Seks & Relaties

ADVIES. "Mijn ex verwent onze kinderen"

ADVIES. "Mijn ex verwent onze kinderen"

Foto: *

"Ik ben vier jaar gescheiden en heb twee dochters van 7 en 9 die ik in co-ouderschap met mijn ex opvoed. Bij mijn ex worden de kinderen materieel enorm verwend, terwijl ik meer belang hecht aan ervaren en zijn dan aan hebben en hen dat probeer mee te geven. Maar ik heb het gevoel dat dit aan de andere kant eerder belachelijk wordt gemaakt." Relatiedeskundige Rika Ponnet geeft advies.

"Ik wil niet dat dingen die ik hen nog niet wil geven, bij mijn ex zomaar gegeven worden. Het was al een van de redenen waarom wij uit elkaar zijn gegaan. Voor haar telde alleen maar de auto, de prijs van de meubelen en de kleding, terwijl ik vrienden, gezelligheid, een goed boek van een veel grotere waarde acht. Ik vrees dat voor de kinderen de weg van het materiële de meest aantrekkelijke is, dat mijn waarden sowieso het onderspit zullen moeten delven. Ik lijd hier erg onder, voel me machteloos en weet niet hoe hiermee om te gaan."

Elke opvoedingssituatie, met partners of ex-partners, geeft aanleiding tot discussies over waarden en normen. Meer nog: binnen veel relaties doet de komst van kinderen bestaande verschillen in visie, in waarden en normen sterk en uitvergroot aan de oppervlakte komen. Is de emotionele band niet sterk of afwezig, dan leiden zulke verschillen tot tal van conflicten, een gevoel “niet bij elkaar te passen”, met vaak een breuk als gevolg.

Bovendien zorgt een scheiding hoe dan ook voor een verdere polarisatie: jullie hebben je duidelijk nog sterker dan voorheen afgezet van elkaars manier van zijn. Ik merk dat wel vaker, dat mensen na een scheiding een grote drang vertonen om hun identiteit krachtig in de verf te zetten door op alle terreinen waarop ze voorheen compromissen moesten sluiten, nu uitgesproken het ene of andere standpunt in te nemen. Het is een proces dat je een beetje kunt vergelijken met pubers die hun identiteit vormgeven door te rebelleren tegen alles waarvoor hun ouders staan.

Relatiecoach Rika Ponnet runt relatiebureau Duet, www.duetrelatiebemiddeling.be

En dat is wat jij nu doet met je ex: het spaak lopen van jullie huwelijk – een pijnlijke levenservaring – wijt je aan een teveel aan verschil in waarden en normen. Dat bewijs je in overvloed door ook na de scheiding die verschillen te benadrukken. Het maakt misschien het gevoel gefaald te hebben wat draaglijker (“Het lag niet aan mij maar aan een teveel aan verschil”), maar veroorzaakt, zoals je merkt, uiteindelijk opnieuw problemen bij de opvoeding van jullie kinderen.

Bovendien speelt bij jou ook duidelijk de angst als ‘strengere’ ouder aan het kortste eind te trekken, niet populair te zijn, je kinderen nog meer te verliezen. Zoals vaker is angst geen goede raadgever. Uiteraard leren kinderen mettertijd heel duidelijk wat de regels bij de ene en de andere ouder zijn. Wat ook de leefwijze, de waarden en normen op beide adressen zijn. En uiteraard zijn kinderen, net als volwassenen, al eens verblind door de kant die het meest blinkt, maar dat is nooit het hele verhaal. Authenticiteit en positiviteit zijn hierin de sleutel.

Vanuit je vraag heb ik het gevoel dat je je eigen denkkader vooral definieert door het af te zetten tegenover het andere kader, dat als negatief en minderwaardig wordt bestempeld. Probeer dat te vermijden door de kracht en alle fijne kanten aan jouw manier van leven en beleven over te dragen. Ja, je kinderen zullen de weelde daar al eens positief evalueren tegenover de grotere schaarste bij jou, maar evengoed zullen ze dankbaar zijn voor de ‘andere’ ervaringen bij jou. Ga uit van je kracht en je vermogen om van de tijd die zij met je doorbrengen iets goeds te maken, niet van je faalangst dat ze het minder goed zullen vinden dan “daar”. Je dochters zullen mettertijd binnen deze twee denkkaders hun weg vinden.

Corrigeer

In het nieuws

Het beste van Enkel voor abonnees