“Met uw plan had mijn zoon zijn papa nooit gekend. U bent de oetlul die doden op zijn geweten zal krijgen”

“Met uw plan had mijn zoon zijn papa nooit gekend. U bent de oetlul die doden op zijn geweten zal krijgen”

Foto: Photo News

“Mijn man kón zich geen halve minuut extra wachttijd permitteren. Hij lééft, omdat de hulp snel en efficiënt gekomen is”. Met dat argument boort een gewone Vlaamse vrouw het voorstel van minister Jan Jambon over een keuzemenu bij noodnummer 112 staalhard de grond in. De Belgische Vereniging voor Spoedartsen was al niet te vinden voor het voorstel van de minister van Binnenlandse Zaken, maar de open brief van Tina Vereecken toont pas echt aan waar het schoentje wringt voor de burger.

“Beste mijnheer Jambon. Weet u nog waar u was op 9 december 2011, omstreeks de middag? Ik wel.

Mijn toen 31-jarige partner viel van de trap in ons huis na een hartfalen. Ik - op dat moment 6 maanden zwanger - vond hem onderaan de trap, bewusteloos en stervend”, zo doet Tina Vereecken haar verhaal in een open brief op Facebook.

De vrouw twijfelde geen seconde, ze belde onmiddellijk naar het internationale noodnummer 112. “Of

eigenlijk, en ik beken dit met het schaamrood op mijn wangen en met tranen in de ogen, ik heb twéé keer gebeld naar 112. De eerste keer omdat mijn verstand niet kon behappen wat mijn ogen registreerden en ik halverwege opnieuw had afgeduwd. En een tweede keer omdat ik mezelf geforceerd heb om toch te bellen, twijfelend aan het feit of ik wel het juiste nummer had gebeld”, zegt ze.

Gelukkig kreeg de jonge vrouw vervolgens een vrouwelijke operator aan de lijn. Ze stelde haar vragen: of Tina’s echtgenoot nog reageerde, of hij nog ademde, hoe zijn adem dan wel klonk. De vrouw aan de andere kant van de lijn schatte de situatie goed in en stuurde onmiddellijk een urgentieteam naar Tina’s huis. Het team moest de echtgenoot bijna een half uur reanimeren, zo staat in de open brief, en de medische wereld is nog steeds verwonderd dat de man volledig herstelde.

Brein weigert zich bezig te houden met ‘voor Nederlands, druk 1’

Tina kan dan ook moeilijk begrijpen dat minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon een keuzemenu wil bij het noodnummer 112 . Bellers zouden dan niet rechtstreeks een operator aan de lijn krijgen, maar zich eerst door een computermenu moeten toetsen. Op die manier wil Jambon oneigenlijke oproepen vermijden, zodat de operators zich op de echt dringende oproepen kunnen concentreren.

“Ik ben nog steeds gelukkig getrouwd met mijn mirakel dat eigenlijk toen had moeten sterven. Maar had ik toen, in plaats van een kordate doch meelevende stem die me concrete vragen stelde, een bandje gehoord, ik had de telefoon neergegooid”, beweert Tina. Ze is er zeker van dat je brein zich op zo’n moment niet kan bezighouden met standaardzinnen als voor Nederlands, druk 1. “Wat je wilt, wat je nodig hebt, is hulp, en wel on-mid-del-lijk. Met uw plan, had onze zoon zijn papa nooit gekend. U mag van mij alle oetlullen die misbruik maken van het noodnummer snoeihard aanpakken. Want elke halve minuut die zij verspillen, kan die halve minuut zijn die voor een ander leven of dood betekent. Maar als u dat keuzemenu erdoor duwt, dan bent ù de oetlul die doden op zijn geweten zal krijgen.”

Beste mijnheer Jambon, Vooreerst: proficiat. Tot nu toe gebruikte ik facebook nog nooit als medium om mijn mening te...

Posted by Tina Vereecken on Monday, November 9, 2015

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees