De zoekers

Coördinator van het lifestylenieuws op Nieuwsblad.be/she

  • 34 jaar
  • samenwonend
  • Issue: heeft een gat in haar hand
  • Voornemen: wil bewuster met geld omgaan nu ze een huis gekocht heeft

Interieur

COLUMN. Wat niemand je vertelt over een huis kopen

COLUMN. Wat niemand je vertelt over een huis kopen

Foto: *

Een jaar geleden hebben mijn lief en ik samen een huis gekocht. Een mijlpaal was dat, waarvoor we een fles champagne ontkurkten en serveerden met een flauw grapje. “Nog één keer, want de komende twintig jaar zal het goedkope cava zijn”.

Mijn familie was blij (“ze doet eindelijk iets verstandigs met haar loon”), mijn vriendinnen hadden klustips (“koop een glaskrabber, dat werkt ook voor lijmresten”). Ik was vooral wat in paniek: zou ik wel aarden in de kamers die nog naar de weeë vanillegeur van de vorige vrouw des huizes roken? Toen wist ik zelfs nog niet dat in onze afvoerbuizen lekken zaten, dat we maanden niet zouden kunnen douchen wegens acuut CO-gevaar en dat we gaandeweg nog wat zorgwekkende barsten en vochtproblemen zouden ontdekken.

Als er een baby op komst is, worden koppels tegenwoordig gewaarschuwd dat de wolk ook wat minder roze kan zijn. Maar als het over huizen gaat, wordt er proficat geroepen of gezeurd over praktische verbouwmiserie. Niemand praat over de twijfel of je wel goed gekocht hebt, of over misselijk van stress je eigen huis niet meer binnen durven omdat je élke keer een nieuw mankement ontdekt. Op het hele internet is er geen waarschuwing voor nachtelijke google-sessies die beginnen met ‘hoeveel kost een dak?’ en eindigen bij ‘zou ik nieuwe isolatie kunnen betalen als ik mijn linkernier verkocht?’

Dus heb ik het er voorzichtig eens over gehad, met vrienden, collega’s, en wildvreemden. En ik kreeg van bijna iedereen een ‘ik had dat óók!’. Een post-huiskoopdipje is normaal, heimwee naar de tijd toen de huur en de elektriciteitsfactuur je enige zorg waren, is dat ook. En ondertussen weet ik: het gaat over. Er komt een dag waarop zowat elk lek gedicht en elke muur geschilderd is en je eindelijk kan gaan nadenken over hoe je je meubels gaat schikken. Op een zonnig moment zit je in je tuin of op je terras en zeg je tegen je lief: “het huis is nog niet ingestort. Ik denk dat het goedkomt”.

Tot op dat moment denk je best niet te veel na over hoeveel jaar je nog moet werken om die bakstenen af te betalen. Panikeer niet als er een vakman ‘oei, wat is dat?’ zegt -dat doen ze allemaal -, blijf weg van internetfora over verbouwen en haal een beetje wijn in huis voor moeilijke momenten. In nood  kan zelfs een glas goedkope cava wonderen doen.

 

Corrigeer

De Zoekers