Exact 105 jaar geleden zonk het “onzinkbare” luxeschip

Wat klopte er echt aan de film ‘Titanic’?

Wat klopte er echt aan de film ‘Titanic’?

Foto: REUTERS

Wat een hoogdag moest worden voor de scheepvaart eindigde op 15 april 1912, dag op dag 105 jaar geleden, in een drama: het ‘onzinkbare’ luxeschip ‘Titanic’ zonk naar de bodem van de oceaan en nam 1522 levens met zich mee. Het drama leidde 85 jaar later tot een kaskraker in de cinemazalen en sleepte maar liefst 11 Oscars in de wacht. Maar bleef regisseur James Cameron hierbij trouw aan de historische feiten?

Bestonden Rose en Jack echt?

Wat klopte er echt aan de film ‘Titanic’?
Rose en Jack

We moeten de fans van de film teleurstellen: zowel het personage van Jack Dawson, vertolkt door de toen nog piepjonge Leonardo DiCaprio, als zijn tegenspeelster Rose DeWitt Bukater (Kate Winslet) hebben nooit bestaan. Het verliefde paar en hun families zijn een hersenspinsel van regisseur James Cameron.

Maar toch dook er tussen de namen van de slachtoffers een zekere J. Dawson op. Doorgewinterde fans houden het liefdesverhaal levend door de man steevast Jack te noemen. Maar ook dat klopt niet. In werkelijkheid gaat het om Joseph Dawson, een Ierse man die werkte als stoker in de machinekamer van het schip en het leven liet bij de schipbreuk.

Zijn alle personages dan verzonnen?

Wat klopte er echt aan de film ‘Titanic’?
De afbeeldingen in kleur stellen de acteurs voor. De zwartwitte foto’s waren de passagiers aan boord van de Titanic.

De meest prominente personages mogen dan wel een creatie zijn van Cameron, toch zijn er ook enkele nevenpersonages die wel degelijk gebaseerd zijn op de slachtoffers van de scheepsramp.

Zo geeft de Britse acteur Bernard Hill gestalte aan kapitein Edward John Smith, die uiteindelijk samen met het enorme cruiseschip ten onder zou gaan. Ook de bouwer van het schip Thomas Andrews (gespeeld door Victor Garber) en miljonair John Jacob Astor (Eric Braeden) werden waarheidsgetrouw neergezet en overleefden de eerste reis van de Titanic niet.

De flamboyante Margaret ’Molly’ Brown (Kathy Bates) en zakenman J. Bruce Ismay (Jonathan Hyde) overleefden de ramp wel: Brown zou twintig jaar later overlijden aan een hersentumor, Ismay aan een herseninfarct.

Waren er slachtoffers die net als Rose het ijskoude water overleefden?

Na de aanvaring met ijsberg zonk het enorme schip in amper drie uur tijd. Een deel van de passagiers kon ontsnappen met behulp van reddingssloepen, een ander deel kwam onverbiddelijk in het ijskoude water van de Noord Atlantische Oceaan terecht. Filmpersonages Jack en Rose doken het water in en klampten zich vast aan een drijvende deur. Rose slaagde erin om op de houten deur te klimmen en zo te ontsnappen aan het water. Tot groot verdriet van vele fans bleef Jack in het water en overleefde hij de vriestemperaturen niet.

Uiteindelijk werd een uitgeputte Rose opgemerkt door een reddingsloep, die op zoek was naar overlevenden.

Wat klopte er echt aan de film ‘Titanic’?

Ook bij de daadwerkelijke scheepsramp gingen twee van de zestien reddingsboten vijftig minuten nadat de Titanic volledig gezonken was, op zoek naar overlevenden. Ze slaagden erin om negen passagiers uit het water te halen, zes hebben het uiteindelijk ook gehaald.

Brits onderzoek wees na de scheepsramp met een beschuldigende vingers naar de marineofficieren in de reddingssloepen, die volgens het rapport te lang geaarzeld hadden om overlevenden te zoeken. Officier Harold Lowe, die reddingssloep veertien leidde, gaf na de ramp een meedogenloze verklaring voor het getreuzel. “Als we vroeger op zoek gingen naar overlevenden, dan liepen we zelf gevaar”, staat in het onderzoek te lezen. “De passagiers in het water sloegen helemaal in paniek en zouden als gekken op de boot zijn afgekomen. Een reddingsloep kan zo’n massa niet aan. We zouden gekapseisd zijn. Er zat niet anders op dan op een veilige afstand te wachten tot het wat rustiger werd.”

Was er echt een kostbaar juweel aan boord?

Omdat de regisseur van de film een rode draad zocht in het hele verhaal, voegde hij er een spectaculair juweel aan toe: ‘Het Hart van de Oceaan’ of een peperdure blauwe diamant met een met witte diamanten bezette ketting. Voor het ontwerp van het sieraad dook Cameron de geschiedenisboeken in en kwam hij uit bij de bekende ‘Hopediamant’ van koning Lodewijk XVI van Frankrijk, die de vorst had geschonken aan zijn echtgenote Marie Antoinette van Oostenrijk.

Er was dus geen kostbaar juweel aan boord. Maar toen de film in 1997 in de zalen kwam, besloot het Britse juwelenmerk Asprey & Garrard de ketting op de markt te brengen. Een saffier van 170 karaat, omringd door 65 witte diamanten, werd uiteindelijk geveild voor het goede doel en bracht zo’n twee miljoen euro in het laatje.

Bleef het orkest spelen tijdens de ramp?

Wat klopte er echt aan de film ‘Titanic’?
De viool van Hartley werd gevonden na de scheepsramp Foto: AFP

Hoewel de passagiers er op het zinkende schip weinig oog voor hadden, speelde violist en bandleider Wallace Henry Hartley onafgebroken verder. Na enige aarzeling, die ook in de film te zien is, besloten de andere zeven muzikanten om hem te vergezellen in de hoop de angstige passagiers te kalmeren. Uit getuigenissen van overlevenden blijkt dat de band tot op de laatste moment doorging met spelen: van syncopische melodieën tot een serene wals. Wat uiteindelijk hun allerlaatste lied werd, is niet bekend.

Twintig dagen na de ramp, op 4 mei, werd het levenloze lichaam van Hartley door een voorbijvarend kabelschip uit het water gehaald.

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees