Dit is een exclusief artikel voor jou.
Dit exclusieve artikel lezen? Doe het gratis >

“Het zogezegde energiepact zou de politieke klucht van het jaar kunnen zijn, mocht het geen ernstige zaak zijn”

COMMENTAAR

“Het zogezegde energiepact zou de politieke klucht van het jaar kunnen zijn, mocht het geen ernstige zaak zijn”

Nachtwerk wordt het voor ­alle comedians om hun eindejaarsconference nog aan te passen. Er is een nieuwe politieke farce. Genaamd het Energiepact. Mocht het geen ernstige zaak zijn, het zou de klucht van het jaar zijn. Een pact, zo heette het maandag nog, waar de vier ­betrokken ministers een akkoord over hadden. Twee dagen later is het al gedegradeerd tot een visienota. Een akkoord, dat was veel gezegd. De visienota ligt bij interministeriële werkgroepen. Die hebben wel vaker wat van de lange baan naar het sterfhuis. En dan is er nog een extra probleempje. Binnen de Vlaamse regering is er niet eens een akkoord over het pact/de nota. Het cruciale element is de kernuitstap tegen 2025. Waarover zoveel commotie is in de Vlaamse regering dat een lid van de oppositie opmerkte: wat zit ik hier nog te doen, als de N-VA alle oppositie naar zich toetrekt. N-VA, de grootste partij in twee van de vier regeringen, is tegen. Omdat ze geen idee heeft wat het alternatief zal kosten. Het is een legitieme vraag én een strategisch spel. De partij werpt zich op als de goede huisvader die waakt over de financiën. Spreek het woord groencertificaat uit en iedereen hangt in de gordijnen. De partij beantwoordt aan nog een primaire angst: dat zonder de scheurtjescentrales het licht ooit kan uitgaan. En ze bedient ook haar economische achterban: de bedrijven die de wens hebben geuit om toch niet te veel voor verandering te kiezen.

Premier Michel, die vandaag het noodweer over zich krijgt, stak gisteren zijn paraplu al op. De gewesten moeten een akkoord bereiken. Aan deze hete patat wil hij het liefst zijn vingers niet verbranden, ...

Het beste van Enkel voor abonnees