BasketBAL 1ste provincialeTigers Evergem - SV Melle - Frederik Van Vooren wil voor zijn afscheid nog behoud verzekeren

‘Lot weer in eigen handen’

‘Lot weer in eigen handen’

Frederik Van Vooren: ‘Degraderen zou erg bitter smaken.’ Foto: marc van hecke

Evergem -

Tigers Evergem en SV Melle leverden zaterdag een cruciaal duel in de strijd om hun behoud. Winst loodste de thuisspelers naar een tiende plaats, die ze met Melle en Gloryboys Temse zouden delen; verlies betekende een gedeelde voorlaatste plaats.

Frederik Van Vooren schetste de sfeer net voor de opworp van de belangrijke derby. ‘De spanning was inderdaad te snijden. Niet alleen beseften we dat winnen een must was, we wisten ook dat we die zesde zege moesten pakken zonder Steven Snoeck, één van onze sterkmakers. Steven moest op een trouwfeest zijn en dus werd het voor onze coach Koen Van Bouchaute schuiven geblazen op het tactisch bord.’

Blijkbaar moest jij je een andere rol aanmeten.

Frederik Van Vooren: Ik schoof door naar de vier spot, maar die positie was me niet helemaal vreemd. Belangrijker was dat onze coach ook voldoende rotatiemogelijkheden op de vleugel zou vinden, zodat we ons normaal offensief rendement op zijn minst zouden benaderen.’

Als je de scores van jouw teamgenoten ziet, dan lijkt het dat de coach op zijn wenken werd bediend.

‘Aan het eind van het duel telden we met Wim De Reu, Klaas Olbrechts, Olivier en Jean-Yves De Caluwé en mezelf inderdaad niet minder dan vijf spelers die zich in de dubbele konden shotten. Het duo Heyse-Van De Walle bracht ook nog vijftien punten aan, waardoor we dan toch aan die beoogde tachtig punten geraakten.’

Blijkbaar dus voldoende om een offensief gericht team als Melle toch met lege handen terug te sturen.

‘Dat danken we vooral aan onze gewijzigde mentaliteit. Sinds enkele weken is iedereen bereid om keihard te werken in defense en net zoals vorige week op Latem-De Pinte B plukten we daarvan de vruchten.’

Twee zeges op rij, en toch nog lang niet zeker van het behoud?

‘We hadden die zes punten wel hard nodig, want zo hebben we ons lot weer in eigen handen. In de laatste vijf matchen nemen we het nog op tegen Houtem en Scheldejeugd, twee teams die achter ons staan en die we dus op een beslissende afstand kunnen shotten.’

Het worden blijkbaar jouw laatste competitieweken.

Klopt, want ik word straks 38 en zie het regelmatig oefenen niet echt meer zitten. Spelen in coöperatief verband en een jeugdteam U12 van Evergem, waarin mijn zoontje Emiel zal spelen, worden de nieuwe uitdagingen waar ik gretig naar uitkijk. Maar eerst dus dit Evergem in eerste provinciale houden. Ik kon dit team naar een promotie loodsen; nu na amper twee seizoenen opnieuw degraderen, dat zou toch wel erg bitter smaken.’

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio