De zoekers

Coördinator van het lifestylenieuws op Nieuwsblad.be/she

  • 33 jaar
  • samenwonend
  • Issue: heeft een gat in haar hand
  • Voornemen: wil bewuster met geld omgaan nu ze een huis gekocht heeft

Life

COLUMN. "Misschien verwachten we wat te veel van die reis in de zomer"

COLUMN. "Misschien verwachten we wat te veel van die reis in de zomer"

Foto: *

“Iedereen heeft het tegenwoordig over een staycation. Plots is het hip geworden om thuis te blijven”, las ik afgelopen week in onze krant. Zonder het zelf te weten, ben ik hip geweest. Want waar brengt een geldzoeker beter zijn vakantie door dan aan de costa del eigen achtertuin?

De waarheid is dat onze rekening na een half jaar verbouwen nog net iets kaler achterbleef dan de alpaca’s in Plankendael na hun jaarlijkse scheerbeurt. Meer uit noodzaak dan uit vrije wil heb ik dus twee weken uitgekeken op het verdorde gras en de vervloekte bamboe in het tuintje dat ik sinds kort het mijne mag noemen. Daar zal je mij niet over horen klagen, integendeel: dit was misschien wel de meest ontspannende aller vakanties. Wellicht net omdat ik er zo weinig van verwachtte.  

Normaal gaat het zo: al vanaf de winter kijk ik uit naar de zomer, vooral naar het moment waarop ik in een zonnig land in bikini aan een zwembad lig met een cocktail in mijn hand. Maar dan lig ik daar en begin ik te piekeren over een gemiste werkoproep, of ik krijg net tandpijn, of keelpijn, of het lief moppert dat hij honger heeft en dat het véél te warm is en ik denk de hele tijd: “WE HEBBEN HIER HONDERDEN EURO’S VOOR BETAALD! BEN IK HIER VERDOMME WEL GENOEG AAN HET GENIETEN?”. Gelukkig gaat ook dat over en ga ik altijd naar huis met het gevoel dat het de leukste vakantie ooit was. 

Filosoof Alain De Botton, die er het boek ‘The Art of Travel’ over schreef  (hij verveelde zich zo in Barbados dat hij ruzie maakte met zijn lief over pudding, dus ik ben niet alleen), meent dat we te veel verwachten van de plek waarheen we gaan en te weinig aandacht hebben voor de houding waarmee we dat doen. Kort door de bocht samengevat: als je maar nieuwsgierig openstaat voor de wereld, is zelfs je eigen straat een volwaardige vakantiebestemming.

Deze wijze woorden indachtig heb ik deze vakantie met een open geest mijn nieuwe buurt verkend, de beste bakker gevonden, met een boek in de zon gelegen, aperitief gehaald in de supermarkt op de hoek, veel vrienden en familie uitgenodigd, pasta met zeevruchten gegeten op mijn terras en ’s avonds naar de krekels geluisterd. En in de late uurtjes gepredikt dat vakantie een state of mind is die niks te maken heeft met Frankrijk of Spanje of Italië, dat het allemaal draait om tevreden zijn met wat je hebt. En dat je mij er niet meer op zou betrappen de wereld te vervuilen door vliegtuigen te nemen terwijl geluk eigenlijk om het hoekje loert.

Wat ik eigenlijk bedoelde: deze vakantie heeft echt heel weinig geld gekost. Zo weinig, dat ik stiekem al reken of er in het najaar toch geen citytripje af kan.   

De Zoekers