Jean Biesmans, winnaar van ondernemersprijs Herman Dessers

‘De dakwerker staat helemaal achteraan’

Print
‘De dakwerker staat helemaal achteraan’

Jean Biesmans: ‘Je kunt ook van het leven genieten tijdens de werkuren.’ Foto: rs

Genk -

Jean Biesmans, afgevaardigd bestuurder van Tectum Group, won zopas de Voka-ondernemersprijs Herman Dessers. Hij werd ook aangesteld tot voorzitter van de raad van bestuur van Federale Verzekering. 'Uitbollen is nog niet aan de orde', zegt hij.

Grote glaspartijen, witte muren, schilderijen van hedendaagse kunstenaars, strak en minimalistisch interieur: hier werkt een man die met zijn tijd mee is. Jean Biesmans is nochtans zestig, maar hij wil zeker nog enkele jaren doorgaan. ‘Ik beleef plezier aan het leven dat ik nu leid, waarom zou ik er dan mee stoppen?’ zegt de oprichter van Tectum Group, een bedrijvengroep met hoofdzetel in Genk en elf vestigingen in binnen- en buitenland. Ze tellen samen 250 werknemers.

Met de uitvoerende tak plaatst en renoveert Tectum Group daken op de industriële markt, jaarlijks goed voor meer dan 800.000 vierkante meter waterdichting op alle soorten daken. Met de distributieactiviteit is het bedrijf onder meer exclusief verdeler voor Firestone Building Products, een Amerikaanse fabrikant van hoogwaardige dakafdichtingssystemen. Vorig jaar bedroeg de omzet 52 miljoen euro.

In een tijdsspanne van dertig jaar leidde Jean Biesmans zijn bedrijf naar de Belgische top in de daksector. Dat leverde hem dit jaar de ondernemersprijs Herman Dessers op, een award die Voka-Kamer van Koophandel Limburg jaarlijks uitreikt aan een Limburger die op economisch, wetenschappelijk, sociaal of cultureel vlak een opmerkelijke prestatie leverde.

‘Die onderscheiding was een aangename verrassing’, zegt de Bilzenaar. ‘Ik kreeg er heel veel reacties op. En aanvragen om vriendjes te worden op de netwerksite Linkedin, bijvoorbeeld. (lacht) Vroeger was er dat een per week, nu zijn het er twee à drie per dag. Zo'n onderscheiding streelt je ijdelheid, maar is ook belangrijk voor de sfeer op de werkvloer. Het is dankzij mijn medewerkers en onze ceo Rudy Evens dat ik die prijs won.’

Hoe komt iemand erbij om daken van bedrijfsgebouwen te maken?

Jean Biesmans: ‘Ik was tot mijn dertigste directeur dakwerken bij bouwbedrijf Mathieu Gijbels. Er was toen een grote crisis in de bouw, maar toch wilde ik op eigen benen staan. Ik kende de wereld en wist hoe ik in die sector vernieuwing kon brengen. Een van mijn eerste grote klanten was de toenmalige Regie der Luchtwegen, eigenaar van de luchthaven van Zaventem. Om de dagelijkse verplaatsingen van Genk naar Brussel in te korten, richtten we een nieuw bedrijf op in Zemst bij Mechelen.’

David en Goliath

‘Dat was de eerste grote stap in onze groei. De grootste stap zetten we in 2000 met de overname van de nv Dekkers in Hoboken. Zij waren Goliath in de Vlaamse dakenwereld, wij David. Gelukkig voor ons had de eigenaar geen opvolging. Dat was een buitengewoon mooie opportuniteit, zoals men in zakentermen pleegt te zeggen. Iedereen voorspelde me het slechtste, maar dankzij een geweldig team maakten we er een succesverhaal van.’

Een geweldig team, zegt u. Is het vandaag nog gemakkelijk om vaklui te vinden?

‘Nee, absoluut niet. Wij doen tegenwoordig voor een groot gedeelte een beroep op Oost-Europeanen, vooral Polen, Tsjechen, Letten, Esten, Roemenen en Bulgaren. Ik ben aangenaam verrast door hun arbeidsethiek, maar het blijft natuurlijk jammer dat Vlaamse jongeren zo weigerachtig staan tegenover een baan in deze sector. In de maatschappelijke perceptie staat de dakwerker helemaal achteraan. Bij veel mensen genieten pakweg een mecanicien en een elektricien meer aanzien, hoe absurd dat hiërarchisch denken ook is. Ik vrees dat we binnen een aantal jaren helemaal geen stielmannen meer zullen vinden in eigen regio.’

Ziet u een oplossing voor dat probleem?

‘In het onderwijs is men de bouw helemaal aan het verwaarlozen. Als minister van Onderwijs Pascal Smet zijn plannen uitvoert, vrees ik dat het niet beter gaat worden. Als je in de eerste twee jaren alles op een hoop gooit, fnuik je de interesse van leerlingen die wel nog interesse hebben om een stiel te leren. Vroeger gingen twaalfjarigen naar de vakschool en werden ze vanaf het eerste jaar voorbereid op een beroep. Nu is er te weinig tijd voor opleiding. De leerjongen bestaat niet meer. Het zou een goede zaak zijn mochten jongeren vanaf hun veertiende of vijftiende weer mee naar de chantier gaan. Dat zou de bouwsector een flink stuk vooruithelpen.’

U bent ook lid van de raad van bestuur van KRC Genk. Bent u zo'n grote voetballiefhebber?

‘Ik werd lid in 1998, het jaar waarin Genk voor het eerst de Beker van België won. Het jaar nadien pakten we onze eerste landstitel en in 2000 voor de tweede keer de Beker van België. In die tijd hebben we niets anders gedaan dan gefeest. (lacht) Ik kwam bij de club via toenmalig voorzitter Edgard Troonbeeckx, die ook in de bouwsector zat. Toen hij plaatsmaakte voor Jos Vaessen, ben ik ook vertrokken. In de context van die periode was dat normaal. Je behoorde tot het ene kamp of het andere. Enkele jaren geleden keerde ik terug als verantwoordelijke voor de marketing. Stephan Poelmans is commercieel directeur, ik doe de supervisie. Daar kruipt wel wat tijd in, maar voetbal geeft je veel terug. Je ontmoet er iedere week mensen uit alle lagen van de samenleving en we hebben op sportief vlak al veel mooie tijden beleefd.’

U bent een prille zestigplusser, maar leeft aan het tempo van iemand die pas aan zijn carrière begonnen is. Denkt u er nooit aan om het wat rustiger aan te doen?

‘Ik realiseer me goed dat je niet moet wachten met genieten tot je met pensioen gaat. Ik sta er echt wel bij stil dat het resterende stukje leven steeds korter wordt. Nog geen jaar geleden overleden Tony Konings van Actief Cleaning en politica Erika Thijs. Zij waren dikke vrienden van me. Hun dood zette me met een smak op de grond, maar je mag niet elke minuut van de dag denken aan de eindigheid van het leven.’

Kan een mens genieten als hij elke dag de verantwoordelijkheid draagt voor 250 jobs?

‘Wees gerust, ik ontspan me op tijd. Je kunt ook van het leven genieten tijdens de werkuren. 's Middags gaan eten en een goed gesprek voeren met een klant, dat is voor mij net zo goed pleasure time als kaarten of wijn proeven met mijn vrienden. Ontspanning en werk lopen bij mij vaak door elkaar. Dat is voor mij de manier waarop het leven moet geleefd worden. Ik begrijp dat de meeste mensen halsreikend uitkijken naar de vakantieperiodes, maar als je daar te hard op focust, beleef je geen plezier tijdens de rest van het jaar. Ik beleef voldoening aan hetgeen ik heb opgebouwd, maar nog meer aan de manier waarop mijn zonen Yves en Filip - zij zitten mee in het bedrijf - en vier kleinkinderen zich ontwikkelen.’

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio