Chris (46) dacht dat hij een verkoudheid had. Een maand later had hij geen benen meer

Chris (46) dacht dat hij een verkoudheid had. Een maand later had hij geen benen meer

Foto: Justgiving

Het was zaterdag 15 juli en Chris Garlick (46) had last van een verkoudheid, hoogstens een opkomend griepje. Dat dacht hij althans. Want nauwelijks 24 uur later vocht de chiropractor uit Wales voor zijn leven.

“Zondagochtend voelde ik me echt slecht”, herinnert Chris zich. “We zouden met de kinderen gaan zwemmen, maar ik kon het niet aan. Dus zette mijn vrouw Karran (41) een film op voor de kinderen. Toen Karran niet veel later een kijkje ging nemen in de slaapkamer, merkte ze dat hij het erg warm had en te verzwakt was om in bad te gaan en daar af te koelen.

“Ik kon niet meer rechtop lopen en de hoofdpijn was ondraaglijk”, aldus Chris. “Dat is het laatste wat ik mij herinner.”

Karran belde de hulpdiensten, die meteen een ziekenwagen ter plaatse stuurden. Chris werd opgenomen op de afdeling Intensieve Zorgen van het Royal Gwent Hospital in Newport, waar hij meteen kunstmatig beademd werd en antibiotica toegediend kreeg.

Coma

“Om vier uur was hij nog met mij aan het praten”, zegt Karran, “en om zes uur was hij letterlijk bijna dood. Vier dagen lang vertelden dokters me dat hij zou sterven. Ik werd voorbereid op het ergste.”

Chris moest de eerste nacht gereanimeerd worden, maar nadien werd zijn toestand stabiel. Toch bleef hij nog twee weken in coma. Karran kreeg te horen dat Chris een infectie door meningokokken had opgelopen, die had geleid tot sepsis of bloedvergiftiging. Die aandoening zorgt ervoor dat de reactie van het lichaam op infecties schade toebrengt aan het eigen weefsel en de eigen organen.

“Zijn longen waren gestopt met werken, zijn hart was het aan het begeven en zijn bloedstolling werkte ook niet meer. Hij bloedde overal. Omdat zijn bloeddruk zo laag was, probeerde zijn lichaam alle vitale organen nog te onderhouden, maar dat betekende dat de ‘extremiteiten’ niet genoeg bloed kregen. Toen hij een week in het ziekenhuis lag, werd er al over amputaties gesproken.”

Amputaties

Een ophoping van dood weefsel rond Chris’ ledematen bleek voor spanning in zijn lichaam te zorgen, waardoor dokter beslisten dat een amputatie van beide benen van onder de knie noodzakelijk was. “Ik herinner me dat hij zei ‘Alsjeblieft, laat ze mijn benen niet nemen’, want hij vond het zo leuk om over het strand te wandelen. Hij was bang dat hij nooit meer zand tussen zijn tenen zou kunnen voelen.”

Op 30 augustus werd Chris de operatiekamer binnengerold en werden zijn beide benen en een stuk van zijn linkerarm geamputeerd. Van zijn rechterhand konden chirurgen alleen de palm en zijn duim nog redden.”

Chris (46) dacht dat hij een verkoudheid had. Een maand later had hij geen benen meer
Foto: Facebook

Dankbaar

“Ik smeekte om alles te redden wat mogelijk was, en dat hebben ze gedaan”, legt Chris uit. “Daar ben ik ze echt dankbaar voor. Als je denkt aan alle kleine, minuscule dingen zoals boter op toast smeren of op een klavier typen… Dat je die dingen plots niet meer kunt, is extreem pijnlijk. Maar ik ben dankbaar voor wat ik nog heb.”

Chris blijft voorlopig in het ziekenhuis voor een lange revalidatie. Hij hoopt met Kerstmis drie dagen naar huis te mogen. “Daar ben ik echt op gefocust. Tijdens mijn sessies fysiotherapie komt er nog heel wat woede en frustratie uit - dat is deel van de therapie - maar het positieve is dat ik steeds dichter bij thuiskomen kom. Ik hoop met kerst thuis even naar huis te kunnen gaan.”

Corrigeer

RECENT NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees