Ze belde de politie wegens kindermishandeling, maar dan kwam de schrijnende waarheid: “Ik heb me nog jaren schuldig gevoeld”

Ze belde de politie wegens kindermishandeling, maar dan kwam de schrijnende waarheid: “Ik heb me nog jaren schuldig gevoeld”

Foto: Facebook

Een mama uit de Amerikaanse staat Utah heeft op Facebook een pakkend verhaal gedeeld. Ze vertelt hoe ze ooit de politie belde om een geval van kindermishandeling te melden en er uiteindelijk iets anders aan de hand bleek. Een paar weken geleden bracht een vergelijkbare situatie de pijnlijke herinnering weer naar boven.

“Er moet me iets van het hart”, schrijft Megan Orr Burnside op Facebook. “Ik was enkele jaren geleden samen met mijn echtgenoot in Tennessee voor een training. Aan een tankstation zagen we een vrouw met een jongen van ongeveer tien jaar oud die moeite had om hem in de auto te krijgen. Hij schreeuwde en zij zag er erg boos en gefrustreerd uit. We zagen hoe ze hem in de auto kreeg en in de auto was er veel fysiek geruzie. Het leek alsof ze hem ook aan het slaan was, dus we hebben de politie gebeld. Toen die arriveerden, zijn wij heengegaan.”

“Niet veel later kregen we een telefoontje waarin de politie ons uitlegde dat het jongetje autistisch was en zijn mama echt last had met hem. Ze had in het verleden zelfs al hulp gevraagd aan de politie omdat hij erg gewelddadig was. Ze vertelden me dat ze haar hielpen en dat ze deed wat ze kon.”

Foute inschatting

Megan was overweldigd door haar foute inschatting van de situatie. “Ik was zo gefocust om het kind te beschermen, dat ik niet eens zelf hulp aanbood aan de moeder. In plaats daarvan ‘gaf ik haar aan’ bij de autoriteiten. Ik heb me jaren schuldig gevoeld. Ik had zo’n spijt dat ik niet gewoon was uitgestapt en hulp had aangeboden. Als ik toen geholpen had, was er niet nog meer geweld aan te pas gekomen.”

Een paar weken geleden maakte Megan iets mee dat haar aan de pijnlijke ervaring deed terugdenken. Alleen besliste ze om nu wél haar hulp aan te bieden. “Ik was in een tweedehandswinkel en daar was een mama met twee kinderen aan het aanschuiven. Eén kleuter was druk aan het doen en het andere jongetje bleef zijn mama maar vragen om dingen te kopen. Ze was zo boos en geagiteerd dat de hele winkel het doorhad. De mensen stonden erbij en keken ernaar.”

“Ik herinnerde me mijn situatie in Tennessee en liep erheen om met de kleine jongen te praten. Ik legde mijn hand op zijn voet. De mama verontschuldigde zich en vertelde me dat ze in nachtshiften werkte en overdag zelfs niet meer kon nadenken. Ik vertelde haar dat ik begreep wat het was om zo overweldigd te zijn. Ik vertelde haar dat ze een goede mama was. Ik vertelde haar dat alles wel goed zou komen. Ze begon te huilen. Ze huilde terwijl iedereen zag hoe lastig ze het had. Jaren daarvoor zou ik mijn telefoon vastgenomen hebben, wachtend tot ze iets fouts deed dat ik moest aangeven.”

Juiste context

De mama doet nu een warme oproep om niet te snel te oordelen. Zonder de juiste context is het heel gemakkelijk om een ouder als ‘goed’ of ‘slecht’ te bestempelen, vindt Megan. “Ik weet dat er situaties zijn waarvoor de autoriteiten moeten ingrijpen. Maar ik heb het gevoel dat we tegenwoordig liever naar fouten zoeken dan dat we zoeken naar mogelijkheden om te helpen. We zijn verdeeld en veroordelen in plaats van meelevend te zijn en hulp aan te bieden. Als we meer zouden helpen, zouden we de politie minder vaak moeten bellen.”

Megans hartverwarmende boodschap werd intussen al meer dan 18.000 keer gedeeld en 19.000 keer leuk gevonden. Zeker in deze tijd van het jaar vinden veel lezers het een artikel om even bij stil te staan en na te denken. “Bedankt om ons te inspireren”, klinkt het in veel reacties.

Corrigeer

RECENT NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees