Zijn zoontje overleed na een negenvoudige (!) schedelbreuk, nu vraagt zijn verdediging een voorwaardelijke straf

Zijn zoontje overleed na een negenvoudige (!) schedelbreuk, nu vraagt zijn verdediging een voorwaardelijke straf

Illustratie. Foto: Shutterstock

Veurne -

Op het proces over doodslag op een twaalf weken oude baby heeft de verdediging gevraagd om de feiten te herkwalificeren naar onopzettelijke slagen en verwondingen met de dood tot gevolg. Alan C. (23) had volgens zijn advocaten sowieso niet de bedoeling om zijn zoontje om het leven te brengen. De verdediging vroeg om een straf met voorwaarden.

Bij het begin van haar pleidooi gaf meester Mieke Byttebier toe dat de eerste verklaringen van haar cliënt geen hout sneden. “Hij was een ongeleid projectiel en dacht op dat moment alleen aan de toestand van Mathéo.” Volgens de verdediging vertelde C. de enig juiste versie tijdens de reconstructie. “Hij is gevallen met het kind in zijn armen. Onze cliënt verklaart dat hij op de vloer wakker is geworden, terwijl Mathéo onder hem lag.”

Op dat moment zou de buurvrouw gehoord hebben dat de beklaagde ‘godverdomme nee’ schreeuwde. “Er zijn verschillende getuigen die aangeven dat hij regelmatig flauwviel. De grootmoeder zegt zelfs dat hij al eens gevallen was met de baby. Hij is het in de cel ook al tegengekomen.” Na de feiten reageerde Alan C. wel behoorlijk vreemd. “Wij zouden inderdaad de ambulance bellen, maar hij ging naar het OCMW. Maar moest hij als zwakbegaafde de ernst inschatten, terwijl ook de sociaal werkster en de politie het niet zagen?”

Slagen en verwondingen

De verdediging stuurde aan op een herkwalificatie naar onopzettelijke slagen en verwondingen. “Wat zou het motief voor doodslag zijn? Mathéo was zijn god, hij had geen enkele reden om hem iets aan te doen. Het gaat erom dat hij gewoon het bewustzijn is verloren.” Ondergeschikt pleitte de andere advocaat van de beklaagde, meester Kim Devoldere, dat C. nooit de bedoeling had om zijn zoontje om te brengen. “In die intentie tot doden kan ik mij onmogelijk vinden, dat is een brug te ver. Hij heeft op zijn manier wel alles gedaan om hem te redden.”

Mathéo stierf uiteindelijk twee weken later in het ziekenhuis. Daar liet hij uitschijnen dat het kindje het slachtoffer was van een spijtig ongeval, maar de baby liep negen breuken op in zijn schedeltje.

“Alan vroeg in die periode constant naar Mathéo. Hij zat in zak en as toen ik hem het nieuws bracht. Eigenlijk is het jammer dat de rechtbank en de procureur hem toen niet gezien hebben”, besloot meester Devoldere zijn pleidooi.

18 jaar

Het openbaar ministerie vorderde 18 jaar celstraf, maar meester Mieke Byttebier drong aan op een veel mildere straf. “Ik vraag om rekening te houden met de lange en zware voorhechtenis van meer dan twee jaar. Zeker bij een herkwalificatie zijn qua strafmaat nog alle mogelijkheden open.” Bij een straf tot vijf jaar kan C. zelfs voorwaarden opgelegd krijgen. “U zou dan drie jaar effectief en twee jaar met uitstel kunnen opleggen. Dan kan hij nog vijf jaar opgevolgd worden. Die begeleiding is essentieel voor hem. We zijn bereid om alle mogelijke voorwaarden te aanvaarden.”

Tenslotte kreeg de beklaagde zelf nog het woord. Hij herhaalde dat hij moet flauwgevallen zijn, maar dat hij zich van de eigenlijke val niets kan herinneren. “Ik kan moeilijk zeggen dat ik geslagen heb als ik het niet gedaan heb. Ik gaf enkel een paar tikken op zijn wangen om hem terug wakker te maken.” Alan C. zei ook dat hij spijt had van zijn leugens onmiddellijk na de feiten. “Ik weet dat ik gedeeltelijk verantwoordelijk ben. Ik denk alleen maar aan mijn zoon.”

De rechtbank doet uitspraak op woensdag 25 oktober.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees