Na alle gruwelverhalen over ISIS in Mosoel, zijn dit getuigenissen die weer hoop geven

Na alle gruwelverhalen over ISIS in Mosoel, zijn dit getuigenissen die weer hoop geven

Foto: rr

Nu terreurgroep Islamitische Staat (ISIS) officieel verdreven is uit de Iraakse stad Moesoel, duiken er steeds meer verhalen op van solidariteit tussen de lokale bewoners. Verhalen waarbij geloofsovertuiging duidelijk naar de achtergrond wordt geschoven. De Roemeense journaliste Rukmini Callimachi, die werkt voor de New York Times, verzamelde de afgelopen dagen enkele opvallende getuigenissen in de bevrijde stad.

De Iraakse stad Mosoel was van juni 2014 tot juni 2017 in handen van terreurorganisatie ISIS. Die hadden voor alle afvalligen, niet-moslims dus, maar één boodschap: wie zich niet wou bekeren, moest de stad verlaten. Wie dat niet deed, moest vrezen voor zijn leven.

Toch zijn er heel wat christenen die, ondanks de jarenlange terreur, konden overleven in Mosoel. Vaak dankzij de hulp en de bescherming van andere moslims, hoe vreemd het ook mag klinken. De Roemeense journaliste Rukmini Callimachi kon de afgelopen dagen enkele getuigenissen verzamelen christenen die ondanks alles toch hun geloof trouw konden blijven.

Bewijs van islam

“De eerste vrouw met wie in contact had, en liever anoniem wenst te blijven, vertelde me dat ISIS via de luidsprekers aan de moskeeën alle christenen opriep om zich te bekeren. Wie dat niet deed, moest de stad verlaten. Of een taks betalen, de zogenaamde djizja”, schrijft Callimachi op haar Twitter-account. Die zogenaamde djizja is een belasting die niet-islamitische mannen kunnen betalen om zo hun eigen godsdienst te mogen houden.

Een ISIS-rechter dwong de vrouw echter om van geloof te veranderen. En om de shahada op te zeggen. Die geloofsbelijdenis beschrijft dat er slechts één god is, en dat Mohammed diens boodschapper is. Daarnaast kreeg ze een getekend en afgestempeld formulier. Een “bewijs van islam”, waarin stond dat ze van geloof veranderd was.

Toch bleef ze met haar hart trouw aan haar eigen god. “Ik stond vaak op het punt om te huilen”, getuigt de vrouw. “Diep vanbinnen vroeg ik aan mijn échte god om me te vergeven. Ik vroeg begrip, want als ik ISIS niet zou volgen, zouden ze me doden.”

Buurvrouw

Maar eenmaal thuis, waar ze helemaal alleen was, bad ze voor haar eigen god. Wanneer ISIS langskwam voor een controle, nam haar moslimbuurvrouw haar in bescherming. “Wees gerust, ze bidt samen met ons”, klonk het steeds. Van verraad was dus geen sprake, integendeel. Een ongeziene vorm van solidariteit in een stad die versmacht werd door terreur.

Daarnaast ontmoette Callimachi ook de verlamde ex-soldaat Jalil Al-Kahwatchy, eveneens een christen. Twee maanden nadat ISIS Mosoel had veroverd, kreeg Jalil van zijn moslimbuur te horen dat ISIS hem zou komen opzoeken. Wellicht om hem een forse belasting te laten betalen. Daarop besloot zijn buurman om hem naar een veiliger gebied te smokkelen. Zo vertrokken ze om 4 uur ‘ s ochtends, en reden ze samen voorbij het laatste ISIS-checkpoint aan de rand van Mosoel.

Jalil zag hoe andere christenen bestolen werden van hun bezittingen, door ISIS-strijder ghanima genoemd. Vrij vertaald: oorlogsbuit. Eén van de beelden die hem ongetwijfeld het meest zal bijblijven, is naar eigen zeggen dat van het moment waarop een ISIS-soldaat de oorbellen afrukte van een klein meisje.

De hulp die de moslims de afgelopen jaren boden aan de christenen, was overigens niet zonder risico. Wie betrapt werd, zou bestempeld worden als een vijand van ISIS. En die zou dat uiteindelijk met de dood moeten bekopen.

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees