De zoekers

Redacteur Het Nieuwsblad

  • 33 jaar
  • Single en alleenwonend
  • Issue: haar conditie speelt haar parten
  • Voornemen: meer energie vinden door gezond eten en bewegen, en daar nog plezier in vinden ook

Fit & Gezond

COLUMN. "Er is een mirakel gebeurd. Met hallelujahs en een engelenkoor"

COLUMN. "Er is een mirakel gebeurd. Met hallelujahs en een engelenkoor"

Foto: *

– “Wanneer is het?”
– “18 juni.”
– “Misschien zit het er wel in, ja.”

Mijn personal trainer Max Icardi  reageert lichtjes sceptisch wanneer ik hem in een berichtje mijn plan voorleg. Dju. Ik had stilletjes gehoopt dat hij me zou geruststellen. Zou ik. Zou ik niet. Kom, Kim, doorbijten. Ik doe het. Ik schrijf me in voor de urban trail in Brussel. Vijf kilometer lopen door de gebouwen en de straten van mijn thuisstad. Ik weet het: vijf kilometer dat doet de doorsnee loper met de vingers in de neus. Maar ik ben geen doorsnee loper. Ik ben zelfs geen loper. Ik loop niet. Ik loop niet graag. En ik heb nog nooit in mijn leven vijf kilometer gelopen. 

– “We zullen je een programma geven. Op looptechniek werken, ook. Doe géén start-to-run alsjeblieft.”

Ik heb nog nooit in mijn leven vijf kilometer gelopen, want toen ik vroeger wél Evy in de oren stak en start-to-runde, was ik het doorgaans beu na een week of vijf. Maar er is iets veranderd de afgelopen maanden. Van iemand die sporten haat -hartsgrondig, passioneel, tot in het diepste van mijn zijn- ben ik ongemerkt getransformeerd in iemand die minstens twee en meestal drie à vier keer in de week sport. Soms met tegenzin maar soms ook met goesting. 


Dat laatste is een mirakel. Onvervalst en onversneden, met hallelujahs en een engelenkoor. Het mirakel van Lille, zeg maar, want in die Kempense velden ga ik elke week langs bij trainers Max of zijn rechterhand Fiona voor een uurtje functional training. Diepe buikspieren: die blijken zich al die tijd verborgen te hebben onder al dat vlees. Ik weet ze intussen liggen. Vooral een dag na het sporten, wanneer ze luid mopperen voor wat ik hen een dag eerder heb aangedaan. De oefeningen van Max en Fiona hebben iets losgemaakt. Ik stap rechter, zit beter aan mijn bureau, kan urenlang rechtstaan zonder zeuren. Ik schrijf me zonder enige groepsdruk met twee vriendinnen in voor een loopevenement. Zoek geen excuses meer om het niet te doen. En ja, dan ben ik fier op mezelf. Dat ik überhaupt zin heb om het te proberen, over 10 weken. Vijf kilometer lopen! Ik ga dat gewoon doen! Mijn trainer gelooft zelfs een beetje dat het er misschien wel in zit! Hij heeft het zelf gezegd, net, toch? 

Ping. Nog een berichtje.

– “Bij urban trail zijn er soms pauzes om aan te schuiven. Het zal dus wel mee vallen.”

Ah ja. Daarom dus.
Soit. Ik heb nog nooit vijf kilometer gelopen. Maar deze keer wel.

Corrigeer

De Zoekers