Sfeerbeheerster Hilde Hurts (58) is ‘de moeder van de Vlasmarkt’

‘Zatte mensen zijn allemaal kleuters’

Print
‘Zatte mensen zijn allemaal kleuters’

Hilde Hurts: ‘Ik krijg hier knuffels voor een heel jaar.’ Foto: Dodi

GENT - Ze zou graag haar teller op 300 Feesten-nachten krijgen. Daarom beheert Hilde Hurts - 24 jaar cafébazin van ’t Krochtje geweest - elke nacht tot ’s ochtends de sfeer op de Vlasmarkt. Met heel veel liefde én het is wederzijds. ‘Ik krijg hier knuffels voor een heel jaar.’

‘Heej, Moederke!’ Als sfeerbeheerster Hilde Hurts ’s nachts haar toer doet over de Vlasmarkt, verandert zelfs de grootste zatlap in een brave zoon, die haar overlaadt met complimentjes en knuffels. Ze is dan ook al 26 jaar de moeder van de Vlasmarkt. De eerste 24 jaar als uitbaatster van het legendarische nachtbrakerscafé ’t Krochtje. De laatste twee jaar tijdens de Gentse Feesten als vrijwilligster bij Sfeerbeheer, de organisatie die ervoor zorgt dat de Vlasmarkt een leuke plek blijft om de nacht vol te maken.

Noodgedwongen

Haar café moest ze noodgedwongen sluiten - de knieën wilden niet meer mee - maar die tien dagen Gentse Feesten kan ze niet missen. ‘Voor ik mijn café had, werkte ik twee jaar in het Gouden Mandeke. 28 Gentse Feesten heb ik dus al op mijn conto staan. En ik zou er graag nog twee bijdoen. Want geeft toe... dertig is een schoon getal. 300 dagen, tot ’s ochtends vroeg de Feesten beleefd, dat is bijna een heel jaar.’

En toch de nachtbrakers niet beu. ‘Als mensen gedronken hebben, valt hun façade weg. Je krijgt echte emoties te zien en ik vind dat interessant. Zatte mensen zijn net als kleuters. Je moet ze met veel zorg en liefde behandelen en dan krijg je veel van hen terug.’

Die liefde spat van haar af als ze over de Vlasmarkt loopt, met haar teddybeertje Sofie in haar salopet. ‘De hele nacht monstert ze de sfeer en checkt ze of iedereen zich nog goed voelt. Als een echte moeder verzorgt ze de wonde van een jongen die over een hek gevallen is, en als het nodig is, komt ze tussen. Liefst gemoedelijk, maar als het niet anders kan doortastend.

‘Een paar nachten geleden heb ik een agressief meisje tegen de grond gedrukt om haar in bedwang te houden. Sommige mensen reageerden verontwaardigd, maar wat kon ik doen, haar maar in het rond laten slaan?’

Kleerkasten

Ondanks de soms extreme toestanden op de Vlasmarkt, ergert ze zich blauw aan het beeld dat veel mensen van het plein hebben. ‘Ze zien op tv enkele beelden van dronken mensen die in de goot liggen, en vinden dat meteen crapuul. Terwijl dat toch gewoon mensen zijn die hun frustraties hebben weggedronken met een pintje te veel. Dat is toch menselijk?’

‘Je moet iedereen met respect behandelen en dan doen ze hetzelfde terug. Vandaar ook dat Sfeerbeheer zo goed werk levert. Zet hier een bende buitenwippers op het plein en binnen de minuut is het ambras. Maar mij willen ze knuffelen. Ik krijg hier knuffels voor een heel jaar (lacht).’

Een frêle vrouw die in haar eentje kleerkasten van mannen op hun plaats zet, of vroeger zelfs uit haar café. Heeft ze dan nooit klop gekregen? ‘Neen. Het is een paar keer spannend geweest, maar dan haal ik de grote middelen boven. (lacht mysterieus) Een man die echt onhandelbaar is, moet je op zijn gevoeligste punt pakken. Ik heb het gelukkig nog maar twee keer moeten doen, maar het was efficiënt (lacht).’

Na negen dagen Feesten is ze doodmoe, maar dat deert haar niet. ‘Het is mijn natuurlijke drug. Ik word er alleen maar zotter en enthousiaster van.’ Het is dan ook de vraag of ze na dertig jaar wel echt zal stoppen. ‘Misschien vraag ik wel aan het stadsbestuur dat ze speciaal voor mij de Feesten een dag langer maken (lacht). Of ik blijf gewoon voor Sfeerbeheer werken, maar dan vijf dagen in plaats van tien.’

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio