Na mislukt avontuur in Congo is Anthony Vanden Borre mentaal klaar om opnieuw topfit te worden

Neen, hij zat niet de godganse dag te zuipen. En neen, hij noemt zijn passage in Congo geen totale mislukking. Anthony Vanden Borre (29) doorbreekt uitzonderlijk de stilte en geeft toe dat hij mentaal diep zat de voorbije maanden. Nu maken op een geheim adres in zijn Brussel de hoodie en teenslippers plaats voor halters en hometrainer en zweet hij zich opnieuw een weg naar het topvoetbal.

We zitten in een fitness in hartje Brussel. Het enfant terrible van het Belgische voetbal zegt het niet met zoveel woorden, maar zal het ook niet ontkennen: hij heeft maandenlang geen halter of hometrainer gezien. “Ik heb niet echt als een profvoetballer geleefd.” De weegschaal liegt ook niet: “Ik schommel tussen 88 en 89 kilo”, zegt hij, wiebelend op een zitbal. “Er is al een kilo weg. Maar nog ­zeker vier te gaan als ik terug op het niveau van bij Anderlecht en het wereldkampioenschap wil ­komen. Ze zeggen dat ik dood en begraven ben. Ik zeg: geef me nog twee maanden respijt.” 

LEES OOK. Als held onthaald bij nieuwe club, maar ploegmaats zagen hem als indringer: Vanden Borre stopt (weer)

Presidentiële intocht

Het was met de grote trom dat VdB eerder dit jaar de volgende episode in zijn grillige voetbalcarrière aankondigde: Tout Puissant Mazembe, Congo’s grootste club in Lubumbashi. De intocht, als eerste Europese voetballer daar, had iets presiden­tieels: VdB werd in een open sportwagen door de straten gereden, toegejuicht door duizenden fans. 

Geruchten over pestgedrag door lokale vedetten als Trésor Mputu wuift hij weg. “Er zal wel jaloezie ­geweest zijn, maar nooit in mijn gezicht. Weet je, ik heb er zelfs nooit een contract getekend. Het ging met een handdruk. Ik heb er ook geen eurocent aan verdiend. Wat maakt het uit? Het was een avontuur, ik noem het zeker geen mislukking. Mijn ­verhaal met Mazembe staat momenteel op stand-by. ­Geloof zeker niet alle indianenverhalen die over mij de ronde deden.”

Competitiebeest

VdB droomt net voor zijn dertigste nog steeds van het allerhoogste. Enkele kilo’s te zwaar of niet, op lager niveau ziet VdB zich nog niet voetballen. Daarvoor is het nog veel te vroeg, zegt hij. “Ik droom hoog en dan zien we wel. Ik ben een competitiebeest."

Lees het volledige artikel in onze plusomgeving: “Ik ben niet klaar nu, dat klopt. Maar ik zal terugkeren. Ik houd teveel van het voetbal om te stoppen. Ooit zal ik jeugdtrainer worden, dat is mijn roeping."

Meest Gelezen Sport