Neem nooit zomaar een olympische tattoo

Print

Stephanie Rice won drie medailles in peking Foto: *

Wie de afgelopen dagen het olympische zwemgebeuren wat aandachtiger volgde, kon twee dingen vaststellen: enkele zwemsters droegen nagellak in de kleur van hun badmuts. En zoveel zwemmers hebben een tattoo van de olympische ringen.

Wie goed naar zwemmer Michael Phelps kijkt, ziet hoe rechts vanonder zijn zwembroek vijf olympische ringen komen piepen. Zijn collega-atleet Ryan Lochte is minder subtiel: zijn olympische tattoo staat op de binnenkant van zijn bovenarm en is dus duidelijk zichtbaar wanneer hij zwemt. En Missy Franklin, een revelatie bij de dames tijdens de Olympische Spelen, heeft ook al aangekondigd binnenkort de tattooshop te zullen bezoeken.

Vooral Amerikaanse en Australische zwemmers zien deze olympische tattoos als een onderscheiding, een teken dat je bij de elite van de zwemmers hoort. Zo'n tattoo laat je namelijk alleen zetten wanneer je niet alleen geselecteerd bent voor de Spelen (en dus tot de top behoort), maar daar ook nog eens een uitzonderlijke prestatie neerzet. 'Het is de enige tattoo die je van je ouders mag laten zetten', vertelt zwemster Elizabeth Beisel, die 16 was toen ze de ringen liet vereeuwigen op haar lichaam.

Net boven het badpak

In het algemeen kiezen mannelijke zwemmers voor een duidelijk zichtbare tattoo, terwijl vrouwen de ringen liever hebben op een plek waarop je hem alleen kan zien als ze in badpak zijn. 'Toen ik mijn tattoo nam, was ik me ervan bewust dat ik ooit naar het altaar zou moeten lopen en ik wilde niet dat de tattoo zichtbaar was', vertelt tweevoudig olympisch kampioene Dana Vollmer. Ze koos dus voor een tattoo op haar rug, net boven haar badpak.

Toch is niet iedereen gewonnen voor de olympische tattoo: elfvoudig olympisch kampioene Nathalie Coughlin verkiest haar medailles boven een bekroning in inkt: 'een tattoo met olympsche ringen trekt de aandacht, en dat wil ik niet', vertelt ze.

Niet te missen