ADVIES. 'Mag mijn mama mij een klets geven?'

Print
ADVIES. 'Mag mijn mama mij een klets geven?'

Foto: shutterstock

'Mijn mama heeft mij een klets op de poep gegeven, mag dat?' In onze nieuwe rubriek 'Kinderpraat' beantwoordt Lut Celie om de twee weken de vraag van een kind.

Beste Lut,
Silke is mijn beste vriendin, we vertellen veel geheimpjes aan elkaar. Vorige week speelden we samen in de tuin. Toen mama naar de winkel was, gingen we op straat wandelen. Ik weet wel dat mama niet wil dat ik daar loop, maar ik heb het toch gedaan. Toen mama thuiskwam, was ze zo kwaad, ze riep van 'Wat heb ik jou gezegd' en ze gaf mij een klets op mijn poep. Ik schrok en ik heb geweend. Mijn vriendinnetje zei: 'Hé, uw mama slaat u, dat mag ze wel niet doen, hé.' En nu heb ik een vraag. Is het waar dat mijn mama mij écht slaat en is dat verboden? Ik vind het niet leuk.
groetjes van Liene (11 jaar)

Dag Liene,
Ai, letterlijk ai, die klap die je kreeg op de bips. Dat was even schrikken. Je mama deed iets wat je niet had verwacht en niet fijn vond. Ik zou jou iets willen vertellen over ouders die ineens boos worden en dan dingen doen die eigenaardig zijn. Mama's en papa's zijn vaak bezorgd en soms ook bang dat hun kinderen iets overkomt. Daarom maken ze afspraken of verbieden ze dingen die volgens hen te gevaarlijk zijn. Zoals spelen of fietsen op straat. Mama's en papa's kunnen zich ook onmachtig voelen als kinderen zich niet aan afspraken houden of als die kinderen gewoon heel vervelend zijn. Onmachtig is wanneer je ineens iets meemaakt wat je écht niet leuk vindt en als je niet weet hoe je moet reageren. Misschien heb je dat ook al meegemaakt. Dat iemand je brooddoos op de grond gooit, je speelgoed kapot maakt, of lelijke dingen over jou vertelt. Wat gebeurt er dan? Je wordt kwaad, je roept en misschien ben je over je toeren en geef je een schop. Je voelt je dan onmachtig en doet dingen die je niet van jezelf verwacht.


Nu, ouders hebben dat soms ook. Een voorbeeldje. Mama en papa hebben de hele dag hard gewerkt, ze komen moe thuis en aan tafel maken de kinderen de hele tijd ruzie, ineens gooit een kind z'n bord spaghetti op de grond... de papa geeft een tik. Uit kwaadheid maar ook uit onmacht. Misschien heeft je mama dat ook gevoeld toen ze thuiskwam en zag dat jij op straat speelde. Ze schrok, hief haar hand op en ... plets. Misschien kan je daarover met mama eens praten en zeggen hoe jij je voelde bij die tik. Daarna zou je met mama kunnen afspreken een sein te geven als het weer bijna gebeurt. Zoals time-out, een teken met je beide handen. Als mama dat doet, weet je: mama zegt stop, want ze is kwaad, ik heb iets gedaan wat écht niet kan. Dan is het belangrijk dat je meteen ophoudt, en samen bekijkt wat misliep. Ik ken mama's en papa's die met hun kinderen samen bespreken welke straf er volgt als een afspraakje niet wordt nageleefd. Misschien kunnen jullie dat ook proberen?


En dan nog iets. Slaan is iets anders dan een tik geven. Slaan is harder, het gebeurt vaker en kinderen die vaak slaag krijgen, worden het zelfs een beetje gewoon, na een tijdje schrikken ze daar niet meer van. Slaan kan echt niet, een tik geven gebeurt best ook niet, maar heel soms kan dat helaas gebeuren. Zoals toen die keer bij jou.
Ten slotte, Liene, een bravo en een kleine tip. Bravo omdat je graag buiten speelt. En een tip: laat de straat maar aan de fietsers, de auto's, de bussen en de mensen die naar de winkel of het werk gaan. De tuin is veel leuker, gezelliger, zo zonder uitlaatgassen, getoeter en al die drukke mensen.

Groet, high five en knuffel.
Lut