Gentse studentenbuurt verliest icoon van legendarisch frituur aan Overpoort

Deinzenaar Julien van ‘De Gouden Saté' overleden

Deinzenaar Julien van ‘De Gouden Saté' overleden

Julien Taghon in ‘zijn' De Gouden Saté. ‘Zijn frituur was zijn leven, nooit heeft hij één dag congé genomen.'

DEINZE -

Julien Taghon, de man die met veel bravoure meer dan dertig jaar aan de Overpoort ‘De Gouden Saté' uitbaatte, is gisterenochtend overleden. De Deinzenaar werd 73 jaar. Zijn begrafenis vindt woensdag plaats op het Sint-Pietersplein. ‘Zo kunnen alle studenten afscheid van hem nemen', zegt dochter Caroline.

Je bent niet écht een student in Gent geweest als je nooit lichtelijk beschonken bij Julien hebt gestaan. Met veel liefde en licht aangebrande grapjes hielp Julien elke nacht ‘zijn' studenten hun aanstormende kater bekampen. Met een Bicky, een saté met een beetje ­Viagra (satékruiden) of een Hugo Claus. Dat laatste was - een uitvinding van de meester-frietenbakker zelf: een pak frieten met mayonaise, stoofvleessaus, daarop een versneden viandel en afgewerkt met satékruiden.

Een brave sloeber

Honderden dronken studenten passeerden er elke nacht langs zijn toog. En dat meer dan dertig jaar lang, zeven dagen op zeven, en gemiddeld zo'n 15 uur per dag. Hij bediende ze allemaal met de glimlach.

‘Zijn frituur was zijn leven', vertelt zijn oudste dochter Caroline. ‘Nooit van zijn leven heb ik hem één dag congé weten nemen. Hij hield van het contact met de mensen. En dan vooral van dat met de vrouwkes ... Als zij vriendelijk Dag Julientje zeiden, mochten ze altijd voorsteken. Het was een sloeber hoor mijn pa, maar wel een brave sloeber.'

Anderhalf jaar geleden, op zijn 72 jaar, stopte Julien met zijn nachtshifts. Die gaf hij door aan zijn schoonzoon Peter en medewerker Stefaan. Zelf was hij enkel nog 's middags in zijn frituur te vinden. ‘Hij was toen al ziek, maar liet dat aan niemand merken', vertelt Caroline. ‘Hij heeft vaak met pijn in zijn frituur gestaan, maar mijn pa was een sterke mens, hij verbeet dat.'

Maar ook sterke mensen hebben hun limiet. De laatste maanden kreeg de botkanker Julien steeds meer in zijn greep, tot hij dan gisterenochtend overleed.

Afscheid in Sint-Pieterskerk

Caroline, Peter en Stefaan zullen de frituur verder openhouden, ‘Wij doen ons best om Julien te evenaren. Babbelen kan ik alleszins al even goed', grapt de dochter.

Gisterenmiddag was de frituur gesloten, maar 's avonds vlogen Stefaan en Peter er weer in. ‘Als eerbetoon aan Julien', zegt Peter. ‘Hij zou het zo gewild hebben.'

Volgende woensdag kan iedereen die dat wil afscheid nemen van Julien. Hij wordt om 11 uur begraven in de Sint-Pieterskerk op het Sint-Pietersplein, op amper 20 meter van zijn frituur. ‘Ons vader woonde eigenlijk in Deinze, maar we willen hem per se in Gent begraven. Omdat zijn leven vooral daar lag én voor de studenten. Omdat ze hem altijd graag gezien hebben.'

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio