Gent Festival Van Vlaanderen doet statement door electrische gitaar te koppelen aan strijkersensemble Resonanz

Anneleen Lenaerts laat harp klinken als een piano

Artistiek directeur Veerle Simoens had het in de aanloop naar de 60ste editie van Gent Festival van Vlaanderen al een paar keer gezegd, en ze zei het ook nog eens tijdens haar verwelkomingstoespraak, maandagavond, in de Sint-Baafskathedraal, waar het plechtige openingsconcert van de 60ste editie van Gent Festival Van Vlaanderen plaats vond: "We hebben nog voldoende ideeën om nog minstens 60 jaar door te gaan". En ze gaf zowel de Minister van Cultuur Sven Gatz, als gouverneur Briers als burgemeester Termont en het publiek een statement mee: "We willen een maand lang de wereld mooier maken, en we zullen dat doen met de puurste vorm van communicatie: muziek. En onze verjaardag, die vieren we door een ijzersterke brug te slaan tussen verleden en toekomst."

En het bleef niet bij een statement. Voor het openingsconcert koppelde Gent Festival Van Vlaanderen zowel de jonge Vlaamse harpiste Anneleen Lenaerts als de Finse gitarist  Kalle Kalima, aan het Duitse strijkersorkest Resonanz. Het publiek kreeg muziek te horen van Debussy,  Carl Philipp Emanuel Bach,  een eigen compositie van de Finse gitarist en een wereldcreatie van de Finse componist Kalevi Aho.

Electrische gitaar

Ietwat bevreemdend en verrassend was het wel. De combinatie van electrische versterkte gitaar, met goed een dozijn strijkers. Waarbij de gitarist (letterlijk dan) vooraan op het podium stond. Een mens zou verwachten dat de gitarist-componist zichzelf naar de voorgrond zou spelen, maar dat gebeurde niet. Op geen enkel moment gaf Kalle Kalima de indruk dat hij de strijkers wou verdringen. Aanvankelijk was het zelfs moeilijk om het aandeel van zijn gitaarspel te onderscheiden van de strijkers, maar verder in de compositie laste hij een paar solo's in waarin hij zijn loepzuiver gitaarspel, waarbij hij geen vervormingseffecten gebruikte, etaleerde, zonder zich te verliezen in een clash. Alsof hij goed geluisterd had naar Veerle Simoens: heden en verleden met elkaar verbinden.

Vechten tegen engelachtig cliché

De Vlaamse harpiste Anneleen Lenaerts werd in 2010 soliste bij het prestigieuze Wiener Philharmoniker. Ze was toen amper 23 en de jongste harpiste ooit bij het Oostenrijkse symfonieorkest. "Ik wil vechten tegen het engelachtig cliché van de harp" verklaarde ze stellig, in een interview in het magazine van Gent Festival Van Vlaanderen. En ze hield woord. Harpmuziek doet vaak denken aan romantische taferelen: een Oosterse tuin met een kabbelende beekje. Daar wou Lenaerts dus komaf mee maken. En dat deed ze ook: zowel tijdens de uitvoering van het werk van Claude Debussy, als tijdens 'Mearra', het muziekstuk dat de Finse componist Kalevi Aho speciaal voor haar schreef. Wie de ogen sloot en alleen op het gehoor af ging zou gezworen hebben dat hij pianogeluiden hoorde. Het is verbazend wat Lenaerts met haar handen en vingers met de snaren van de harp doet. Tijdens de compositie van Kalevi Aho benaderde het geluid dat ze teweegbracht het herhaald getik met een metalen voorwerp op glas. Verbazingwekkend gewoon. Maar net als de gitarist Kalle Kalima, eiste Anneleen Lenaerts lang niet alle aandacht voor zichzelf en haar instrument op, en verdrong ze op geen enkel moment de strijkers. Na afloop toonde de Finse componist, die het concert bijwoonde, zich heel tevreden over de uitvoering.

Dinsdagavond pakt Gent Festival van Vlaanderen uit met een tweede statement om de bewering dat het festival de wereld een beetje mooier wil maken te staven: dan concerteert  in de Sint-Baafskathedraal The Chineke! Orchestra. En daarin spelen uitsluitend muzikanten met een donkere huidskleur.

www.gentfestival.be

 

 

 

 

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio