Soldatenvrienden zien elkaar na vijftig jaar terug

De soldatenvrienden poseren vijftig jaar later in dezelfde formatie. Foto: eva

Blankenberge / Zwevegem / Izegem / Menen -

Een halve eeuw hadden soldatenvrienden Erik, Luc, Robert, Johnny en Dirk geen contact meer, maar toen ze elkaar na vijftig jaar eindelijk terugzagen, was de vriendschap nog even intens. “Nu laten we elkaar niet meer los”, zegt initiatiefnemer Erik.

In maart dit jaar was het vijftig jaar geleden dat soldatenvrienden Luc Ketels uit Sint-Denijs, Johnny Larnou uit Menen, Erik Debaes uit Izegem, Dirk Ponjaert uit Blankenberge en Robert Rooms uit Haasdonk afzwaaiden. Gedurende die halve eeuw zagen of hoorden ze elkaar niet, maar alle vijf dachten ze wel nog regelmatig aan hun kamergenoten vanuit hun legertijd. “Met ouder worden, besef je wat een mooie tijd we toen eigenlijk samen hebben gehad. En dan denk je wel eens dat het fantastisch zou zijn om na al die tijd elkaar nog eens terug te zien”, vertelt Dirk.

Uiteindelijk was het Erik die het initiatief nam om zijn kameraden van weleer samen te brengen. “Ik wilde dat eigenlijk vorig jaar al doen, omdat het toen precies vijftig jaar geleden was dat we elkaar ontmoetten, maar ik wist niet goed hoe er aan te beginnen. Toen las ik in ‘Het Nieuwsblad’ echter een reportage over Dirk en diezelfde dag heb ik hem nog gebeld en was hij direct enthousiast om samen te komen. Ook Luc en Johnny terugvinden, was makkelijk. Maar bij Robert wist ik alleen nog zijn familienaam en dat hij afkomstig was van Sint-Niklaas. Met de hulp van de dienst burgerzaken zijn wij dan ook in contact gekomen.”

De soldatenvrienden waren eigenlijk met zes, maar de zoektocht naar de zesde kamergenoot eindigde met slecht nieuws. Antoon Degrijse uit Handzame overleed dertien jaar geleden. “Dat was wel een domper. Natuurlijk hadden we veel liever gehad dat Antoon er ook bij was geweest.”

Veel aan elkaar

Hun legerdienst deden ze in het Duitse Werl waar ze deel uitmaakten van het vliegstuntteam en veel wachturen klopten. “Het was geen gemakkelijk periode, want in negen maanden mochten we maar vijf keer voor een paar dagen naar huis. Onze intense band maakte dat wel allemaal goed. We hadden echt veel aan elkaar”, vertellen Johnny en Robert.

Hoewel het vijftal beweert dat ze brave soldaten waren, weten ze toch wel straffe anekdotes te vertellen over elkaar. “Luc viel in slaap tijdens wachtdienst en zat daarvoor dagen in de gevangenis. En Johnny gooide met messen naar de slaapkamers van de Walen uit wraak omdat ze naar ons met boter hadden gegooid.” Over Dirk: “Hij nam een band van een militair, we deden die allemaal aan voor de foto en dan knipten we die door en legden hem terug.”

Robert sloeg dan weer op de billen van het lief van een beroepsmilitair om dan snel naar zijn kamer te lopen en te doen alsof hij sliep. “Maar andere soldaten hebben geklikt, waardoor ik vier dagen later afzwaaide dan mijn kameraden. Dat deed wel pijn.”

Maar het strafste verhaal is toch wel de diefstal van diploma's. “We hadden recht op een diploma van uitmuntend autovoerder omdat we geen enkel ongeval hadden, maar we kregen het niet. Toen we zagen dat de kast met diploma's openstond, heeft een van ons er gestolen. Ik stond op mijn benen te trillen.”

Spullen verbrand

Eric is de enige die nog zijn diploma's, de valse en echte, en al de andere soldatenspullen bewaarde. Luc koesterde die ook lang, maar raakte alles kwijt door een vechtscheiding. “Alles is verbrand geweest. Dat ik niets meer heb van die periode heeft mij echt pijn gedaan.”

Toen Eric dat vernam, besloot hij daar verandering in te brengen. Met de hulp van zijn zoon maakte hij diploma's na. “Zodat Luc toch nog een aandenken heeft”, zegt Eric. “Ik ga het inkaderen. Echt een mooi gebaar.”

Urenlang haalde het vijftal tijdens hun eerste ontmoeting in vijftig jaar herinneringen op aan hun soldatentijd en ook vertelden ze wat er zich de voorbije vijftig jaar afspeelde in hun leven. “We wisten niets van elkaar, maar we hebben al veel kunnen bijpraten. Vijftig jaar haal je niet op een dag in natuurlijk. De vriendschap is er nog altijd en dat willen we niet meer laten verwateren. Vanaf nu gaan we elk jaar samenkomen. De datum voor volgend jaar ligt al vast.”

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio