. Jazeker, dit is een grote auto met een ruime koffer en veel beenruimte achterin. Maar hij ziet er niet groot genoeg uit om een prijskaartje van bijna 40.000 euro te torsen. Zeker niet in de wetenschap dat Citroëns niet erg waardevast zijn. Wat is dan het alternatief? Wel, nogmaals, ik sta versteld omdat geen enkele ander auto er zo uitziet, rijdt of aanvoelt als deze. De Ford Kuga misschien? Maar misschien ook weer niet, want die heeft geen drie elektrische zonneschermen. En Audi Q5? Ja, maar die kan tot 44.800 euro kosten en heeft niets dat in de buurt komt van de 'ik wil er een'-styling van de Citroën. Je kan deze auto echt maar op een manier samenvatten. Hij is ideaal voor wie op zoek is naar een snel in waarde verminderende, mogelijk onbetrouwbare en oncomfortabele auto die er geweldig uitziet en die onvoorstelbaar goed is uitgerust en charisma heeft.
Kortom, het is zonder twijfel een wagen die je wil kopen. Maar ik vermoed dat het na een tijdje een wagen wordt die je wil verkopen.

Onder de kap
Motor: 1997 cc, 4 cilinders
Vermogen: 163 pk
Koppel: 340 Nm
Overbrenging: Automatisch, 6 versnellingen
Acceleratie: In 8,8 sec van 0 tot 100 km/u
Topsnelheid: 215 km/u
Verbruik: 5,1 l/100 km
CO*-uitstoot: 58 g/km
Prijs: 39.385 euro

Clarksons verdict
Hij houdt je op zijn minst bezig in de file.