COMMENTAAR

Geschipper

Echt verbaasd hoefde je er niet over te zijn dat SP.A de ideologie inruilt voor pragmatiek in de vluchtelingencrisis. Voorzitter John Crombez deed dat door zich achter het plan van zijn Nederlandse collega Diederik Samsom te scharen. Die wil vluchtelingen die in Griekenland arriveren uit Turkije per kerende ferry ­terugsturen. De bocht past in de ommezwaai van de sociaaldemocraten in andere Europese landen, niet alleen Nederland. Zweden, dat 80.000 asielzoekers gaat uitwijzen, Denemarken, dat geld afpakt van wie het land binnenkomt, de Duitse SPD, die mee de bejubelde gastvrijheid op een laag pitje draait. Als er al een moment was om te springen, dan was het nu dus wel.

Partijen zoals Groen die beperkt deel uitmaken van de macht kunnen hun ideologische discours grotendeels behouden, SP.A al lang niet meer. De jaren tachtig liggen er nog vers in het geheugen. Toen de partij, blind in ideologisch geloof, weigerde in te zien dat verre van alle migratieproblemen te maken hadden met kansarmoede en ­racisme. De gevolgen van die egelstelling waren ­desastreus. SP.A heeft nooit de grote poort voor vluchtelingen opengezet. ­Crombez heeft de opening die er was nu tot een kleine kier teruggedraaid. Niet groter meer dan die van centrumpartijen. Ook SP.A heeft burgemeesters die burgers tegen zich krijgen als er asielzoekers aankomen.

Je kan zijn reactie pragmatisch noemen, maar ook paniekerig. “We sturen ze terug per veerboot”, het klinkt menselijker dan ‘push back’­–beleid, de bulldozer van N-VA waar SP.A zo verontwaardigd over was. Al is het exact hetzelfde.

Er is eindelijk een plan, zuchtte Crombez. Wat meer dan een klein beetje een leugen is. Het grondplan is gebouwd op de willekeur van Turkije, dat bepaalt wie vluchteling mag zijn en wie niet. Het is het afschuiven van verantwoordelijkheid naar een staat die niet eens als veilig wordt aangezien. Voor een socialist moet het vervelend zijn vergeleken te worden met Pontius Pilatus. Het volste vertrouwen hebben in Turkije lijkt sterk op de handen wassen in onschuld. Denken: “Daar zijn we dan toch mooi vanaf.” Pragmatisme heeft zijn grenzen. Het kan ook een verloochening worden. De Internationale, die kan stilaan uit het programma schrapt worden bij de ­Europese sociaaldemocraten.

Corrigeer

Meest Gelezen

ENKEL VOOR ABONNEES