De zoekers

Chef Het Nieuwsblad Magazine en Check

  • 43 jaar
  • Woont samen en heeft drie kinderen: twee dochters, Anna (13) en Amélie (12) en een zoon, Conrad (10)
  • Issue: heeft het gevoel overal achteraan te rennen en nergens mee klaar te raken
  • Voornemen: efficiënter werken, beter organiseren, juister kiezen, meer gedaan krijgen, meer ontspannen leven

Life

COLUMN. Leve de sleur. Leve de margarita’s

COLUMN. Leve de sleur. Leve de margarita’s

Na de vakantie! Dán vatten we de koe bij de horens. Gedaan met het geleuter, Ordnung muss sein.

Uit de veren om zes uur, eindje joggen, kinderen hop naar school – en wel met instagramwaardige lunchpakketten. Strak geplande werkdag, stipte werkvergaderingen zonder blabla, inbox-zero aan het einde van de dag en ’s avonds op tijd thuis om een potje te koken met de ingrediënten die in het weekend al aangekocht en geprept zijn. Volgens het vooraf opgestelde weekmenu.

 

COLUMN. Leve de sleur. Leve de margarita’s
Margarita in betere tijden

Jaja, 1 januari zal verbleken in het aanzien van de nieuwe maand september! Ik zal de touwtjes zo strak in handen hebben, dat ik haast kan thuiskomen van het werk nog vóórdat ik vertrokken ben. Per slot van rekening ga ik een prachtige, lange reis maken, en wanneer mijn geest met al die mooie belevenissen en indrukken verrijkt en opgefrist zal zijn, ben ik helemaal klaar om alles anders en beter te gaan doen.

En toen kwamen we thuis.

Er was 1 valies achtergebleven, dus ach ja, die vuile was kon best nog even wachten op de hereniging van alle troep. En ach ja, waar beter een jetlag mee te bestrijden dan toch nog één margarita te maken? Het huis was toch netjes aan kant: in het aanschijn van de nakende vakantie was ik immers als een furie door de ergste rommelnesten gegaan, had ik alle mogelijke administratie vakkundig afgehandeld en als een Obersturmbannführer had ik vanop het vliegveld de poetsvrouw nog bevolen om alle ramen schoon te maken en alle keukenkasten ook aan de binnenkant een beurt te geven. Geen verdwaalde muizenkeutel meer te vinden – voor u daar iets verkeerds van denkt: ik heb het over die van het merk Callebaut.

Propere kasten dus, een al even propere mailbox (alweer dankzij die pre-vakantie opruimwoede en on the road had ik er zelfs plezier in gevonden om honderden mails weg te gooien) en op het werk werd ik aangenaam verrast door mijn eigen verregaande voorbereidingen, die dan ook nog in mijn afwezigheid waren verdergezet door mijn standvastige collega’s.

Het gevolg: in plaats van met die geplande vliegende start, zette de machine zich met horten en stoten – en met nog een extra scheutje margarita tegen de existentiële cafard – in gang. Zelfs op 1 september drukte ik ‘s ochtends een keer of 5 op snooze (die knop voor losers, ja).

Leve het nieuwe schooljaar, leve de sleur: het was een plan dat toegejuicht wordt door de meest briljante organisatie-goeroes, die proclameren dat je een aantal weerkerende taken in je leven in een strakke routine moet steken, om meer tijd over te houden voor andere, creatievere dingen. En godzijdank inderdaad, dat de kinderen ‘s ochtends op tijd de deur uit moeten. Voor de tieners in ons huis loopt de tijdswinst tot liefst een halve dag op. Maar so far, helaas nog geen instagramwaardige lunchpakketten hier. Wel: weinig fotogenieke pistolets met choco en oude, afgetrapte sportschoenen in de turnzakken.

COLUMN. Leve de sleur. Leve de margarita’s
Ook getest en goedgekeurd: margarita in de stijl van Bar Burbure in Antwerpen

We combineren voorlopig dan maar het beste van twee werelden. Leve de septembersleur van de schoolstart, leve de vakantiesleur van de margarita’s. Mocht u ook zin gekregen hebben: 1 deel tequila op ½ deel triple sec en ½ deel limoensap, en shaken met ijs.

En na het weekend! Dan vatten we de koe bij de horens.

De Zoekers