De zoekers

Coördinator van het lifestylenieuws op Nieuwsblad.be/she

  • 34 jaar
  • samenwonend
  • Issue: heeft een gat in haar hand
  • Voornemen: wil bewuster met geld omgaan nu ze een huis gekocht heeft

Interieur

COLUMN. “Sparen voor designmeubels? Heb je vijftien jaar?”

COLUMN. “Sparen voor designmeubels? Heb je vijftien jaar?”

“Je spaart beter voor een duurder stuk dat je écht wil, dan zomaar iets bij Ikea te kopen”. Deze tip had ik onthouden uit een interview met een vrouw die haar Perfecte Huis in een woonmagazine presenteerde. Zo ging ik het ook doen: mijn huis als een langetermijnproject bekijken waarin elk meubel een weloverwogen aankoop was.

COLUMN. “Sparen voor designmeubels? Heb je vijftien jaar?”

Zo kochten we de tafel, een designexemplaar dat het lief tweedehands voor nog geen 1.000 euro op de kop had weten te tikken en dat volgens hem een koopje was. Alleen stonden de oude stoelen die we bij de schoonmoeder meegepikt hadden, daar zo lelijk onder, dus volgden er ook nog zes designstoeltjes. Alweer een koopje, zei het lief, die de handelaar in vintage design ondertussen ‘Wouter’ mocht noemen.

Toen was ons geld op en de rest van de woonkamer bleef redelijk leeg. Dat heeft iets veelbelovend, zo’n lege ruimte: je kan vol verwachting dromen over de meubels die er later zullen staan. In mijn hoofd kwam er zo’n lounge chair van Eames, waarin ik dan nonchalant zou hangen in een elegante pyjama. Met een boek, want eens ik zover was, zou ik mijn zetel natuurlijk niet meer gebruiken om hersenloos naar ‘Zo Man Zo vrouw’ te kijken.

Toen heb ik het even uitgerekend: als ik elke maand vijftig euro zou sparen, zou ik er net geen vijftien jaar over doen voor ik die stoel zou kunnen kopen. Vijftien jaar, voor een stoel die, laat ons eerlijk zijn, een groot cliché is en alleen maar zoveel kost omdat mensen ermee willen opscheppen in woonmagazines. Dus zijn we naar Ikea gereden en hebben we zetels, een tapijt en twee salontafeltjes in de auto geladen. Voor nog geen 600 euro. “Wij zijn tenminste geen designsnobs”, mompel ik tegen het lief – met volle mond, want een groot bord Zweedse balletjes kon er ook nog af.

Geen weloverwogen beslissing, maar kijk, Koarp en Svalsta doen het prima naast de tafel en de stoelen. Het advies ‘sparen voor design’ heb ik geparkeerd in het hoekje voor later, ergens tussen ‘elke dag vroeger opstaan om te sporten’ en ‘zelf granola maken in het weekend’. Ondertussen is mijn advies: koop gerust af en toe impulsief een meubel, geef er niet té veel geld aan en gooi er een leuk filtertje over op Instagram als de kleur wat tegenvalt. Wedden dat die vrouw met haar perfecte huis ook geen vijftien jaar op een kale vloer heeft gekeken voor ze haar meubels kocht?

Corrigeer

De Zoekers