Marieke Vervoort feestelijk onthaald na Paralympics

Diest juicht voor gouden Wielemie

Print

Een volgepakte Markt wachtte de atlete op. Foto: ibo

DIEST -

Marieke Vervoort werd gisteravond feestelijk onthaald in haar thuishaven Diest. Op de Grote Markt vierden honderden fans de gouden en zilveren medaille van ‘Wielemie' op de Paralympische Spelen in Londen.

‘Ik zou kunnen juichen, huilen of zelfs schreeuwen’, zei Marieke Vervoort vorige week na haar overwinning op de 100 meter rolstoelsprint op de Paralympics. In Diest kozen ze voluit voor dat eerste. Bij haar thuiskomst gisteravond liep de Grote Markt helemaal vol om haar twee medailles - ze won ook zilver op de 200 meter rolstoelsprint - te vieren.

De festiviteiten begonnen al bij valavond. Guy Swinnen, Liliane Saint-Pierre, Bert ‘The Voice’ Voordeckers, Kathleen Vandenhoudt, Sweaty Men in a Van: ze mochten allemaal het podium op, maar dé ster van de avond was natuurlijk Marieke Vervoort. Zij keerde gisteren met haar twee medailles huiswaarts, maar arriveerde pas heel laat op de Grote Markt. Het publiek wachtte geduldig op de nieuwe heldin. De levenswandel van Marieke Vervoort is er dan ook eentje die tot de verbeelding spreekt. Op haar veertiende maakte een zeldzame spierziekte een einde aan haar zorgeloze leventje. Amper vijf jaar later belandde Marieke in een rolstoel. Dat betekende echter niet dat ze in een hoekje kroop. Wielemie koos voluit voor een carrière als rolstoelatlete en schopte het tot de Iron Man in Hawaï. Dit jaar zocht ze een nieuwe uitdaging en schreef ze zich voor het eerst in haar leven in voor een sprintwedstrijd. ‘Om eens te oefenen.’ Met die instelling reisde ze in mei af naar Kroatië. Die ‘oefening’ bleek beter mee te vallen dan verwacht. Marieke veegde de Europese records op de 100, 200 en 400 meter rolstoelsprint van de tabellen en reed bovendien ook nog eens de limiet voor de Paralympics in Londen. En de rest? Dat is intussen geschiedenis.

In Diest zijn ze apetrots op ‘hun’ Wielemie, het meisje met de eeuwige glimlach en de fonkelende pretoogjes. ‘Marieke verdient die medailles dubbel en dik’, zegt burgemeester Jan Laurys (DDS). ‘Eerst en vooral om haar sportieve prestatie, maar zeker ook voor de positieve wijze waarop ze met haar ziekte omgaat.’

Opvallend: ook heel veel kinderen kregen van hun ouders permissie om wat later op te blijven en Wielemie te zien thuiskomen. ‘Ze is een voorbeeld’, zeggen Nieke (11) en Fien (13). ‘Niet alleen omdat ze een medaille gewonnen geeft, maar ook omdat ze zo positief blijft, ondanks haar ziekte.’

De aankomst van Marieke Vervoort zelf was gisteravond te laat om nog in deze krant te drukken. Het verslag van haar thuiskomst leest u morgen in onze krant. Bij haar thuiskomst wachtte Marieke overigens nog een verrassing, want familie en vrienden hadden haar woning versierd.

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio