Het bizarre leven van Violette Morris: autocoureur, travestiet en nazibeul

Het bizarre leven van Violette Morris: autocoureur, travestiet en nazibeul

Foto: Photo News

Violette Morris heeft een bewogen leven geleid. Ze was een olympisch atlete en coureur. Verder was ze een trotse lesbienne met een smaak voor mannenkledij en onderging ze zelfs een dubbele borstamputatie om beter in de cockpit van haar auto te passen. Verder stond ze tegen wil en dank op de barricade voor vrouwenrechten en eindigde ze als beul van Gestapo.

Violette Morris, geboren in 1883, was een vrouw met bijzonder veel facetten. Ze was olympisch discuswerpster, voetbalster, worstelaarster en bokster. Daarnaast was ze ook coureur in de meest pure zin van het woord: ze racete met al wat bolde, rolde of vloog.

Naar verluidt zei ze vaak: “Al wat een man doet, kan Violette ook”, en ze nam die uitspraak bijzonder letterlijk. Ze liet haar borsten verwijderen om beter in de kleine cockpits van haar vele racewagens te passen.

Wereldoorlog I

Haar jonge jaren spendeerde ze als de jongste van zes zussen in een klooster. Op jonge leeftijd was ze zeker van haar geaardheid, maar trouwde toch met een man. Dat huwelijk doofde uit na negen passieloze jaren. Haar echte passie ontdekte Violette tijdens Wereldoorlog I. Ze werkte toen als verpleegster en ambulancier. Aan het front voerde ze gewonden weg tijdens de gruwelijke slag om Verdun, één van de meest bloedige veldslagen van WOI. In die eindeloze loopgraven-slag vielen er in totaal meer dan 300.000 doden.

Ondanks de oorlogsgruwel had ze de kick van snelheid te pakken. Na de oorlog begon Violette competitief te racen, voornamelijk in uithoudingsraces. De bekendste daarvan was de Le Bol d’Or, een Franse 24-uren-race voor auto’s en motors.

Het bizarre leven van Violette Morris: autocoureur, travestiet en nazibeul
Foto: Photo News

Violette racete in rijdende doodskisten: de vehikels in kwestie waren niet veel meer dan een stalen ton met vier wielen en een opgefokte grasmaaier. Ze deed voor het eerst mee in 1922, maar het zal duren tot 1927 eer ze de gouden beker op de schouw bij mag zetten.

Daarnaast was Violette ook een bijzonder getalenteerd atlete. Haar carrière kreeg in 1928 een knauw nadat ze geweigerd werd door het olympisch comité wegens ‘te mannelijk’. Ze was haar aanvraag tot deelname komen verdedigen in een mannenpak. Morris maakte er geen geheim van lesbisch te zijn en droeg vaak mannenkledij, wat in het toenmalige Frankrijk verre van ‘bon ton’ was.

Ze opende dan een race-accessoire-winkel en onderging datzelfde jaar een dubbele borstamputatie om beter in de cockpit van allerlei racewagens te passen.

Drie pakjes sigaretten per dag

Gedurende die tijd bleef ze competitief voetballen. Ze rookte ook drie pakjes sigaretten per dag en at niet als een paard, maar als een manege. Ondanks - of dankzij - die brute levensstijl werd ze alsmaar sterker, breder en zwaarder. Beslist van haar talent besloot ze dan ook niet bij de pakken te blijven zitten en diende een klacht in tegen de Franse Sportfederatie - die haar licentie weigerde en het voor haar dus onmogelijk maakte om deel te nemen aan de Olympische Spelen - wegens discriminatie.

Het bizarre leven van Violette Morris: autocoureur, travestiet en nazibeul
Foto: AFP

Ongewild stond ze zo op de barricade, lang voor er zelfs sprake was van vrouwenrechten of feminisme. Ze daagde de federatie voor de rechter omdat ze haar licentie weigerde op basis van een 17de-eeuwse wet die Franse vrouwen een broeken-verbod oplegde.

Gezien haar openlijke homoseksualiteit had ze de publieke opinie en de pers niet mee. Ze hield er celebrity-vrienden zoals Josephine Baker op na, maar verloor toch de rechtszaak. Gaandeweg verloor ze ook haar eigenwaarde en geloof in de samenleving.

Het bizarre leven van Violette Morris: autocoureur, travestiet en nazibeul
Foto: Photo News

Wereldoorlog II

Intussen had de trieste economische toestand haar winkel failliet doen gaan en leidde Violette een veel minder blitz leven als rij-instructrice. Nadat Frankrijk geannexeerd werd door de nazi’s probeerde ze de eindjes aan elkaar te knopen op de zwarte markt. Ze verkocht er gesmokkelde ham en drank en was niet vies van geweld. Haar indrukwekkende gestalte en no-nonsense-attitude vormden een glansrijke CV voor de Gestapo, die haar prompt inlijfden.

Het is nooit duidelijk geweest waar Violettes nazi-sympathiën vandaan kwamen, maar mogelijk was ze zo kwaad en gekwetst na jaren van onrecht en discriminatie dat ze bereid was haar eigen vaderland te verraden. Ironisch genoeg behandelden de nazi’s haar beter dan haar landgenoten. In 1936 kreeg ze zelfs een persoonlijke invitatie van Adolf Hitler zelf om als VIP naar de Olympische Spelen te gaan.

Daarna werkte ze als spion en was ze een infiltrante in verschillende Franse verzetsgroepen. Haar bloeddorst en marteltechnieken waren zo berucht dat het verzet haar de ‘de hyena van de Gestapo’ noemde.

Uiteindelijk zal Violettes trieste bestaan aan een droef maar passend einde komen: aan het stuur van een opgefokte Citroën reed ze in een hinderlaag. Daar werden zij, haar vrienden en de auto doorzeefd met kogels.

Haar lichaam werd nooit opgehaald door haar nabestaanden. Ze eindigde - gedumpt - in een anoniem massagraf.

Corrigeer

RECENT NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees