Familie Larmuseau maakt lekkernij al honderd jaar

Toch sneeuwballen in Gent

Toch sneeuwballen in Gent

Johnny Larmuseau: ‘Pas als ik een goede overnemer vind, kan ik met een gerust hart met pensioen.' Foto: fvv

Gent -

De winter lijkt dit jaar meer op een natte lente. Maar toch zijn er in Gent sneeuwballen te vinden. Het snoepje op basis van margarine en chocolade wordt enkel in de wintermaanden gemaakt in het fabriekje van Johnny Larmuseau. Hij is wanhopig op zoek naar een opvolger.

‘Mijn grootvader August heeft de sneeuwbal uitgevonden als snoepje voor het volk. Het moet ergens in het begin van de 20ste eeuw geweest zijn en chocolade was toen onbetaalbaar voor de gewone man .' Daarom maakte grootvader Larmuseau een snoepje op basis van opgeklopte margarine, met een dun laagje fondant chocolade rond, besneeuwd met poedersuiker. Het zijn echte wintersnoepjes want als de thermometer naar meer dan 18 graden stijgt, smelt de lekkernij als sneeuw voor de zon.

De sneeuwbal werd meteen een groot succes. ‘Mijn grootvader heeft er zelfs de gouden medaille in de categorie voeding voor gekregen op de Wereldtentoonstelling in 1913 in Gent', zegt Larmuseau.

Na de Tweede Wereldoorlog moest confiserie Larmuseau noodgedwongen de deuren sluiten omdat ‘de Hollanders onze markt overspoelden met goedkope snoep'. Maar na een paar jaar stond de familie er toch weer. De koekjes, zure beertjes en cuberdons lieten ze voor wat ze waren, om zich volledig op hun specialiteit te richten. En ook de concurrentie kreeg het witte snoepje in de mot. ‘Maar bij niemand zijn de sneeuwballen zo luchtig als bij ons', verzekert Johnny.

In 1950 nam vader Georges de zaak over en in 1982 was het aan Johnny, die al sinds zijn dertien meewerkte in de zaak. Johnny Larmuseau staat zeven maand per jaar in zijn fabriek, van september tot eind maart ‘als het niet te warm is'. ‘Vroeger begonnen we pas in oktober', zegt hij. ‘Maar de maatschappij vraagt vandaag dat de paaseieren al na kerst in de winkels liggen en wij moeten mee met die trend.'

De man houdt wel van zijn werkritme. ‘Vroeger was ik een goede coureur bij de liefhebbers. In de winter waren we aan het werk en de zomer: dat was koers. Maar nu rust ik in de zomer. Als ik mijn boterham kan verdienen op zes maanden, waarom zou ik dan een heel jaar werken?' lacht hij.

Opvolger

67 is Johnny nu en de jaren beginnen te wegen. ‘Vorige zomer heb ik twee nieuwe heupen gekregen. Ik zou eigenlijk al met pensioen kunnen zijn, maar dat lukt niet zolang ik geen goede opvolger vind.' Dat de zaak later niet meer in handen van een Larmuseau zal zijn, doet hem zichtbaar pijn. ‘Mijn kinderen zijn een andere weg ingeslagen. Maar het belangrijkste is dat de familietraditie blijft voortbestaan. Daarom ben ik op zoek naar een overnemer. Het moet iemand zijn met liefde en voeling voor het vak.'

Kinderen

Volgens Larmuseau is er een gouden toekomst weggelegd voor het streekproduct. ‘Ik maak totaal geen reclame. Maar als mijn opvolger daar wel in investeert, moet het zeker lukken om de sneeuwbal ook populair te maken bij jonge mensen. Streekproducten zijn in en mijn vader zei altijd dat crisisperiodes voor ons de beste waren, omdat iedereen dan teruggrijpt naar het bekende. En de kinderen lusten de sneeuwballen graag, dat heb ik al genoeg gemerkt.'

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio