Marieke Vervoort brengt biografie opnieuw uit

Paralympische avonturen nu ook in boekvorm

Paralympische avonturen nu ook in boekvorm

Marieke met hulphond Zenn en haar boek. Foto: ibo

DIEST -

Rolstoelatlete Marieke Vervoort uit Diest heeft haar Paralympische avonturen toegevoegd aan haar biografie Wielemie, sporten voor het leven . Die verscheen al in 2009, maar wordt nu opnieuw uitgebracht.

Het levensverhaal van Marieke Vervoort is er eentje dat schreeuwt om een boek. Dat boek kwam er ook, in 2009: Wielemie, sporten voor het leven. Maar vorige maand behaalde Marieke goud en zilver op de 100 en 200 meter rolstoelsprint op de Paralympische speken in Londen. Een hoofdstuk dat niet mocht ontbreken in haar biografie. Dus brengt uitgeverij Houtekiet nu een nieuwe versie uit, met het verhaal van Londen erbij.

Wielemie, sporten voor het leven krijgt daardoor ook een happy end. Want het vorige boek eindigde niet met een vrolijke noot. ‘Het ging toen niet zo goed’, zegt Marieke. ‘Ik kreeg een terugslag en liet zelfs mijn euthanasiepapieren in orde brengen. Dat heeft me opnieuw doen opleven. Gek hè? Het was een last die van mijn schouders viel. Ik ben opnieuw beginnen sporten, en begin dit jaar kreeg ik plots telefoon uit Nederland: ze organiseerden een rolstoelsprint en kwamen een wheeler te kort. Of ik hen niet wilde depaneren? Ik heb dat gedaan. Mijn huidige coach zag me toen en is prompt naar de Belgische bond gestapt: Jullie weten toch dat daar een gouden medaille rondrijdt? , zei ze.’ ‘Dan ben ik als een gek beginnen trainen om me klaar te stomen voor de Paralympics, negen maanden later. Dat ging wonderwel. Als ik mijn tijden vergeleek met die van de vorige Paralympics, wist ik dat een medaille mogelijk was. Maar goud? Daar had ik niet op durven hopen. Eigenlijk was het de Canadese, die op de 200 meter goud won, die de doorslag gaf. Zij had me zo getreiterd, dat ik haar op de 100 meter absoluut wilde kloppen. Eerlijk? Op de meet schreeuwde ik omdat ik zo blij was dat ik voor haar geëindigd was. Ik besefte niet dat ik een gouden medaille behaald.’