Seks & Relaties

Relatiedeskundige Rika Ponnet geeft advies

ADVIES. “Mijn ouders steunen mij niet na mijn scheiding”

ADVIES. “Mijn ouders steunen mij niet na mijn scheiding”

(Genrebeeld) Foto: Shutterstock

“Ik ben een vrouw van veertig, sinds kort gescheiden na een huwelijk van tien jaar. Ik had twee jaar geleden een miskraam en dat verwerkten we zo anders dat het ons uit elkaar dreef. Ik heb een boeiende job, een mooie carrière en toch voel ik me gefaald en ben ik vaak verdrietig. Ik weet dat ik mijn ouders diep ontgoocheld heb. Mijn moeder hunkert al jaren naar kleinkinderen en nu ziet het er niet naar uit dat die er nog zullen komen. Mijn vader zegt dat mijn leven mijn keuze is, mijn moeder vindt vooral dat ik te hard werk. Wat moet ik met die reacties?” Relatiecoach Rika Ponnet geeft advies.

Niets is zo moeilijk in het leven als het loslaten van grote dromen. Een kinder- en kleinkinderwens is zo’n diep en heel bepalend verlangen. Raakt dat niet ingevuld, dan is er altijd sprake van een periode van rouw, verdriet om wat niet is en nooit zal zijn. In eerste instantie is het jouw verdriet, ben jij diegene die niet alleen haar kinderdroom heeft zien vervliegen, maar ook haar huwelijk erop heeft zien stranden. Dat zijn heel veel verlieservaringen op korte termijn.

ADVIES. “Mijn ouders steunen mij niet na mijn scheiding”
Rika Ponnet

Wanneer we zoiets meemaken, hopen we dat onze directe omgeving zich steunend gedraagt. Dat die ons verdriet dat ook het hunne is, mee helpt te dragen. Dat is bij jou niet het geval, wat de ontgoocheling en pijn nog dieper maakt. Je ouders kunnen duidelijk niet om met je verlies, omdat ze hun verdriet geen grootouders te worden, erboven plaatsen. Ze kunnen dit alles ook niet zien als hoe het leven soms loopt, maar zoeken een verantwoordelijke voor dit ongeluk.

Aanvaarden dat ongeluk je treft en gevoelens van machteloosheid verwerken vergt een grotere draagkracht dan iets of iemand als schuldige kunnen aanwijzen en daarop je boosheid projecteren. Dat laatste doen ze nu met jou. Je verdedigen hoeft niet, want in wezen vallen ze je niet aan. Ze geven alleen op een voor jou pijnlijke manier uiting aan hun verdriet. Je zou dit met hen kunnen opnemen, maar mogelijk gaan ze zo’n gesprek uit de weg. Besef dan opnieuw dat ze de draagkracht niet hebben om dit verlies het hoofd te bieden. Dat is heel pijnlijk om te ervaren, maar het kan je wel helpen om je te bevrijden van elk schuldgevoel. Het zal niet alleen je verwerkingsproces ten goede komen, maar er mee voor zorgen dat je op een andere, liefdevollere manier naar jezelf kunt kijken.

Relatiecoach Rika Ponnet runt relatiebureau Duet, www.duetrelatiebemiddeling.be Heb je ook een vraag voor haar? mail ze naar relatie@nieuwsblad.be

Corrigeer

In het nieuws

Het beste van Enkel voor abonnees