Seks & Relaties

“Scheiden zit in de genen”

“Scheiden zit in de genen”

(genrebeeld) Foto: Shutterstock

Kinderen van gescheiden ouders maken later meer kans om ook zelf te scheiden. Maar dat is niet per se omdat ze ’het slechte voorbeeld’ kregen: het zit gewoon in je genen. Dat blijkt uit een studie van de universiteit van Virginia en de Zweedse universiteit in Lund.

“Dat kinderen, die opgroeien in een gezin waarvan de ouders gescheiden zijn, zelf meer kans maken om later te scheiden toonde eerder onderzoek al aan“, zegt professor Kendler van het departement psychiatrie en moleculaire genetica van de Amerikaanse universiteit in Virginia. “Algemeen werd aangenomen dat kinderen, die vaak geconfronteerd worden met ruziënde ouders dat gedrag kopiëren en zelf ook de stekker uit hun relatie trekken. Het werd met andere woorden psychologisch doorgeven van generatie op generatie. ” Maar dat blijkt nu niet helemaal te kloppen. Kendler en zijn uit de kluiten gewassen team zijn nu tot de conclusie gekomen dat scheiden in onze genen zit en niet het gevolg hoeft te zijn van kibbelende ouders.

Adoptieouders

“Voor het onderzoek deden we een beroep op de Zweedse bevolkingsregisters”, zegt collega-professor Jessica Salvatore. “Daaruit bleek dat het risico op scheiden bij geadopteerde kinderen groter was als hun biologische ouders ook gescheiden waren. De relatie van hun adoptieouders, gescheiden of niet, maakte daarbij geen enkel verschil.”

Op basis van die resultaten gaan wetenschappers ervan uit dat niet de omgeving maar wel de genen een rol spelen bij het beslissen om al dan niet te scheiden. “En die genen worden van generatie op generatie doorgegeven”, zegt Salvatore die spreekt over een baanbrekende ontdekking. “Nu we bewezen hebben dat genen een grote rol spelen bij het scheidingsproces kunnen relatietherapeuten en psychologen hun patiënten anders benaderen. De therapeut moet de familiegeschiedenis van het koppel erbij nemen en als één of beiden partners het kind zijn van gescheiden ouders moeten ze zich focussen op het verbeteren van persoonlijkheidskenmerken en minder op het psychologische luik. Want ook persoonlijkheidskenmerken zitten in de genen.”

Salvatore geeft een concreet voorbeeld. “Mannen en vrouwen die neurotisch zijn, zien het gedrag van hun partner vaak veel negatiever zien dan het in werkelijkheid is. De psycholoog probeert dan beter de werkelijkheid van die persoon te herstellen in plaats van zich te richten op de schade die het koppel opliep door de scheiding.”

Het beste van Enkel voor abonnees