VDAB wil ook Portugezen en Grieken in onze zorgsector

3.500 Spaanse verpleegkundigen voor 200 Vlaamse vacatures

Print
3.500 Spaanse verpleegkundigen voor 200 Vlaamse vacatures

Omdat er in ons land niet voldoende verpleegkundigen gevonden kunnen worden, gaat de VDAB die nu zoeken in Spanje en straks ook in Portugal en Griekenland. Foto: An Nelissen

De VDAB is een pilootproject gestart om Spaanse verpleegkundigen naar ons land te halen om de nijpende tekorten in de zorgsector op te lossen. Al 3.500 werkloze universitairen reageerden op 200 vacatures. ‘Een onverhoopt succes', zegt Michelle Op'tEijnde van de VDAB. Daarom wordt er binnenkort een gelijkaardig initiatief gestart in Portugal en Griekenland.

Eind juni vond in Madrid een jobbeurs plaats waar Spaanse, werkloze verpleegkundigen en Vlaamse zorgvoorzieningen met elkaar in contact konden komen. Niet vrijblijvend: veertien instellingen hadden 200 vacatures in de aanbieding. ‘3.500 mensen solliciteerden, een onverhoopt succes', zegt Michelle Op 't Eijnde, die met de VDAB haar schouders onder het project zette. ‘Allemaal werkloze universitairen, die vorig jaar afstudeerden. In Spanje, een land in diepe crisis, is er een overaanbod aan verpleegkundigen, en hier is er een schaarste.' Dat blijkt nog maar eens uit de meest recente cijfers van de Vlaamse arbeidsbemiddelaar: in juni waren er 1.679 plaatsen voor verpleegkundigen, en meer dan 300 voor verzorgenden. Die aantallen exploderen, maand na maand, klinkt het bij de VDAB.

Siësta

De selectie in de Spaanse hoofdstad was streng: uiteindelijk werden er maar 1.000 verpleegkundigen geselecteerd, perfect Frans én Engelstalig. Hoeveel er daarvan precies naar ons land komen, weet de VDAB niet omdat elke zorginstelling zelf zijn personeel kiest. Wellicht gaat het nu al om een zestigtal. Vandaag komen er al acht op een eerste verkennend gesprek in twee rusthuizen.

‘Ze hebben in ieder geval het juiste diploma en de juiste kennis', zegt Ludo Timmermans, directeur van woonzorgcentrum Ten Bosse in Deinze. ‘Maar het moet ook klikken. Als dat het geval is, geven we ze een contract mee. Wanneer ze beslissen om met ons in zee gaan, zullen ze de taal moeten leren en zich moeten aanpassen aan onze cultuur. Onze uren zijn anders. Spanjaarden houden een siësta, daar moeten ze van afstappen.'

Dat we ons heil moeten zoeken in het buitenland, is op z'n minst vreemd. Meer en meer jongeren kiezen bewust voor verpleegkunde: 6.750 eerstejaars volgden afgelopen academiejaar in Vlaanderen een opleiding. Een record. ‘Zij kunnen het groot aantal vacatures onmogelijk compenseren', aldus Timmermans. ‘Tegen 2050 zullen er naar schatting drie keer zoveel tachtigjarigen en tien keer zoveel honderdjarigen zijn als vandaag. We zullen dus andere oplossingen moeten zoeken. We zullen het personeel elders moeten rekruteren. In Spanje, maar de VDAB is ook bezig met Portugal en Griekenland. Momenteel vissen we allemaal in een droogstaande Vlaamse vijver. Bij onze zuiderburen zijn er te veel verpleegkundigen, dus is het ethisch zeker verantwoord om ook daar de markt af te schuimen.'

‘Niet duurzaam'

Buitenlandse verpleegkundigen zijn geen rariteit meer in ons land. Uitzendbureaus als Limarex, Express Medical en Moving People zetten daar fors op in, en lonken naar overal om knelpuntberoepen ingevuld te zien. Maar eerdere experimenten met Filippijnse verpleegsters mislukten al in Antwerpen. Zorgambassadeur Lon Holtzer stelt zich dan ook vragen bij de duurzaamheid van zulke initiatieven. ‘Meestal krijgen die mensen heimwee en keren ze snel terug naar hun land. Daarom denk ik dat we beter naar onze eigen arbeidsreserves kijken, en nog meer jongeren moeten motiveren om voor de sector te kiezen.'