Iedereen is van N-VA

Iedereen is van N-VA

Foto: *

De lokale verkiezingen hebben één winnaar opgeleverd: N-VA. De partij wilde zichzelf verankeren in Vlaanderen en is daar met verve in geslaagd. In een pak steden en gemeenten schoot N-VA vanuit het niets naar de koppositie. In zowat alle andere gemeenten werd met scores van 15, 20 procent en soms nog meer een basis gelegd voor de toekomst. Bart De Wever maakte in Antwerpen de overwinning totaal. ‘De stad is van iedereen, maar vanavond vooral van ons.’ Zijn uitspraak kon voor heel Vlaanderen gelden.

Bij de andere partijen vallen enkel gradaties van verlies te noteren. CD&V deed het beter dan verwacht, zeker in de eigen bastions. Maar dat neemt niet weg dat veel resultaten rood kleurden. CD&V voelt nu ook op lokaal vlak de hete adem van N-VA in de nek.

Open VLD zit verder op de roetsjbaan naar beneden. Hier en daar deden de kopstukken het goed, maar het globale plaatje geeft weinig reden tot feesten. En bij SP.A is het resultaat opmerkelijk slechter dan verwacht, de meeste kopstukken krijgen klappen. De versnippering op links is ook een feit: Groen en PVDA doen het vaak wel goed, maar dat gaat dan ten koste van linkse burgemeesters.

En dan is er nog Vlaams Belang. Of beter, er was nog Vlaams Belang. Vierentwintig jaar lang verspreidde de partij zich als een olievlek over Vlaanderen, maar daar schoot gisteren niet veel meer van over. Voorzitter Bruno Valkeniers probeerde het gisteren allemaal nog wat te relativeren, maar zijn partij is een factor in de marge geworden.

Durven besturen

Zeker is dat gisteravond heel wat voorakkoorden in de prullenmand beland zijn, wegens mathematisch onmogelijk of democratisch onwenselijk. Het zou van de verslagen partijen bijzonder dom zijn om rancuneus te zijn in de nederlaag en allerlei ingewikkelde constructies op te zetten om N-VA uit het bestuur te houden. Net zoals het niet kies zou zijn om de kersverse N-VA-bestuurders al dan niet subtiel te saboteren. De kiezer heeft gesproken, er kan maar beter worden geluisterd. Maar ook de N-VA’ers staan voor een uitdaging. De Wever deed gisteren een half geslaagde oproep tot bescheidenheid, maar hij beseft zeker dat de weg nog lang is. Veel N-VA’ers hebben weinig bestuurservaring en zullen leergeld moeten betalen. De beloofde verandering zal in de praktijk vertaald moeten worden. Niet alleen de tegenstanders kijken kritisch toe, ook de vele kiezers die hun vertrouwen in de partij gesteld hebben.

Dat geldt des te meer voor Bart De Wever. De beste debater van zijn generatie, de meest charismatische politicus, de meest succesvolle campaigner. Maar dat wisten we allemaal al. Nu moet De Wever tonen dat er ook een burgemeester in hem zit. Het wordt zijn eerste uitvoerende mandaat, in de grootste stad van Vlaanderen. En hij wil het ook nog eens combineren met het voorzitterschap van de grootste partij van Vlaanderen én de voorbereiding van de cruciale verkiezingen van 2014. Voor die aartsmoeilijke combinatie kiest hij zelf, hij zal ze nooit als een excuus kunnen gebruiken. Antwerpen heeft recht op een burgemeester die de volgende zes jaar met de stad zelf bezig is. Aan De Wever om te tonen dat hij dat kan en dat Antwerpen meer is dan een heel brede springplank.

Wonden likken

Er zullen opnieuw wonden gelikt worden, gekneusde ego’s gemasseerd en rekeningen vereffend. Of er een nacht van de lange messen volgt, zal nog moeten blijken. Wouter Beke lijkt bij CD&V stevig in het zadel te blijven, maar bij Open VLD zal het gestook tegen voorzitter Alexander De Croo niet meteen ophouden. SP.A staat nog maar eens voor een gewetensonderzoek.

Maar tegelijk moet er een federale begroting gemaakt worden. Als de verkiezingsuitslag één ding duidelijk maakt, dan is het wel dat de federale regeringspartijen nog heel wat werk hebben om hun beleid in Vlaanderen verkocht te krijgen. Er is met andere woorden bijzonder weinig tijd voor profileringsspelletjes. De meerderheidspartijen toonden in de aanloop naar de verkiezingen te vaak een ongezonde neiging tot zelfdestructie, ze kunnen daar maar beter mee ophouden.

En De Wever? Hij viel even uit zijn Antwerpse rol toen hij Di Rupo opriep meteen te beginnen praten over het confederalisme. Misschien kan hij beter eerst een Antwerps bestuur vormen. Maar als hij alsnog aan die gesprekken begint, dan zal hij ook de andere Vlaamse partijen nodig hebben. Dat kan hij zelfs tijdens de nacht van de grote overwinning beter niet vergeten.

Meest Gelezen