Boonen staat dicht bij functie binnen Quick Step Floors: "Maar ploegleider of manager zal ik niet worden"

Boonen staat dicht bij functie binnen Quick Step Floors: "Maar ploegleider of manager zal ik niet worden"

Foto: BELGA

Tom Boonen staat dicht bij een functie bij Quick-Step Floors. Dat maakte hij donderdag bekend in de marge van de voorstelling van het boek "Jaren van Bewondering". "Niet als ploegleider of manager", gaf hij mee, "eerder in een andere rol."

Na zijn afscheid van het profrennersbestaan deed Tom Boonen de voorbije maanden vooral "zijn goesting". Hij nam tijd voor de dingen waar hij graag mee bezig was. Stilaan wordt het tijd voor enkele nieuwe zaken. Quick Step-Floors wil hem graag nog aan het team binden. "Ik ben zelf geen vragende partij en ik heb geen haast, maar ik wil wel iets blijven doen in het wielrennen", verduidelijkte Boonen. "Het is geen must, maar het mag. De onderhandelingen zijn nu volop aan de gang."

"Ik wil graag iets doen binnen de ploeg, een vast aantal dagen per jaar wil ik daar niet op kleven. Ik ben nu zes maanden met pensioen en ik ben altijd een materiaalfreak geweest. Ik wil graag nog enkele dingen voor de ploeg doen, materiaal testen, een paar mailtjes sturen naar de ingenieurs en een PR-functie vertolken rond de klassiekers, maar ploegleider of manager zal ik niet worden. Ik was geen vragende partij om iets voor de ploeg te doen, ik ben niet op zoek naar een job, ik wil gewoon graag in de toekomst voor hen dingen blijven testen als zij dat vragen, maar één en ander moet nog gefinetuned worden. Dat zal wel in orde komen."

Commentaar geven

Boonen gaf de voorbije maanden ook één keer commentaar bij een koers bij VTM. Dat ziet hij zich niet meteen nog doen in de toekomst. "Dat heb ik eenmalig gedaan, maar het is mijn ding niet. Neen, ik doe dat niet graag. Ik heb dat een keer geprobeerd met Merijn (Casteleyn), omdat Kevin De Weert toen niet kon. Ik heb daar geen zin in. Er zijn twee soorten mensen: mensen die iets doen en mensen die graag praten over mensen die iets doen. Ik ben altijd iemand geweest die zelf graag iets doet. Dit ligt me gewoon minder. Ik heb er wel respect voor en ik zat daar ook wel op mijn gemak, maar het is gewoon niet aan mij besteed."

Overigens is Boonen nog altijd heel actief. "Ik probeer toch nog vaak te sporten, race veel met de wagen, ben bezig met mijn autozaak. Ik ben veel bezig." En opvallend: Boonen is slechts twee, drie kilo bijgekomen sinds zijn pensioen. "A moet ik er wel op letten om niet te veel te eten natuurlijk. Je moet geen energie meer tanken met het oog op de training, dus je moet minder voedsel opnemen. Maar ik sport nog: in de fitness, ik heb wat lopen geprobeerd, maar dat was wat lastig, ik wandel ook en ik probeer één a twee keer in de week te fietsen, al lukt dat niet altijd. Ik heb altijd gezond geleefd en blijf dat gewoon doen."

Na Parijs-Roubaix hield Boonen het wielrennen voor bekeken. "Sindsdien heb ik nog geen enkele keer het gevoel gehad 'tiens, in die koers had ik er nu graag bij willen zijn'. Ik heb vijf of zes koersen op tv bekeken, maar ik ben nog geen enkele keer nostalgisch geworden. Ik verwacht ook niet dat ik dat zal zijn in de toekomst", eindigde Boonen.

“Tevreden over het boek”

Casteleyn stelde het wielerboek dat tot stand kwam in samenwerking met Boonen donderdag voor in Brasserie M, Medialaan 1 in Vilvoorde. De wielerjournalist vroeg aan vijftig (ex-)topcoureurs om Boonen te typeren, als mens en wielrenner. En aan Boonen vroeg hij dan weer om zijn mening te geven over die vroegere collega’s.

“Ik wilde niet zomaar een boek brengen met renners die aan het woord kwamen over Boonen”, aldus de VTM-journalist, “maar wilde graag dat ook Tom zijn zegje had. In oktober vorig jaar groeide het idee om iets te doen met concurrenten van Boonen naar aanleiding van zijn afscheid van de wielersport. Toen ik 20 mensen aan het woord had gelaten, voor een reportage op VTM, was het Tom zelf die met het idee op de proppen kwam om daar een boek van te maken. Zo kwam ik tot 50 personen, die met of tegen Tom hebben gekoerst, en telkens gaf Tom ook zijn visie over wat ze te vertellen hadden.”

Casteleyn nam de interviews niet alleen op, hij bracht ze ook in beeld. “Als je gewoon met een dictafoon interviews afneemt heb je geen beeld, zie je de gelaatsuitdrukkingen niet van de persoon die aan het woord komt. Met een camera heb je meer inzicht in die emoties die ook bij een verhaal te pas komt.” “Dat was zeker een meerwaarde”, voegt Boonen er aan toe. “Als je die mannen ziet, dan ga je zelf ook gemakkelijker naar dat moment in de tijd en dan levert dat leukere verhalen op. Ik ben echt tevreden over het boek. Die mannen hebben eigenlijk geen enkele reden om nog goed te praten over mij, mijn carrière zit erop en het raakt me wel hoe ze hun verhaal doen, met welk respect ze spreken. Wielrennen is een harde sport, maar toch blijft er, ook na je carrière, toch nog een band, een vorm van respect.”

Het boek brengt veel anekdotes en achtergrondverhalen, zoals een deel met Nick Nuyens over het WK in Madrid waar Boonen wereldkampioen werd, de tweede Belgische titel van Tom Boonen, met een passage met Kevin Hulsmans of over het WK-feestje na de bronzen medaille in Qatar met Oliver Naesen en Iljo Keisse.

Corrigeer