Toen ze van haar paard viel, moest Polly (30) meteen onder het mes. Maar dan moest de echte slag nog komen

Toen ze van haar paard viel, moest Polly (30) meteen onder het mes. Maar dan moest de echte slag nog komen

Foto: Polly Fetherstonhaugh

Polly Fetherstonhaugh (30) is altijd een gek op paarden geweest. Haar ouders hielden paarden en ze groeide echt op tussen de dieren. Haar liefde voor paarden was zo groot, dat ze in 2014 haar eigen asiel opende om oude en zieke paarden te verzorgen. Alles liep goed, tot er in 2015 iets gebeurde wat haar leven totaal veranderde.

De vrouw uit Londen maakte een ritje op Yorkie, een voormalig racepaard, toen het dier plots begon te springen en één van haar voeten uit de stijgbeugels schoot. Wanhopig probeerde ze zich overeind te houden, maar het paard galoppeerde steeds sneller en uiteindelijk vloog ze van het paard en belandde ze met een smak op de grond.

“Toen ik op de grond lag, wist ik meteen dat er een probleem was”, legt ze uit aan Mirror. “Ik had nog nooit zo’n hevige pijn gevoeld. Bij mijn rug voelde het echt ondraaglijk. Ik was opgelucht dat ik mijn tenen nog kon bewegen, maar bij elke adem ging er een pijnscheut door mijn lichaam.”

Toen ze van haar paard viel, moest Polly (30) meteen onder het mes. Maar dan moest de echte slag nog komen
Foto: Polly Fetherstonhaugh

Rugoperatie

Na drie kwartier kwam de ziekenwagen toe en werd Polly naar het ziekenhuis gebracht. Ze kreeg morfine toegediend en werd gevraagd zo stil mogelijk te blijven liggen, omdat niemand op dat moment wist hoe ernstig ze verwond was. Op een scan bleek haar rug zwaar beschadigd en één ruggenwervel was zelfs bijna in twee gebroken. Maar er was ook onverwacht nieuws. Dokters vonden een vier centimeter grote cyste op één van haar eierstokken.

Omdat haar rug op dat moment het dringendst was, ging Polly meteen onder het mes en werden haar wervels operatief vastgezet met twee metalen staven en vier schroeven. Toen ze na twee maanden fysiotherapie min of meer hersteld was, was het aan de oncoloog om zich over de cyste te ontfermen.

“Het was verschrikkelijk”

Dokters besloten om in januari 2016 voor de zekerheid de cyste én een van haar eierstokken weg te nemen. En hoewel ze haar verzekerden dat niets op kanker wees, kreeg ze na drie weken alweer een klap te verwerken. De cyste bleek toch kanker te zijn.

Polly had wel geluk, verzekerden de artsen haar. Want dankzij de scan hadden dokters de cyste en zo ook de kanker in een vroeg stadium ontdekt. Meestal wordt de “symptoomloze” kanker pas ontdekt wanneer de cyste veel groter is en de kans op genezing dus een pak kleiner. Polly moest wel na drie dagen al aan een chemokuur beginnen.

“Die was echt intens”, herinnert ze zich. “Ik zat dagenlang in het ziekenhuis. 30 uur chemo, dan naar huis voor 18 uur en dan terug naar het ziekenhuis. En dat twaalf weken lang. Het was verschrikkelijk.”

Toen ze van haar paard viel, moest Polly (30) meteen onder het mes. Maar dan moest de echte slag nog komen
Foto: Polly Fetherstonhaugh

Zes maanden later kreeg Polly eindelijk verlossend nieuws te horen. De chemobehandeling was een succes en de kanker was verdwenen. Al zou ze pas na vijf jaar - met regelmatige tussentijdse controles - officieel genezen worden verklaard.

Zwanger

Het was vlak voor één van die tussentijdse controles, in december vorig jaar, dat Polly ontdekte dat ze zwanger was. Omdat ze na alle behandelingen al symptomen van de menopauze ondervond, iets wat ze allerminst had zien aankomen.

Toen ze van haar paard viel, moest Polly (30) meteen onder het mes. Maar dan moest de echte slag nog komen
Foto: Polly Fetherstonhaugh

“Ik wilde zo graag kinderen en was natuurlijk supergelukkig, maar als ik het drie dagen eerder had geweten, had ik het nog aan mijn vader kunnen vertellen. Hij stierf drie dagen voor de test. Het was een dubbel gevoel.”

Polly is uitgerekend voor 24 juli en zal, door alle complicaties aan haar rug, onder volledige verdoving bevallen met een keizersnede. Over vier jaar zal ze dan eindelijk genezen verklaard worden. Al is ze nu al helemaal klaar voor het nieuwe hoofdstuk in haar leven, dat dankzij één paard volledig veranderde. Paardrijden mag ze niet meer, maar Polly hoopt wel dat ze snel weer voor haar paarden mag zorgen.

“Ik heb het gevoel dat ik mijn leven aan Yorkie te danken heb”, besluit ze.

RECENT NIEUWS

Meest Gelezen

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees