14 maart 2012: de skireis die een nationale tragedie werd

14 maart 2012: de skireis die een nationale tragedie werd

Foto: AFP

Kinderen van de Sint-Lambertusschool in Heverlee hebben vanmorgen 28 witte ballonnen opgelaten. Eentje voor elk slachtoffer van de vreselijke busramp in Sierre, exact drie jaar geleden. Het was een van de grootste tragedies in de recente Belgische geschiedenis. En nog steeds worden vragen gesteld bij de oorzaak van het dramatische ongeval.

De nachtelijke nieuwsbulletins berichtten die 14 maart 2012 over een ongeval met een Belgische skibus nabij Sierre, in Zwitserland. ‘Mogelijk zijn er slachtoffers gevallen, maar details ontbreken nog’, klonk het. Pas naarmate de ochtend kwam, werd de omvang van het drama beetje bij beetje duidelijk. 28 doden, onder wie 22 kinderen van rond de twaalf jaar, was de trieste balans.

De kinderen van de basisschooltjes Sint-Lambertus in Heverlee en ‘t Stekske in Lommel-Kolonie waren samen op skireis geweest naar Zwitserland. Foto’s die nadien op het internet verschenen, toonden hoe ze het daar naar hun zin hadden gehad. ‘Het was de reis van hun leven’, zei de Leuvense deken Dirk De Gendt tijdens de uitvaartplechtigheid. ‘Liefste mama en papa. Het is hier heel tof. Het eten is zeer lekker. Het skiën lukt al zeer goed. Maar toch mis ik jullie wel’, schreef een van de kinderen op een blog.

Geen getuigen

De Belgische bus die 52 kinderen en hun begeleiders terug naar huis moest brengen, week rond kwart voor negen ’s avonds plots van zijn traject af. Dat gebeurde op de A9 tussen Sierre en Sion. Hij raakte eerste de rechterkant van de baan alvorens te pletter te rijden op de tunnelwand. De bus werd opengereten, de gevolgen waren verschrikkelijk.

Getuigen van de crash waren er niet. Een dokter die vlak na de ramp passeerde en hulp bood, sprak van een grote chaos. Hulpdiensten waren snel ter plekke en deden alles wat ze konden. Maar voor 22 kinderen en 6 volwassenen kwam alle hulp te laat. 24 kinderen raakten gewond. Ze werden met breuken en snijwonden per helikopter naar ziekenhuizen in de buurt gebracht.

Uitvaart

Nog dezelfde dag vertrok een Belgisch vliegtuig met hulpverleners, psychologen en de ouders van de kinderen. Sommigen wisten bij het vertrek niet eens of hun kind bij de gewonden of bij de doden was, omdat de identificatie moeilijk verliep. Een aantal ouders werd zelfs gevraagd om het dossier van hun kind op te vragen bij de tandarts met het oog op identificatie.

De beelden van de lijkkisten die enkele dagen later één na één uit een C-130 transportvliegtuig van het leger werden gehaald, lieten niemand onberoerd. De uitvaartplechtigheden in Lommel en de dag erna in Leuven werden bijgewoond door zowel het Belgische als het Nederlandse koningspaar. Het was een onwezenlijk zicht, zoveel kisten naast elkaar. Vrijdag 16 maart werd een dag van nationale rouw.

Onderzoek

Het Zwitserse parket opende onmiddellijk een onderzoek naar het dodelijke drama. Verschillende pistes werden onderzocht. De chauffeur was niet aan het telefoneren of verstuurde geen sms-bericht vlak voor de crash. Dat kon achterhaald worden op basis van telefonie-onderzoek. Een technisch defect aan de bus kon ook niet gevonden worden.

De onderzoekers voerden een zogenaamd moraliteitsonderzoek uit op de chauffeur. Ze gingen zijn levensloop na, persoonlijke situatie, gezinsleven, vrije tijd, relaties, gezondheidstoestand en gedrag. Ze trokken ook na of hij ooit met de politie of het gerecht in aanraking was gekomen. Dat onderzoek leverde geen nuttig element op, zo stond in het Zwitserse onderzoeksrapport dat later werd gepubliceerd.

Bewakingscamera's

Het forensisch instituut van Zürich kon aan de hand van de beelden van de bewakingscamera’s in de tunnel achterhalen dat de bus net voor de crash 99 tot 100 kilometer per uur reed, wat eerder al bleek uit de tachograafschijven.

Enkele ouders van slachtoffers wilden dat het gerecht een grondiger onderzoek voerde naar het feit of hij misschien zelfdoding pleegde en dus opzettelijk op de betonnen nis in de tunnel reed en zo hun kinderen mee de dood in sleurde. Michiels nam het antidepressivum Seroxat. Maar ernstige aanwijzingen dat hij depressief was of zelfmoordneigingen had, werden niet gevonden.

Het federaal parket in België gaat er, op basis van de vaststellingen van de Zwitserse experts, van uit dat de chauffeur het slachtoffer is geworden van een beroerte en dat de onbestuurbaar geworden bus de betonnen wand ramde. Met de bekende gevolgen.

Stichting opgericht

Toch blijven er nabestaanden die daar geen genoegen mee nemen en willen bijkomende onderzoeken door onafhankelijke experts. Ze hebben zelfs een stichting opgericht. ‘Met de Stichting Busramp Sierre willen we fondsen verzamelen voor verder onafhankelijk onderzoek naar de ware toedracht van de busramp’ zegt Paul Schilders uit Lommel. Zijn zoontje verongelukte op de skibus. ‘Wij gaan tot het uiterste om de ware oorzaak op te helderen’, zegt Schilders. ‘We willen voorkomen dat zo’n ramp opnieuw gebeurt.’ Andere ouders die kinderen verloren, willen de zaak liever laten rusten.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees